Kwento Ng Aking Buhay นิยาย & เรื่องราว

CESKA Ganito siguro talaga ang mangyayari sa buhay mo kung isa ka lamang mahirap at desperada na magkaroon ng magandang buhay. Yung tipong handa mong gawin ang lahat kahit na alam mo na ang magiging kapalit nito ay sarili o dignidad mo. Hindi ko alam kung kailan nag-umpisa ito. Hindi ko alam kung kailan ako nasanay na sa araw-araw ganito ang sitwasyon na kahaharapin ko.

sagot naman nito sa akin "Well, salamat naman kung ganoon. At least, magiging kumpleto na ang buhay ng kambal. May matatawag na silang Mommy sa pang-araw-araw na buhay at kahit hindi ako ang magiging kasama nila hangang sa maging adult sila, masaya pa rin ako para sa kanila." bigkas ko habang feeling ko may bikig na nakabara sa lalamunan ko

Bat ang daya ng tadhana. Ganon nga ata talaga, Expect to Unexpected. Dahil hindi ko akalain na mangyayari ang mga nangyari sa magulang ko. Ganito talaga ang buhay ng mga tao. May hangganan walang imortal dahil mga mortal lang tayo. Ginawa lang din tayo at babalik din tayo kung ano talaga tayo, sa paglipas ng panahon. Maayos naman ang buhay ko kila tita, pero nagugulo lang pag nakikita ko ang isa sa pinaka inaayawan ko, si 'Branden Medellín'.

Hindi ba siya nakuntento sa simpleng buhay namin at ginusto niyang sumama sa mayaman niyang babae? Simple man ang buhay namin sa Pontevedra, nasisiguro kong masaya kami. Oo, katulong lang si Mama kina Cha, at pangingisda lang ang trabaho ni Papa, pero sapat naman ito para makakain kami ng tatlong beses sa isang araw. Nakakapunta pa nga kami minsan sa karatig bayan para maggala. Hindi ko alam kung paano pero isang araw iniwan na lang kami ni Papa. Masakit, oo, pero alam kong mas nasaktan si Mama roon.

'Ano kaya magiging itsura ko kapag malaki na ang tiyan ko? In-imagine ko ang sarili kong nakahawak sa tiyan tapos nakabestida tapos biglang pumasok si Kent sabay akbay sa 'min habang nakangiti. Lahat ay sa imahinasyon nalang mangyayari. I'm sorry, baby at napagkaitan kitang magkaroon ng buong pamilya. I just don't want us to live in a forced life. Ayokong buhayin ka sa buhay na walang pagmamahal at lahat ay pinagpipilitan na lamang. Ayokong buhayin ka sa isang pagkukunwaring masayang pagsasama.

Pagkalito? Anong klaseng balita ito? Buong buhay ko, iniisip kong kilala ko ang sarili ko. Pero ngayon... para bang may bahagi sa akin na matagal nang nawawala, at ngayon ay unti-unti nang lumilitaw.

“Until the next one comes along.” Wala akong maisagot kaya tumahimik ako. Hindi ko maipagkakaila. Totoo iyon. Ganoon ang buhay ko simula nang maging malungkot na kanta ang buhay ko na may pamagat na, “Katalina Did Me Wrong.” I’m a player. Walang dapat ipagmalaki roon, alam ko. Hindi iyon badge of honor o moral code. Kinakasuka iyon ng nanay at kapatid ko.

Kourtney Hayst bakit ba iniisip ko pa ang m*****a na batang yun na wala ng ginawa sa buhay ko kung hindi ang bwisitin ako. Paano naman ako makakahanap ng katuwang ko nito sa buhay kung ganito na wagas itong maka bantay sa akin?

Chapter 12: KASTIEL'S POV: --- HABANG tumatagal nagiging komplikado ang buhay ko. Gusto ko lang naman ng katahimikan para sa sarili ko kaso napaka-imposibleng makamtan ko 'yon.

Zahara Point of view This is not my dream life. Lumayo na nga ako para mabuhay ng payapa pero bakit si Lawrence pa! Dahan dahan akong lumapit. At parang mawa-walan ako ng hangin sa katawan "Kent! Kevin! Help me!" I shouted in pain. Yes pain. This is not the first time I lose someone. Una si mom! Now Yung best friend ko pa? The man who sacrificed for me?