Novel & Cerita Magkaiba Mata

Isa pa, mas lalo lang siyang maghihinala. “Kailangan ko pa bang mag-alala?” tanong ko, kalahating biro. Bahagyang ngumiti si Mateo. “Kung ako ang tatanungin ninyo, Miss Mara,” sabi niya, “hindi naman kayo mukhang taong madaling matakot.” Hindi ko alam kung papuri iyon o simpleng obserbasyon lang. Pero hindi ko na iyon pinag-isipan. Sa halip ay tumango na lang ako. “Sige.”

“Mas nakakaakit pa.” Tahimik na ikinilos ni Mira ang tingin niya sa paligid. Ang mga matang nakapaligid sa kanya ay parang mga mata ng mga gutom na lobo—nakamasid, naghihintay, at handang sumunggab sa tamang oras. Ngunit sa kabila noon, pinilit niyang manatiling kalmado. Humarap siya kay Gabriel at sinabing, “Galing pa ako ng Makati. Hindi ka ba nag-aalala na hindi tama ang ginagawa mong ito?”

tumalon si Craig sa kahoy na bakod at tumakbo palapit sa dalawa saka ito sumakay sa itim nitong kabayo. Nagpakitang gilas si Craig. Pinatalon niya ang sinasakyan nitong kabayo sa mga obstacle na nandoon. Nakakahanga dahil hindi pa rin ito kinakalawang. Pero sa huling obstacle na tatalunan nito ay biglang nagloko ang kabayo nito dahil biglang may dumaan na malaking daga sa harapan nito. Tumayo ang kabayo at tumataas-baba ang puwetan ng kabayo. Nanlaki ang mga mata niya nang ihinulog ng kabayo si Craig.

“At sa unang pagkakataon, ipapakilala ko sa inyo — ang babaeng karapat-dapat tumindig sa tabi ko.” Sa gilid ng mata niya, nakita ni Mirae ang mga tingin ng mga tao — paghanga, pagkalito, at ilang bahid ng inggit. Ngunit sa gitna ng lahat ng iyon, nanatiling kalmado ang kanyang mukha, bagaman sa loob niya ay may nag-aalab na tanong: Babae lang ba ako sa tabi mo, Quen… o isa ring bahagi ng larong hindi ko pinasok?

sabi ni Rhenan, habang ang kanyang mga mata ay pinalalamig ng matinding pagkadismaya. ​Nang marinig ko ang pangalan ni Maui na lumabas sa kanyang mga labi, tila may sumabog na bomba sa loob ng aking dibdib. Lalo akong naiinis dahil sa tindi ng selos na biglang lumamon sa akin. Si Maui na naman? Ang babaeng walang ibang ginawa kundi magmalinis at umepal sa buhay namin?

His eyes were different and I don't even know those eyes anymore. Kakaiba. Marahas at mapanghamon. Nagawa niya pang dakmain ang magkabilang suso ko dahil hindi ko kayang manlaban. Patuloy siya sa pagkadyot habang nagmamakaawa akong tigilan niya subalit bingi na siya.

Subalit isang napakalaking kahibangan lang ang lahat ng mga iyon. Napapitlag si Margaux ng marahan siyang kalabitin ni Calyx sa balikat. "Are you still there?" Bahagya pa nitong pinitik-pitik ang dalawang daliri malapit sa mata niya. "I guess, nasa dreamland ka na.” “Huh?”kunot-noo Sabi ni Margaux. Ngumisi si Calyx.”Ang sabi ko nasa dreamland ka na,kasama mo ba Ako sa dreamland?”

sagot ni Matthew sa magandang babae dahilan upang mas lalong manlaki ang mga mata ko matapos kong marinig ang sinabing 'yon niya. Napamura ako sa isip ko at paulit-ulit 'yon sa isipan ko na sinabi niya na magkasintahan kaming dalawa. Oh, shit. Ba't niya sinabi niya na magkasintahan kaming dalawa sa babaeng 'yon? Is he crazy to say that? Hindi naman totoo 'yon na magkasintahan kaming dalawa. Ba't niya sinasabi 'yon? Nakapagtataka nga lang talaga.

Wala man salita pero agad niyang naunawaan ang ibig nitong sabihin kaya siya umiling. “Anong sabi?” tanong ni Mika, matapos mapansin ang dalawa. “Tinatanong niya kung nagsisimula na ba ang palabas.” Napakunot-noo si Mika. “Nagets mo ‘yun? Wow, ibang klase.” Biglang sabat naman ni Matthew, “Ganyan talaga ‘yan. May pagka-psychic ‘yan siya. Ewan ko ba’t ‘di naging psychologist.”

AN: Pasensya na diyan maraming aayusin pa, hope na magustuhan niyo ito. Love lots! 😌😘 ___________________________________________________ ========================= THE MARRIAGE ========================= KOBE "What the hell! Mo'm? I do not know her, how can she get pregnant?" Mataas ang tonong reklamo ko dahil dito sa babaeng na sa loob ng opisina nang Papa kong siraulo.