Lake Leonard Novels & Stories

wika ni Leonard at iniwan na nito ang dalaga. Sobrang saya ni Shein dahil hindi niya inaasahan ang nangyari. Takot pa siya kanina at baka masungit ang trainer nito. Laking pasasalamat ng dalaga dahil napakabait pala ang kanyang naging trainer. Taimtim na nagpapasalamat si Shein sa Diyos dahil sa blessing na natanggap niya sa araw na iyon. Ilang sandali pa at binalikan na ni Leonard ang dalaga. "Okay, we will do the step 2!" wika ni Leonard.

“Anong ibig mong sabihin? Anong wala na as in patay na?” “No. I mean. Ayaw niya ng magpahanap pa…Ngayon na wala na siya,” dahan-dahan kong sabi, “ikaw na lang ang pwede niyang lapitan.” Tahimik siya. Ramdam kong tinamaan siya. “Leonard is broken right now,” dugtong ko. “He needs someone familiar. Someone safe. Someone who knows him. Konting tiyaga lang makukuha mo ulit siya.

Pagbalik ni Hiraya, sa party, nakita niya si Kaelix, na kausap ang isang tao sa gilid. Si Leonard, pala—ang tatay ni Kaelix. “Nandito pala si Uncle Leonard?” Nagulat si Hiraya. Wala kasi ito noong engagement dahil daw abala sa trabaho at laging nasa ibang bansa. Si Kaelix, na ang namumuno sa negosyo ngayon, at si Axel, naman ang honorary director na paminsan-minsan lang lumalabas. Pero kahit abala at may ibang negosyo, si Leonard, pa rin ang may huling salita at laging binabantayan ang takbo ng kumpanya.

"His name is Napoleon Rose." Lumunok muna si Ashley. "Wow, that sounds musculine and sexy." "It's just that..." Napakunot noo ako. "Wala akong makitang Napoleon Rose sa kahit anong social media, g****e or police record. Walang nagmamatch." "Why so curious Laura?" Natatawang tanong ni Ashley sakin na may mapanghusga na tingin.

Nakita niya ang ngiti ni Claime nang makita siya ngunit si Millet ay napataas ang kilay at marahan siyang pinagmasdan mulo ulo hanggang paa. " Have a seat , Serena!" ma awtoridad na utos ni Leon. Leon is a retired General in the country. Napakalaki ng disgusto nito sa pamahalaan , alam nito kung gaano karumi ang gobyerno lalo na ang politika. Tumikhim muna siya bago nagsimulang magsalita.Leon is a very intimidating person. Anino pa lamang nito ay nakakatakot na.Sa boses at titig pa lamang ay sadyang kakabahan ka na.

Tumango si Sema dahil sa tuwing ginagawa ‘yon ni Celeste ay nagpapahiwatig ito na nais nito ng makakausap. Kung ganu’n, nakarating na kay Don Leon ang balita tungkol kay Sir LV at Doktora Maxine. “Hindi naman sa kinokontra kita, Ma'am Celeste, pero sana hindi mo na inunahan si Sir LV lalo pa't magkikita lang din sila ng Don Leon.” ani Sema. Naupo si Celeste sa kaniyang swivel chair at inuwersa ang kamay sa sofa tanda na maupo roon si Sema.

Tumayo ang matanda, dahilan upang mabilis na tumahimik ang buong silid. "Matthew has proven his worth time and time again," seryosong pahayag ni Leon habang itinatapat ang mga kamay sa mesa. "He will continue to act as our CEO and lead partner for all major ventures, including this multi-billion project. He holds my full trust and authority."

"Marami ka nang alam." Nababasa niya sa mukha at tinig ni Leon ang matinding gigil na parang gusto na siya nitong sakalin. "Hindi ka lang siguro masyadong maingat." "Sino ka ba talaga?" "Just a mere acting manager. But if ever I won today, baka makuha ko ang tiwala ni Chairman Myeharez at bigyan ako nang mas mataas na posisyon." "So, you're after a higher position?"

“Ikaw ang tahanan ko, Chloe. Kahit saan pa tayo dalhin, basta kasama kita, nasa bahay na ako.” Kinabukasan, nagising kami sa tawanan ni Leonel sa labas. Paglabas namin, nandoon si Tatay Leonard na may dalang mga prutas galing sa hardin. Madalas na siya rito ngayon—hindi bilang dating pinuno, kundi bilang lolo na masayang nagluluto at nagkukuwento sa apo. “Mabuti at gising na kayo,” bati niya sabay abot ng hinog na mangga. “Mamaya, punta tayo sa dalampasigan. Ipapasyal ko ang apo ko.”

hindi makapaniwalang tanong niya ulit. "Hindi nga! Ang kulit mo naman. Sino ba 'yon? Artista?" I was really curious because of the way she acted. I mean, I get it. He's very intimidating kaya baka ay isa nga siyang artista. "Si Mr. Wuizon 'yon!" sigaw niya na nauwi sa pasinghal na bulong. Kumunot ang noo ko. "Wuizon, ano?" "Trystan Lerwin Wuizon, gaga. Seryoso, hindi mo talaga kilala? Hindi ba siya nababanggit ng papa mo? He's the youngest CEO sa bansa natin!" she exclaimed.