Novel & Cerita Langgam At Tipaklong Story Tagalog

Tahimik ang lahat, walang sino man ang gumagawa ng ingay. While on the other hand, pulang-pula na ang buong mukha ni Livia dahil sa pag-iyak, ilang sugat narin ang siyang nakaukit sa kanyang balat. Dahil sa labis na lakas ng hagupit ng latigo, nagkaroon na ng punit ang kanyang damit, at bumabahid na roon ang dugo. "Labing-lima!!". Ang huling sigaw ng kawal, Bago tuluyang mabitawan ang latigo dahil sa labis na pagod sa kanyang paghagupit.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

“You don’t know how long I’ve wanted this. I’ve thought about nothing else, waiting forever to be right here with you like this. Ang mahawakan at maangkin ka.” Napatingala siya at napaawang ang labi nang sumubsob ito sa kaniyang leeg, pinatakan iyon ng maliliit na halik, at paminsan-minsa'y bahagyang kinakagat na nag-iiwan ng pulang marka. “U-ugh, R-Rafi . . . ”

biglang putok ni Matthew, ang kaniyang kamay ay itinuro ako mula ulo hanggang paa. "You are acting like a cheap, spoiled brat! Tumingin ka sa salamin. Basang-basa ka, nakayapak, at nagmamakaawa para sa atensyon ng lalaking hindi mo naman asawa. Para kang anak ko na binibigyan ko ng leksyon dahil walang modo!" Napatigil ako sa kaniyang sinabi, ngunit bago pa ako makasagot ay ipinagpatuloy niya ang kaniyang pangangaral.

🟦 Ang Pagmamakaawa ng Nilalang Doon lang naka-react ang asul balat na nilalang. Punô ng pagkabahala ang mga mata niya. Tinitigan niya si Juan na may galit na nakatago, sabay turo sa espada at sumigaw ng ilang salita. Napatigil si Juan. At sa sandaling iyon— mula sa bolang liwanag ay lumabas ang isang paos na tinig. “Kaibigang bata… huwag kang padalos-dalos. Wala akong masamang hangarin. Ako ang panginoon ng taong nasa labas…”

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Kaagad nang kumilos ang mga bilanggo at nagkanya-kanya na sa pagbubungkal ng lupa. Lumapit naman si Althaia sa kaniyang inasinta at hinugot sa katawan nito ang espada. "Talaga pa lang nakamamatay ang pilak sa mga taong-lobo," nakangisi niyang sabi sabay binalik ang espada sa guwardiyang nangangatog na ngayon ang tuhod sa takot.

biglang sabi niya matapos ang katahimikan. "Ano naman 'yon?" "Ayon sa kuwentong iyon, ang araw, buwan, at ang mga bituin sa langit daw ay ang korona, suklay, at ang kuwintas ni Alunsina. Parte ng mga alahas na isinaboy ni Tungkung Langit sa kalangitan para lang makita si Alunsina. At saka 'yong ulan at kulog? Luha at boses raw ni Tungkung Langit 'yon, na desperadong tinatawag ang kaniyang asawa at dinadamdam ang sakit ng kaniyang pagkawala. See? That's how he loves Alunsina 'cause up until now, nararamdaman pa rin natin ang kulog at ulan kaya ibig sabihin umiiyak pa rin si Tungkung Langit sa pagkawala ni Alunsina."

Tumango -tango na lamang ako. Katatapos lang namin Kumain ng panghalian.Kaya Heto kami ngayon sa likod bahay dahil may kubo rito.Ilang metro na lang Ang layo mula rito Ang dagat.Npaka-presko rin Ng hangin.At Ang tahimik bukod sa ingay lang ng alon Ang naririnig.Nag-eenjoy Naman aking kambal habang naglalaro sila ng ginagawa nilang castle.Pero biglang lumapit sa akin aking panganay habang malungkot Ang mukha nito at parang naiiyak rin.Kinalong ko ito Saka niyakap.At hinalikan sa kanyang noo.

"Pantukoy." Bumalik ang tingin ko sa tatlo. Si Mariposa naman ngayon ang nagsasalita hawak ang notebook niya. "Ang pantukoy ay mga katagang ginagamit sa pagpapakilala sa pangalan, ito ay may dalawang uri, pambalana at pantangi. Pero ang pantukoy ay mas madalas ginagamit sa pagtawag ng aso. Tukoy... tukoy...tukoy..."