Life Is Like A Bicycle Quotes นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko na lamang siya pinatulan sa halip ay itinuon ko na lamang sa labas ng bintana ang aking mga paningin. Hindi ko napigilan ang mapahugot ng malalim na buntong-hininga nang makita ang mahabang pila ng mga pasaherong nais sumakay ng trycycle. Last week ay kasama ako sa mga pumipila ara makasakay ng trycycle ngunit ngayon ay heto ako, comfortable na nakaupo sa malabot na upuan sa loob ng mabango at mamahaling kotse. Talagang napaka-unpredictable ng buhay. Nagko-commute ka ngayon tapos bukas ay nakasakay ka na sa sarili mong kotse. Totoo talaga ang kasabihan na "Ang buhay ay parang gulong. Minsan nasa ibabaw ka minsan naman ay naisa ilalim" kagaya ko. Akalain ko ba na makakasakay ako sa g

Napagod ako sa biyahe, pero higit pa roon, pakiramdam ko parang nabunutan ako ng tinik. “Magpahinga ka muna, bestie,” sabi ni Lancy habang inaayos ang ilang gamit ko. “Simula na ‘to ng bago mong buhay. Walang stress, walang heartbreak, at higit sa lahat… walang lalaking mananakit sa’yo ulit!” Tumawa ako nang mahina. “Sana nga, Lancy.”

Kahit gaano kalakas ang isang tao, hindi niya makayang magbisikleta na may lakas ng motorsiklo. Minsan, kapag hindi siya makapag-pedal, pwede siyang uminom ng isa o dalawang Viagra. Parang professional cyclist na nag-install ng mini motor sa bisikleta para mandaya. Gumagana, pero hindi masyadong malaki ang epekto. Pero ang munting Reiki na iyon ay parang pagkakabit ng airplane engine mismo sa bisikleta ni Bruce. Kung hindi ka makapag-pedal ng bisikleta nang normal, pwede mo lang tigilan ang pag-pedal, na nakakahiya nga pero hindi nakamamatay.

Life is a cycle of ups and downs. Nasa tao na na iyan kung paano niya ibabangon ang sarili para muling harapin ang mga hamon sa buhay. It’s either the person would quit, then he will never know victory, or he will pick up the broken pieces and face head on the challenges, then he will taste victory. “Ate Bree ito na po iyong nakuha ko sa kabilang bayan. May palengke sila doon at marami silang tinda pero hindi ganoon karami.”

Dalawa. Kailangan mong manatiling gising. Kailangan mong manatiling buhay. I won’t die here. I still have lots of things I need to do. “Nandito na siya!” Isang sigaw ang umalingawngaw mula sa ibaba. Isang big bike ang huminto sa tapat ng gusali. Bumuga ang usok ng makina. Unti-unting tumahimik ang paligid parang alam ng lahat kung sino ang dumating.

Mamamatay siya sa lugar ng mga banyaga. WE ONLY live once sabi nila pero mali, we live everyday and we die once. So forgive while you still have the chance to forgived that person, hate less and love more while you still can. Life is so short to take things seriously. Be weird and do the things that makes you happy and contented.

Mga kabataang puno ng pangarap. "Life is full of surprises, indeed. Sometimes we have to enjoy the roller coaster rides before we could get into the cloud nine, before we could reach into the top. But as I've said, it's okay as long as you are not stepping into others. As long as you are not forgetting where you came from and you are not forgetting yourself."

Thrilling kapag nakasakay ka dito at parang the feel of the wind is exhilarating! Minsan tinanong ko si Trevor kung marunong itong mag motorsiklo, yung big bike?” “Bakit?” tanong din ni Trevor. “Wala lang! Gusto kong matutong sumakay ng big bike.” sagot ko. “Naku, Megan. Delikado ang sumakay ng motorsiklo lalo na kapag big bike!” sabi ni Trevor. “May kasabihan ngang kapag naka-motorsiklo ka, ang isang paa mo raw ay nasa hukay.”

Nagulat ang matanda. “Ano 'to, iho?” kunwaring nangingilid ang luha ng matanda. “Pambili po ninyo ng maayos na bike, mas magaan at ligtas. Kung maaari pa, paayos ninyo na rin ang ibang gamit. Huwag po ninyong tanggihan. Hindi ito limos. Pagkilala ito sa kabutihan ng taong marangal ang hanapbuhay.”

Ayaw ko namang lumaki ang mga anak kong malayo ang loob sa ama nila. "I may not always say it, but thank you for being such an amazing mother to our children... Our children are lucky to have a mother like you." I smiled. Mahigpit kong hinawakan ang kamay ni Lucien. No matter how hard we try, life will never be perfect. I've never regretted anything I've done. Only things that I haven't done. The greatest competitor in your life is the life itself. "Oh, I could say that I'll be all you need... but that would be a lie