Love Design รับ(รัก)ออกแบบ 소설 & 이야기

อดัม “ ส่วนคุณมันก็แค่คนเห็นแก่ตัว คุณกลัวไม่มีคนใช้ คนที่คอยทำเรื่องชั่วร้ายให้คุณ ก็เท่านั้นคุณก็เลยตามล่าตามล้างทุกคนที่มายุ่งกับฉัน “ ซอนญ่าระเบิดอารมณ์ออกมา เธอพูดสิ่งที่อัดอั้นตันใจที่มีกับชายหนุ่ม อดัมเมื่อได้ยินแบบนั้นเขารู้ว่ามันไม่จริงเขารักเธอจากใจจริง ใช่เมื่อ ก่อนเขาคิดว่าเธอเป็นของตายแต่ก็อย่างที่บอกจนกระทั้งวันที่เขารู้ว่าเธอจะแต่งงานกับเจ้าพ่อมังกรหยก แก๊งมาเฟียที่ใหญ่ที่สุดในเอเซีย เขาถึงรู้ว่าเขารักเธอและก็ทำบางอย่างผิดพลาดไป

พอร์ชพูดขึ้นลอย ๆ แต่คำพูดของเพื่อนทำเอาเก้าทัพที่กำลังยิ้มอยู่ถึงกับชะงักไปเล็กน้อย รัก อย่างนั้นหรือ ความรู้สึกเอ็นดูสาวน้อยหน้าหวานตัวหอมคนนั้นเรียกว่ารักเหรอ หึ ไม่มีทางคนอย่างเขาชอบคนยากจะตายมันเป็นแค่ความรู้สึกดี ๆ ที่เกิดขึ้นโดยที่ใจเขาก็ยังคงเป็นของ เขายังไม่ได้หลุดลอยไปหาใครทั้งนั้น “รักบ้ารักบอมึงก็เวอร์เกินไปไอ้พอร์ช กูก็แค่เอ็นดูน้องมันเท่านั้น”

เควิลลูบที่ผมของปรรณพัชร์เบา ๆ กับภรรยาสาวเขาน่ารักอบอุ่นเสมอ พิมพ์รดาชอบที่เขาเป็นแบบนี้ และดีใจเหลือเกินที่ได้เห็นเพื่อนของตัวเองมีความสุข "กูเหม็นความรัก" "ก็มีสิวะ! อย่ามัวแต่อิจฉาคนอื่น" "เนื้อคู่กูยังไม่เกิด"

ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันไม่เคยได้สัมผัสกับความสุขแบบนี้เลย ฉันไม่เคยคิดด้วยว่าฉันจะมีความสุข ไม่คิดว่าจะมีคนมารักและรับผู้หญิงแบบฉันได้ แต่ตะวัน...ทำให้ฉันรู้ว่าสิ่งที่ฉันคิดมันไม่ใช่เลย เขาทำให้ฉันรู้ว่าความรักไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราเป็นแต่มันขึ้นอยู่ที่ใจ ใจที่มันอยากจะร ัก อยากจะดูแล อยากจะห่วงใย อยากจะทำเพื่อใครสักคน และเขาก็ทำให้ฉันรู้ว่าต่อให้เราอยากจะหนีแค่ไหนเราก็หนีความรักไม่ได้ เพราะฉะนั้นจงยอมรับที่จะรัก...และรักเท่าที่จะรักได้ "ฉันรักนายนะ ตะวัน^^"

“จริงสิ เรียกว่า >>ปิ๊งรักคุณนักออกแบบ<< เลยหล่ะ” นาวินก้มลงจูบที่หน้าผากณัฏฐ์อย่างแผ่วเบาแล้วดึงณัฏฐ์เข้ามากอดในอ้อมกอดอันอบอุ่นของเขา “อือ..ขอบคุณครับ เรามาช่วยกันออกแบบความรักของเราต่อไปด้วยกันนะครับ”

ผมแยกกับไลลาจากหลังไปส่งเธอที่คอนโดแล้ว ตอนนี้ผมนั่งอยู่ในห้องนอนที่บ้านของตัวเอง ปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมา มือก็กดดูรูปของไลลาในโทรศัพท์ของตัวเอง ตั้งแต่รูปแรกที่ผมแอบถ่ายเมื่อตอนที่ไลลามาบ้านของพ่อเธอครั้งแรก ผมตกหลุมรักไลลาตั้งแต่แรกเห็น ใบหวานๆ ของเธอล อยมาเข้าฝันผมทุกวัน ในที่สุดผมก็ขอไลลาเป็นแฟน “ไลลา” ผมเรียกชื่อเธอ “ว่าไง” ไลลาหันมายิ้มหวานให้ผม เรากำลังเดินเล่นที่สวนสาธารณะของหมู่บ้าน

ภาณุจ้องภาพนั้นนิ่ง ริมฝีปากเม้มแน่นจนเป็นเส้นตรง ดวงตาคมวาววับ ความรู้สึกบางอย่างกำลังเดือดพล่านในใจเขา แต่ไม่มีใครสามารถอ่านมันออกได้ เขาวางโทรศัพท์ลงกับโต๊ะด้วยแรงที่มากกว่าปกติ ปัง! เสียงดังพอให้ตัวเขาเองต้องสูดลมหายใจลึก “ท่านทูตครับ” เสียงของเลขาดังขึ้น พร้อมกับการก้าวเข้ามาในห้อง

พบความสุขของตัวเองแล้วหรือยัง? --- End Unintentional love รักที่ไม่ได้ตั้งใจ ---

“คิดว่าจะเข้าบ้านตัวเองไม่ถูกเสียอีก บ้านหลังนั้นมันมีอะไรดีทำไมแกถึงได้ไปทุกวี่ทุกวัน สิ่งที่ดีๆ ผู้หญิงดีๆ ที่ฉันหามาให้แกทำไมแกถึงไม่เห็นค่าหรือแกจะไปคว้าตะกั่วแบบนั้นมาทำเมีย” “แม่รู้ไหมความรักมันไม่ใช่กระเป๋าที่โรงงานของแม่ ที่จะออกแบบคอลเลกชันแบบไหนก็ได้ แม่เลิก ยุ่งกับผมเสียที ผมทำให้แม่ได้ทุกอย่างขอแค่ความรัก ผมขอเลือกและออกแบบมันเองจะได้ไหมครับแม่"

(ถ้าคุณได้รับดอกไม้นี้ แปลว่าผู้ให้ต้องการที่จะบอกคุณว่า. Your love will be a lie or the truth...only time will tell. (ความรักของคุณจะเป็นการหลอกลวงหรือความจริง...มีเพียงเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์)