Kwento Ng Pagtatalik Novels & Stories

Nagulat ako sa mga nagaganap, pero isang emosyon ang pinakapumapangibabaw sa akin, at ito ay ang awa sa magkapatid. Samantala, nagpatuloy nga si sir sa kanyang leksyon. “So after the third quest, there will be the final quest na maglalagay ng pinal na hatol sa lahat ng mga estudyanteng nakapasa sa tatlong pagsubok. Walang nakaalam kung ano ang pagsubok na iyon ngunit ang kadalasang pinanggagalingan ng pagutos ay mula sa mga espirito.”

Tatango kong sabi. “Hindi kami takot! Alam lang naming na walang pag-asa kaya huwag na lang mag aksaya ng oras sa bagay na alam mong talo ka na. Tsk!” Sigaw ng isa. “Matatalo ka talaga kung ganyan ang pag-iisip mo. Ang isipin niyo ay kung anong maeexperience niyo sa paligsahan. Hindi sa basis na win or lose. Find experience, iyan ang kulang sa inyo. Experience, hindi ang pagkatalo at pagkapanalo. That’s a toxic thinking. Eliminate that sort of principle if you want to join my team.” I scoffed with despise. Natahimik sila saglit at napatingin sa isa’t-isa.

"Anong nangyayari sa'yo? Kagabi lang..." "Kagabi ay isang pagkakamali." Diretso, walang-awa, at walang pag-aalinlangan. Parang binuhusan ng kumukulong tubig si Tala. Nanlaki ang kanyang mga mata, ang kanyang puso ay tila huminto sa pagtibok nang ilang segundo. "P-Pagkakamali?"

--- --- --- "Quinn." --- "Kung sisirain mo ang kasunduan, kailangan mong gawin ito ngayon." --- --- --- "Tatlong hakbang ang kailangan." --- --- --- "Una, tanggapin ang lahat ng alaala." --- --- --- "Pangalawa, harapin ang pinagmulan." --- --- --- "Pangatlo..." --- --- --- Huminto siya. --- --- --- "Ano?" --- --- --- "Bitawan mo ang bagay na pinakakinatatakutan mong mawala."

Chapter 48 ““Woahh! Hold up! What are you talking about?!kriminal? mamamatay tao?!” laglag panga niyang pag uulit sa sinabi ko na mababakas ang labis na pagkagulat ang pagkalito sa mga mata. Here we go again! Him pretending not to know what's going on! Him making a fool out of me!

Somehow, pakiramdam niya ay gumaan ang kaniyang pakiramdam at para bang nabunotan siya ng tinik na matagal ng naka bara sa loob niya mag mula ng patawarin niya ang lalaki. Ang Pagpapatawad ay Simbolo ng Lakas, Hindi Kahinaan. Maraming tao ang nag-iisip na ang pagpapatawad ay tanda ng kahinaan, pero ito ay kabaligtaran. Kailangan ng tapang para harapin ang sakit, tanggapin ang pagkakamali, at magpatuloy.

KNIGHT Pagkalabas ng pagkalabas niya ng kwarto ay hindi ko mapigilang hindi maluha. Para bang sa paglabas niya ay hindi na siya babalik. Hindi ko aakalaing aabot kami sa ganito. Ganito naman ata ang buhay ng tao may mga sitwasyon na hindi mo alam na hindi mo aakalain. Mahirap paniwalaan ngunit mas magandang harapin mo nalang.

kwento ko dito, nakita ko mula sa reflection ng elevator ang pag lingon nito sa akin. “Hindi mo malalaman kung gaano kasakit ang isang bagay kung hindi mo pa nararanasan.. ayoko mangyari sa amin ang nangyari na kay Lilura, matakot ka sa karma pwede na hindi sayo mangyari pwede baka isa sa amin..” maka hulugan kong wika at lumabas na ako. “Marami kang pag kukulang sa kanya, oras na bumawi ka kahit ngayon lang..” sagot ko at tumakbo na ako ng mabilis.

sagot ko habang nasa mga pagkain ang paningin "Kung ganon, bat nakukuha mo pang mamili ng pagkain kesa ang magtago?" Huminto ako sa pagpili ng kukunin saka bumuntong hininga "Hindi naman porket mukhang ok yung tao, ok na talaga siya. Yung iba, mas pinipili lang talaga nilang itago yung nararamdaman nila kesa ang magmukhang mahina" matamlay akong tumingin sakanya "Oo nakakatakot ang lugar na toh, oo nakakatakot ang mamatay, pero mas nakakatakot yung di mo manlang napasaya yung sarili mo kahit saglit"seryoso kong dagdag sakanya saka muling binaling ang tingin sa tinitingnan ko kanina

---PATALASTAS MUNA--- This is it, pancit! Hanggang sa Ending na po ito. Iba-iba po ang opinyon niyo kaya kahit ano man ang kahinatnan nitong kwento, inaasahan ko nang may matutuwa, merun ding hindi. Kaya pasensya na po, I’ll do better next time.