Lo Siento Novels & Stories

i said sobbing "𝐲𝐞𝐚𝐡 𝐛𝐮𝐭 𝐢𝐭𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐭𝐨 𝐥𝐚𝐭𝐞 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐦𝐨𝐩𝐚 𝐬𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐡𝐚𝐧𝐚𝐩𝐢𝐧 𝐚𝐭 𝐦𝐚𝐠𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲" ace said

Sumasakit yata ang sintido ko sa lalakeng 'to. "I'm really sorry. Ngayon ko lang kasi ito nagawa kaya wala pa akong alam. I'm very sorry," sabi nya. Hindi na ako nagsalita dahil umiinit na ang ulo ko. Umiling na lang ako at pumasok sa loob. Hindi ko na pinakinggan ang sorry nya.

“I understand.” “I am sorry. I did not mean to disappoint you. Nag-iingat lang ako. Ayokong mawala ang mayroon sa atin ngayon. I am so happy to stop what we have right now. I cannot lose you, Luisa. I can’t, not this time.”

I'm so sorry if because of me, your life gone chaos. Sana mapatawad mo ako.

Kaso di ko magawa dahil nahihiya ako sa kanya kahit nagkainin na kami at lahat lahat wala akong lakas ng loob na gawin iyun kaya hangga't kaya kong pigilan pinigilan ko ito. "Wa-wala na po ang lo-lolo ko" Nauutal na sabi ko. Nakitang kong nabigla ito sa sinabi ko pero mabilis ding nagbago ang expression ng mukha nito. " I'm sorry for your loss"

silence means yes. "Sab, im sorry if i am a failure to you. Hindi ko naman sinadya na matanggal sa trabaho. kaso, kasi--- hirap na hirap na ako sa boss ko. akala ko kaya ko pang tagalan hanggang sa maka birthday su Seve kaso sumabog na ako, e. nasagot ko 'yung boss ko. nangatwiran ako kaya nga lang ay tinanggal nya ako. pasensya ka na kung naglihim ako sa 'yo. ayoko kasing ma-disappoint ka. but--- dont worry, tuloy pa rin ang binyag at birthday ni seve." he said with sadness in his eyes. i Hate seeing and hearing Nikko Like this. parang may kung anong kumirot sa aking dibdib.

Hindi ko inaasahang yayakapin niya ako ng mahigpit, dahilan upang sunod-sunod ding magsipagbasakan ang mga luha ko. “I was insensitive," her voice almost choked. “H-Hindi ko alam na ganiyan na pala ang nararamdaman mo, Serena. I thought okay lang sa’yo kasi wala kang pakialam kay kuya. I thought, shit! It's my fault for not recognizing your feelings! I’m so sorry!”

What have I've done? “I love you, baby ko. I'm sorry...”

Darn it! Bakit disappointed ako?

Unti-unti ko ding naramdaman ang paglapat ng labi niya sa noo ko. “I-Im so sorry...” ani niya. “Sorry kasi hindi kita nasundan kagabi nang makita kita. Nung time kasi na ‘yun ay magsisimula na ang program at hindi ako pwedeng umalis dun dahil naka-connect sa cellphone ko ang ipa-flash sa screen. Sorry kasi hindi kita nasipot. Nawala sa isip ko eh. Dahil sa hindi kita naka-date? Sorry, umiyak ang pinsan ko nung mga oras na ‘yun kasi wala siyang ka-date kaya wala akong nagawa kundi ang samahan siya. Sorry, cass. Hindi ko alam.” Pagpapaliwanang niya.