Mahal Na Kita 소설 & 이야기

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

Mahal na kita by Axelle Sa aking mahal Walang pagbabago na, mahal kita Ito ay tama, kung ikaw man ay magagawa mo ito Hindi mag-aalinlangan Sa aking mahal Walang pagbabago na isigaw Ito ay bahagyang nakahihiya sa akin Mamahalin kita nang tapat Ang pag-ibig ay misteryoso lumalaki ito Iba akong magmahal Nandito ako, oohhh!! Ah!!! hindi ko hayaan masira Ipapakita ko sa iyo Ang kapangyarihan ng pag-ibig ko

"Mahal na mahal kita." "Mahal na mahal din kita, Kylus," sagot niya, ang mga kamay niya nakayakap din nang mahigpit sa akin. Sa gitna ng lahat ng iyon, nararamdaman ko ang kaligayahan, ang katahimikan, at ang pag-asa. Naramdaman ko ang pag-ibig na dumadaloy sa pagitan namin, ang pag-ibig na nag-uugnay sa amin, ang pag-ibig na nagpapalakas sa amin. Ang pag-ibig na naghihintay ng isang taon upang muling magbalik. At sa wakas, narito na siya, sa aking mga bisig.

she cover my mouth. Nakakatakot ka langga, alam mo namang Mahal na Mahal kita pero bakit parang ikinakahiya mong ipaalam sa kanila na tayo na. Basta tayo na dahil nasisid na kita. Natulala siya sa aking sinabi kaya hinalikan ko kanyang labi...a smack kiss. ~ooo0ooo~

(Minahal kita, aah) (Kay tagal-tagal aah) Sana nama'y ipagpatawad mo Ang malabis na kabilisan ko Ngunit ang lahat ng ito'y totoo Tumango ako habang umiiyak mahal ko din sya ang Sarap pala pag ganito "I love you too Dy , mahal na mahal kita." (Ipagpatawad mo) Aah minahal kita agad (Ipagpatawad mo) Aah minahal kita agad (Ipagpatawad mo) Aah, woh woh woh woh

"Em!" Napalingon ako sa tumawag, sa akin Andito ako ngayon sa mall!" Nag paalam ako, sa akin asawa? na Makikipag kita ako, sa akin Kaibigan at pinsan. na si Rina at Belyn, dahil matagal na rin kami hindi nag kasama, at nag kikita.

Almost Drake's POV "Mahal kita..." Mahina kong bulong. Pero ang tanging sumagot sa akin... Ay ang saradong p***o ng apartment ni Alessandra. Masyado na akong nahuli. Kung sinabi ko lang sana iyon habang nakatingin siya sa akin... Hindi sana ganito kasakit. Napakuyom ako ng kamao. Hindi puwede. Hindi ako puwedeng sumuko.

“Opo, Ma’am. Naiintindihan po namin. Safehouse po sa Manila ang pupuntahan namin. Walang makakaalam.” Si Pia ay huminga nang malalim, ang tinig ay puno ng hinagpis at poot na parang apoy na sumasabog. “Salamat, Marco… salamat sa lahat ng ginawa niyo. Kapag naibigay niyo na siya sa akin… malaki ang bayad niyo. At kung masaktan niyo siya nang kaunti… mas malaki pa. Gusto ko siyang masaktan tulad ng sakit na dinulot niya sa akin. Gusto ko siyang maramdaman kung ano ang pakiramdam ng mawalan ng lahat… ng asawa, ng anak, ng buhay. Gusto ko siyang makita na sumusuko… na humihingi ng awa… na alam niyang wala na siyang takbuhan.”

Ano na nga ba kami? Hindi na ito isla. Hindi na ito sitwasyong survival.Ito na ulit ang mundo-ang mundong maraming bawal. “Mahal ko siya,” diretso kong sagot. Katahimikan ang namayani sa buong sala. “Mahal ko na siya bago pa ang lahat,at alam niyo yan."dugtong ko. “At mas lalo ngayon may anak na kami."

Dugtong niya pa at ito'y pinandilatan ng mga mata. "Gano'n na nga, para hindi sumakit leeg mo kakatingala." Mapang-asar nitong wika. "Ikaw naman Mahalia, ngayon na nga ulit tayo nagkita ang sungit-sungit mo pa. Meron ka ba ngayon?" "Anong meron ang pinagsasasabi mo?" Kunot noong tanong niya sapagkat hindi niya iyon gaanong naintindihan. "Meron, red tide, dalaw gano'n..." Naglulumikot ang mga mata nito. "Iyong lumalabas sa kiffy na red—"