Romans & histoires L: Change The World Movie

Kaya alam ko ngayon na nagpapanggap lang siya. Tsk! Same trick! Akala niya ba mauuto niya ako ulit? Belinda’s POV Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko. Wala na ako sa madilim at magulong silid na iyon. Nawala na ang maingay at malakas na tugtugin. Napalitan ng nakabibinging katahimikan. Muli ay binalot ako nang matinding kalungkutan at kirot sa aking dibdib.

Wala naman mababago sa takbo ng kapalaran nila kaht bali-baliktarin pa ang mundo. Nothing will change. Iyon ang buo niyang akala...

Hindi lamang ang kapaligiran ang nagbago. Kundi ang aking buong katawan ay tila isang lantay na halaman.. Bumagsak ang aking katawan at hindi ko ito maigalaw.. Ang aking mga mata'y dahan-dahang pumipikit.. Dumidilim.. Sa mundo ng kawalan.. *****

“To be honest, si Waviel ang unang tao na dinala ko sa taong 2050 para magbago. Nagawa naman niyang magbago kaso no'ng bumalik siya dito, naging iba na ulit siya.” What? “Pero ang nakakapagtaka lang po ay kung bakit pumapasok kay Waviel ang alaala ni Miel.” tumingin lang ito ng seryoso sa akin. “Dahil sa puno na ‘yan.” Turo ni Sir sa lunong nakahiga na magabo pa rin ang mga dahon. “Ang puno na iyan ay nag e-exist pa rin sa future world. At hindi iyan normal na puno lang. Siguro nagkataon na parehas silang nakahiga sa puno na ‘yan at aksidenteng nagka-palit ang alaala nila o nakita ang alaala ng isa't isa.”

EPILOGUE LEIGHTON WAJEEH CHANGE REALLY is the only thing that remains constant in this world. Even though how tough the world throws at you, let's just all remember that everything will change. From tough, everything will be just alright. From sorrow, it will turn into joy. From cry to laughter. And from worst, chaotic, and messy situation changed into peaceful and back to the usual one. "Leigh, let's go." I am in front of the mirror, fixing the collar of my jacket when I heard a voice in front of the door of my bedroom.

Katapusan na ba ng mundo? ****** LMCD22

I can feel him still moving but I didn't open my eyes to glance at him. Despite the lightning and thunder, I feel at peace. I did not dream about the past. Is it because I have someone on my side? Or is it because it's who I am with? "Lalim ng iniisip natin, miss, ah!" Mula sa pagkatulala ay nilingon ko si Mina na nakangising pinagmamasdan ako. Inayos ko ang pagkakaupo sa sun lounger at tumikhim. "May sinasabi ka ba?" tanong ko.

[ WARNING: This story is for matured readers only. It contains themes, languages, and violence that are not suitable for young readers. ] Disclaimer: This is only work of fictions. All characters, locations, names of buildings are all fictitious and imaginary product of the author. If there is any resemblance to any location, person, building etc. It is purely coincidental and not intentional. SNOW POV

Para itong isang bakanteng silya lang sa kaniyang paningin. Naiwang nakatayo si Lauren sa gitna ng kawalan, litong-lito at nasasaktan. Pakiramdam niya, ang unang halik na nagpabago sa buong mundo niya ay isang panaginip lang na siya lang ang nakakaalala. Ang matapang at mapangahas na Lauren Jade Miller na mahilig mag-critique ng mga building structures ay tila unti-unting nagigiba mula sa loob dahil sa matinding silent treatment ng kaniyang propesor.

Lumapit si Adrian, dahan-dahang inilapit ang kanyang labi sa tenga ni Lena, “Tonight… you’ll see the world for what it really is. And I’ll be here. Always.” Parang huminto ang oras ni Lena. Ang mundo ay nagbago. Ang takot, ang galit, at ang pagnanasa—lahat ay naghalo sa kanyang dibdib. Ngunit alam niya ang isang bagay: Hindi siya makakalayo sa kanya. At sa unang pagkakataon—