Magulang Tula นิยาย & เรื่องราว

Bago umalis, hindi niya napigilan ang pangungutya sa tatay ko, “Simula nang yumao si Mrs. Xavier ay lalong lumala ang pamilyang ito. Hindi lang walang pambayad sa katulong, meron ding malalang baho sa bahay. Malamang amoy iyan ng kahirapan.” Ang tatay ko ay nagmula sa mahirap na pinanggalingan. Ngayong mayaman na siya, natakot siyang tawagin siya ng iba na mahirap. Nag-iba agad ang ekspresyon niya.

andito lang kami. tulala lang ako habang nakatingin sa mga labi ng mga magulang ko wala ako ibang iniisip kundi paano nangyari yon..mababait ang mga magulang ko, wala sila nakaalitan kahit ang mga kapitbahay namin sobrang blessed dahil binibigyan sila ng mga magulang ko kung anong meron kami lage sila naambunan.. tahimik akong tumatangis sa isang tabi..kahit si yaya wala ako lakas ng loob na kausapin sila at magsalita.. wala akong lakas..

Nagsisikip na ang kanyang dibdib. “Ako na ang nagsasabi sa iyo, Cyril. Para sa isang magulang, walang nararapat para sa kanilang anak. Ang magulang kasi ang gusto niyan para sa anak e yung the best. Pero para din sa kanila, walang makakakuha sa criteria nila ng best. Anak ka man ng bilyonaryo, ng pangkaraniwang pamilya, o ng presidente ng Pilipinas. Para sa isang magulang hindi ka pa din sasapat.”

“P-Po? H-Hindi ‘yon magagawa ng mga magulang ko! Maaaring pinagbintangan lang sila! Mabubuting tao ang mga magulang ko at alam n’yo ‘yon, mama!” Napasalampak ako sa sahig dahil sa tuluyang panghihina ng mga binti ko. Mas lalo akong napahagulgol ng malakas dahil sa mga nalaman ko. Lumuhod sa harap ko si mama Delilah saka n’ya ako mahigpit na yinakap. “O-Oo, anak. M-Mabubuting tao ang mga magulang mo. Marami silang naitulong sa pamilya ko at habang buhay ko ‘yon tatanawin na utang na loob sa kanila.”

"Hindi naman talaga ako manliligaw, sa ngayon. Veron, pwede namang simulan ang lahat sa pagkakaibigan. Alam mo, mas mabuting dahan-dahan lang, chill lang kung baga. Mahirap kasi kung ura-urada nating pasukin yung buhay magnobyo't nobya, eh, wala pa naman tayong sariling pera para tustusan yung mga endless dates." Silence "Siguro, maging lesson sa'tin yung mga pagkakamali ng mga magulang natin." "Ha?" Bago sya magpatuloy sa pagsasalita, humginga muna sya ng napakalalim habang binabaybay ng tingin ang dalaga. "Broken family din ako at alam ko kung gaano kahirap yung ganyang sitwasyon physically and mentally."

tumatawa kong sabi na ikinagalit nito ng husto. “Dadaan ka muna sa bangkay ko bago mo masaktan ang Anak ko Babae at huwag masyado matapang dahil hindi ka na makakalabas pa ng buhay rito." Tumaas ang kilay ko at tumawa ng nakakakilabot. “Lalabas ako rito na bitbit ang mga pugot ninyong mga ulo at ipapamukha ko kong gaano kayo kaniha! Hindi kayo ang pumatay sa mga magulang ko kaya huwag kayong magmalaki!"

Tumango si Charlie at sinabi nang emosyonal, “Nahihiya akong pumunta sa kanila. Sa mga nagdaang taon, hindi ko sila nabigyan pugay. Nagsisisi ako. Sa napakaraming taon, wala akong maipagmamalaking tagumpay. Hindi ko natupad ang pagpapalaki ng mga magulang ko.” “Huwag mo iyan sa bihin.” Sumagot si Yule, “Bukas ang isipan ng mga magulang mo sa buong buhay nila. Hindi sila umaasa na magiging tagapagmana ang anak nila. Iba sila sa mga ordinaryong tao. Kaya, gusto nilang lumaki ka nang malusog at masaya, nang walang pag-aalala o pagkabigo sa buhay.”

Tumagilid siya paharap sa mag ama. "Alam mo," nakakunot ang kanyang noo, "hindi ko kayang tanggihan ang anak ko. Ikaw naman, sa halip na tumanggi, pumayag ka pa. Ano naman sa palagay mo ang magagawa ko?" Tumagilid din si Julio paharap sa kanya, saka ngumiti, "Tulad mo, hindi ko rin kayang tanggihan ang anak ko. Kahinaan ata talaga sila ng mga magulang.."

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”