روايات وقصص ضمن Love Past Tense

"Kaya hindi ako naniniwalang mahal mo talaga ang asawa mo. Alam kong may pagmamahal ka pa sa'kin. Nararamdaman ko." "Yes, I did love you," sabi ko. "Past tense, Eric. Past tense!" "Noon iyon. Pero ngayon, kapag nakaharap kita, nandidiri ako sa pagmumukha mo. Kapag naririnig ko ang boses mo, nasusuka ako. At sa tuwing nakikita kitang gumagalaw, naaalala ko ang kababuyang ginawa niyo ni Celine noon!" Nanahimik siya.

The last time we made love was two weeks ago and still I can feel the tightness. “Hush. Don’t cry.” Aniya. Napahawak ako ng mahigpit at nabaon ang kuko sa likod niya nang tuluyang naipasok. A tear fell from my eyes and he wipe it. Nanatili muna kami at pinakiramdaman ang sarili. He kissed my forehead and then down to my lips. “Start moving when you think you can.” He huskily whispered and still kissing me.

It was about embracing the scars, learning from them, and choosing to move forward with a renewed sense of purpose. "I love you," I whispered to Avril as she peacefully slept in my arms. In the vast expanse of our love story, we sailed beyond the horizon of heartbreak, weathered storms of pain, and discovered that love, when nurtured with patience and understanding, has the power to paint sunsets of redemption on the canvas of our shared dreams. Our journey goes beyond the horizon of love, a testament that in the vastness of life's uncertainties, the unwavering commitment to each other's hearts creates a landscape of enduring beauty.

Gusto niyang ibuhos dito ang lahat ng kanyang buong lakas para mai-alay ang mga natitirang oras sa gabing iyon. Muli siyang lumuha nang naramdaman niyang malapit na itong labasan. Biglang nanumbalik sa kanyang isipan ang mga masasayang araw na magkasama sila ni Tess. Bago pa man niya ligawan ang dalaga ay alam niyang may minamahal itong iba. Balita rin sa kanilang baryo na malikot ang babaeng ito, na sumasama sa kani-kanino lalaki. Alam niya ang lahat ng iyon at tanggap niya naman ito. Ang pinagtataka niya lang ay nung siya ang manligaw dito ay parang ayaw sa kanya.

Prologue: Could love be made? Iyan ang tema para sa gaganaping valentines program sa paaralan, malalim ang tingin ng limang taong gulang na bata na nagngangalang Alexander Ford Santiago sa blackboard kung saan nakasulat ang mga katagang nabanggit.

Pina tatag na kami ng mga nangyari ng naka lipas na taon. Lumuluha man kami ngayon pero may mga ngiti na sa labi ng bawat isa sa amin. "Love tignan ko ulit picture ng mga bata. Grabi ha akalain mo yun na naka triplets kaagad tayo." sabi ko naman kay Vexana kaya naman mabilis na inabot nito sa akin yung kanyang phone. "Birthday mo ang password." sabi pa nito sa akin. Paano kasi pag open ko ay may password pala.

Wasak na wasak na ito at hindi niya alam kung makakayanan pa ba niyang buoin ito sa kabila ng mga salitang parang patalim na tumatama direkta sa kaniyang dibdib. Umatras ng isang hakbang si Anastasia. Humigpit ang kaniyang pagka-kahawak sa kaniyang pouch habang patuloy sa paghikbi. Tigmak ng luha ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa kaniyang asawa na ngayon ay halos hindi na niya makilala. “I will never regret loving you, Fred. But I think, being separated will make our lives more peaceful and fine.”

Patuloy pa rin ang pisikalan nilang dalawa subalit pumagitna si Adonis at itinulak si Zaeia kaya’t napabagsak siya sa sahig kung saan nagkalat ang mga bubog. Kara chuckled, “Minahal? Do you think Adonis ever loved you? O sadyang tanga ka lang?” “So all this time, niloko mo lang ako, Adonis? Tangina!” “I've always loved you, Zaeia, but I get the idea that you're not giving me your full attention. I can't tell, especially if you love me,” he said which left Zaeia reminiscing their loveline. “Oh, I get it. Ito pala ang gusto mong atensyon? I apologize if I didn't get the chance to make you feel good in bed, Adonis.”

Pumalatak ito, marahang umiling. Mabilis na bumalik sa isip ni Lauren ang lahat ng mga pangyayari ng nakalipas sa dalawang buwan-- the sweet words, the promises, the lovemaking, and their plans for the future-- every single moment she treasured with Kiel, are all of those really a lie?

she said. “Love doesn’t keep options.” “Love doesn’t make someone feel replaceable.” Tahimik si Raf. For once, wala siyang sagot. “Did you love her?” she asked. “I loved who we used to be.” “And you loved me?” “I love you.” Wrong tense. Wrong timing. Wrong man. He stepped closer, desperation cracking through his voice. “I’ll fix it. I’ll prove it. I’ll spend every day making it up to you.”