Kwento Ng Aking Buhay Novels & Stories

utos nito ulit sa'kin tsaka na ako tumingin rito. naka sando at pajama lang ito Kaya bakat talaga Ang laki ng katawan nito tsaka laki ng ano niya.... ah Basta, kayo na bahala mag name kung ano... i-kwemento ko Naman Ang lahat sa kaniya kung ano Ang nangyari sa Buhay ko ng nandoon pa ako sa Bahay, kita ko yung awa sa mga mata nito pero ayaw lang mag pa-halata kaya pinag patuloy kona lang ulit ang pag kwento sa aking buhay ngunit ng pag harap kong muli sa kaniya ay mahimbing na pala siyang natutulog

Buo ang katahimikan, pero puno ng damdamin. Nasa isip ko lang: Kung dati, ang kwento ng buhay ko ay tungkol sa paghahanap ng sarili—ng direksyon, ng halaga—ngayon, ito ay kwento ng pagmamahalan, ng pamilya, ng bagong simula. At ang pinakamagandang bahagi ng lahat… Wala na akong kailangang hanapin pa. Dahil narito na sila.

Ngayon nagmumukha na akong umiiyak. Hindi ba't ito naman talaga ang pinangarap kong buhay noon pa man? Ang magkaroon ng cliche ang buhay ko tapos pagkagising ko the other day, anak pala ako ng bilyonaryo! Ha-hahaha! Nakakatawa talaga na malaman kong nangyari nga ang ganitong plot twist sa buhay ko.

Hawak ko ang sariling dibdib. "Water! Water please!" sabi naman nila para mapainom ako ng tubig. It's like my world turned upside-down, sa isang iglap, hindi ko akalain na ganito pala kagulo ang buhay ko. Mula sa aking nakaraan, hanggang sa aking patutunguhang distinasyn, nakakabit pa rin sa akin ang kamalasan.

Sa dalawampu't walong taon kong pamumuhay sa walang kwentang buhay na ito; anime at kung anu-anong pelikula na lamang ang nag-silbing pamilya ko—lalo na yung Naruto Shippu— Hindi ko pa man nawawakasan ang dapat ko sanang sasabihin, mabilis na akong inunahan ng tinderong iyon sa pagsasalita. "Putangina! Kung wala kang pambili, umalis ka nalang!" puno ng puwersa niyang sinigaw ang pagkabahala na baka maapektuhan ng panggagambala ang kanyang pinagkakakitaan. "Nakakaperwisyo ka sa naghahanap-buhay!"

Masyado lang ba akong nangarap ng mataas noon kaya ganito kasakit ang aking bagsak ngayon? Hindi ko maiwasang ikahiya at kaawaan ang sarili. Kahit siguro ang pinakadesperadong patay ay kailanman hindi makikipagpalit ng buhay sa akin sa sobrang gulo at ka-walang kwenta ng buhay ko.

Chapter 5: Buhay sa Gintong Hawla Dahan-dahan akong bumagsak sa kama, tulala, habang ang isip ko ay bumabalik sa simula ng bangungot na ito. Isang kasal na hindi ko ginusto. Isang buhay na hindi ko pinili.

"Ganoon naman ang lahat, pero iyong natutunan mo after no'n ang importante doon. Kaya subukan mo! Sugal ang pag-ibig, Aqee! Paano ka mananalo kung hindi ka tumataya?" Tama...paano ako mananalo kung hindi ako tumataya? Susubukan ko ulit. Hindi naman iyon masama. Sabi nga nila...life is a game. Learn to play it. Win or lose, at least you played and learned because that was the prize of it. So in the next game of life, if you have to play it, play it differently than last time. Nalilito pa rin ako, pero I will play the game better than last time!

Akala ko mamamatay na ako that time pero himala naman at nabuhay ako. Simula noong nangyari ang bangungot na yun sa aking buhay, doon na ako naging malupit. Hindi na ako nangingiming patayin lahat ng mga taong gustong manakit sa akin. Naging mabagsik ako, natuto akong pumatay para lang mabuhay. Lalo na ng iwanan ako ni dad at mom dito sa pilipinas when I was only 18. Hindi naging madali ang buhay ko dito dahil sa dami ng mga nakakalaban ko dito. Nag training ako at naging mabagsik, walang sinasanto sa lahat.

Kaya kung may mga tao may kamalian na ginagawa sa inyo, normal nang magalit ngunit hindi normal na hindi natin sila patawarin. Simple lang naman talaga ang buhay kung may pagmamahal sa paligid lalo na sa sarili mo. Be kind to yourself nga naman and share it to the world. Aja! Fighting everyone! Mahal ko kayong lahat ng mga readers ko. Asahan niyo ang mga parating kong bagong kwento. It will be unique at interesting. Salamat po sa pagsupporta ninyo. Hangang sa muli ka-readers. Don’t forget to follow me. Saranghe! I love you! --- s.mangampo@yahoo.com @Death Wish