Kwento Ng Aking Buhay Novels & Stories

I really hate my life, lalo na tong motion sickness ko Nong huminto yong bus ay dali dali akong bumaba ng bus at naghanap ng masusukahan Pinunasan ko na muna yong bibig ko pagkatapos kung sumuka at babalik na sana sa bus ng mapansin kung wala na yong bus sa likod ko Akala ko ay wala pang mas mamalas na mangyayari sa akin pero I guess lahat na ata ng kamalasan ay napunta sa akin My phone in my pocket is gone "Tang*na mo kalawakan at bweset ka kung sino kang magnanakaw ka" sigaw ko pa I'm all alone on the side of the road, in the middle of the night. I guess dito na rin ako mamatay WHAT A LIFE Napaupo nalang ako sa isang sulok, hindi ko na pinansin kung gaano kadumi yong inupuan ko Pagod na ta

Never ko pang ginawa sa buhay ko 'yan. --------------

Same date at same day. Ayoko na mabuhay. Ang nag-iisang kayamanan ko, kinuha sa akin. Ang nagbibigay lakas sa akin. Ang nagbibigay kulay sa buhay ko. Ano ba naging kasalan ko? Bakit ito ang sinapit ng buhay ko. Kai. Mahal na mahal kita, anak. Sana, kung maibalik ko lang noon. Sana, hindi na kita isinilang.

Hindi na muli niyang napigilan ang pagpatak ng luha sa kanyang mga pisngi "Magulo ang buhay namin. Minsan, alam mo, pinapangarap ko na lang na mamuhay sa simpleng buhay. 'Yung malaya kong nagagawa lahat ng gusto ko nang walang kumo-kontrol ng mga desisyon ko sa buhay. Naiinggit nga ako sa 'yo minsan. You are living the life you want, Karina." "Akala ko rin noon, dapat kong kainggitan ang lahat ng mag kumpleto at buon pamilya. Pero hindi pala lahat, gano'n kasaya tulad ng napapanood ko sa mga telenovela's. Hindi pala lahat, happy family. Kahit paano, hindi pala dapat ako mainggit."

The tears began to feel in my cheeks,I don't know what is going on in my life, Akala ko okay na Ako,Hindi pa Pala. "A-ashanti-" "Hindi ko alam Kong sino sa inyo Ang nag sasabi Ng totoo, am I that dumb to let my life be like this? Di ko Naman ginusto Ang mga nangyayari sakin. ano ba talaga Ako? I mean sino ba talaga Ako?"

SIA Life is not easy. Sometimes we do mistakes, at sa mistakes na 'yon, natututo tayo sa isang bagay. Mali ang pinili kong maging buhay nuon. Naging masamang tao ako at walang awa sa mga taong hindi ko naman kilala. Malaki ang pagsubok na kinaharap ko nung sumobra ang pagka-sakim ko. Hindi ko alam na ganoon ang mangyayari sa akin.

Nagsisisi pa ba ako? Hindi na… Akala ko ay magiging miserable ako sa paglalayas ko, sa paglalayo ko ngunit nagkakamali ako. Parang tadhana na sa akin iyon. Na ang paglalayas ko ay ang pagbukas din ng bagong buhay. Ang tuluyang lesson sa buhay. Wala akong kamuwang-muwang sa realidad dahil lahat ng bagay na gusto ko ay binibigay ng mga magulang ko. Masyado akong spoiled at wala akong alam kahit paghuhugas lamang ng pinggan. Sa pagbabantay pa kaya ng bata?

panimula ko at kaagad na pumasok sa aking isipan ang paet ng buhay ko. "Buong akala ko ay hindi na ako makakaalis sa buhay na mayroon ako, pero biglang dumating si Auntie at binago niya ang buhay ko." napangiti ako habang iniisip ang unang pagkikita namin ni Auntie Almira. Hindi ko inaakalang ang simpleng estranghero ang magiging daan upang mabago ang buhay ko.

YOU WOULD NEVER understand life until it grew inside of you. Akala ko talaga ay mawawalan na ng direksyon ang buhay mula nang namatay si Mama ngunit unti-unti na akong iminumulat ng reyalidad na hindi na ako magiging mag-isa dahil magkakaro’n na ako ng anak sa loob ng sinapupunan ko. Katatapos ko lang magpa-check-up at nakumpirma ko nga na buntis talaga ako.

tugon naman ng pulis. Napakuyom ako ng kamao. Buhay sa buhay, wala akong pakiaalam kung makulong ako. Buhay ng mag ina ko ang nadamay, at tuluyan pang namatay ang kambal. Hindi ko alam kung mayroon pa ba sa bokabularyo ko ang salitang awa.