Novel & Cerita Lord Give Me Strength

Ngunit sigurado siya sa isang bagay nang mga sandaling iyon. “I believe you are strong. Time molds you to be stronger. You are the one they are putting in this problem because you are the strongest,” sabi niya rito. “Hindi ang mahihina ang mga ipinapadala sa giyera. Iyong malalakas at madaling gumaling ang sugat ang parating nasa unahan. Ikaw ang sundalo ng buhay mo, Liberty. Nararapat lang na ipaglaban mo ang tingin mong tama para sa ‘yo…”

"Sorry, Lance. Pero legit ‘yang kapatid ko. Wala ka nang kawala!" Tumingin ulit sa akin si Lancy na parang sinasabi sa mata niya na bakit ikaw pa ang tinapangan kong hingan ng tulong? "Ano, mahal?" asik ko. "Ready ka na bang mahulog sa charm ko?" Napatingin siya sa langit na parang humihingi ng sign kay Lord. "Lord, give me strength." "Hindi mo kailangan ng strength," sabi ko sabay tapik sa balikat niya. "Ang kailangan mo, tiwala—tiwala na magiging best fake fiancée ako!"

Nanlaki ang mata niya sa gulat at takot na rin. "Anong gagawin ko, Lola? Ayoko pang mamatay. Tulungan mo ako," takot niyang tugon sa Lola. "Para makontrol mo ang kapangyarihan mong iyan ay kailangan mong maging malakas. Kailangan mong kumain," sabi pa rin ng sarili niya sa kanya. "Kumakain naman ako Lola, pero palagi pa rin akong nagugutom." "Hindi pagkain ang kailangan mo, apo. Kaluluwa! Iyon ang magpapalakas sa'yo!" diin ng Lola niya na ikinatigagal naman niya.

Heavy, golden, engraved with the serpent coiled in a crown. “What will happen if… I fail?” she asked. Leonid sighed. “You won’t,” madiin at kalmadong sagot nito. “I trust in you, Elizabeth. So trust in yourself.” She was hesitant, there’s a doubt in her heart. “How powerful is the General, Papá? Why are the council rushing the rites?”

Ang kanyang malakas na aura ay umaliw sa pinakamasamang pangamba ng mga tao. Pagkatapos noon, itinaas niya ang kanyang mga kamay para matamaan si Lord Kenny. Hiss… Napakalakas ng puwersa ng enerhiya! Nag-iba ang ekspresyon ni Lord Kenny nang maramdaman ang alon ng aura ni Gonggong. Wala siyang oras upang iwasan ito, at sa gayon, wala siyang pagpipilian kundi harapin ang pag-atake.

“Kung maglalakas loob ka na manlaban, milyong disipulo ng Longmen ay hahabulin ka!” Si Harvey ay maaaring malakas, pero si Jupiter ay umabot na sa lebel ng God of War. Higit sa lahat, ang waddy ay kumakatawan sa kagustuhan ng pinuno ng Law Enforcement Ngayon na ang mga bagay ay umabot sa puntong ito, maglalakas loob pa din ba si Harvey? Kung maglalakas loob siya, kung gayon haharap siya sa kanyang kamatayan.

Thanks to these healing energy balls that lessen that my pain. "You are strong," the goddess said as the bud opened widely. "But the strength you have isn't awakened yet. You are blessed with tremendous amount of mana, but you were deprived of knowledge on how to properly wield it." Napayuko ako sa sinabi niya. She's right. "But you got a long time to acquire that knowledge." She smiled at me as she held my face. "Strength and power isn't innate, my child. They are acquired." "I am aware of that, goddess."

Singkit ang mga mata nito at ang itim niyang buhok na hanggang balikat ay laging nakapusod. He’s a typical man of power, almost like a mirror of Laxus. Pero siyempre, mas ma-appeal pa rin ang Daddy Lax ko, 'no! Wala kayang makakapantay sa kanya. Duh. “Liander.” Isang salita lang iyon mula kay Laxus, pero sapat na para matigil ang pang-aasar ni Liander sa pinsan niya. Tumikhim ito bago dinala ang mga gamit namin sa loob. Powerful talaga ang command ni Laxus; kahit ang pinakamakulit na tauhan niya, napapatino niya sa isang salita lang.

Inakala niyang iyon na ang huling sandali ng kanyang buhay. Habang nakapikit ay taimtim na nakikipag-usap si Deborah kay Lord Father Adonai, "Lord Father Adonai, ako ay walang lakas para harapin ang mga werewolves na ito, bigyan mo sana ako ng kakayahang talunin sila....".

Sa dami ng lalaking nakasalamuha niya sa mundo ng kapangyarihan at krimen, marami ang nagkakamaling isipin na ang lakas ay nakikita lamang sa laki ng katawan o lalim ng boses. Dahan-dahan siyang humakbang pasulong. “Yes,” malamig niyang sagot, malinaw at diretso. “And if you’re still doubting our capability, Lord Lorcan, then you’re already wasting your sister’s time.” Nanatiling tahimik si Lord Lorcan. Ilang segundo, ilang minutong tila sinadya, pinagmasdan niya silang dalawa na para bang tinatantiya ang bigat ng mga salitang binitawan ni Athena. Unti-unting tumaas ang sulok ng kanyang labi, hindi isang ngiting magaan kundi isang ngiting may halong pagkatuwa at pagkilala.