Maikling Kwentong Epiko นิยาย & เรื่องราว

nakangising sabi nito. Natawa na lang sila sa sinabi nito. Si Marlon talaga ang pinaka manyak sa kanilang magkakaibigan. Mabuti nga at hindi pa ito napipikot. "Kaya pala nawili ka na roon at ayaw mo nang umuwi rito," saad ni Noel matapos tunggain ang baso ng alak. Nagsimula silang magkwentuhan tungkol sa mga nangyari sa nakalipas na taon hanggang sa may itanong si Marlon.

kunwari ay excited nitong tanong, tumungin pa ito sa likuran namin na para bang makikita nito ang mga napamili namin. "Pinadeliver ko na lang sa bahay." paliwanag ko naman dito. "Ahhh... ga...ganoon ba." nagrattle pa ito habang sinasabi ang bagay na iyon. We decided to watch a movie dahil maaga pa naman para mag lunch, hinayaan namin na si Caleb ang mamili ng movie at ang napili nga nito ay ang palabas na Coco. It's about a boy named Miguel who wants to be a musician, but his family forbid him. May ginawa si Miguel na naging dahilan para makarating siya sa lugar ng mga patay kung saan nakita niya ang kanyang mga ninuno.

Mike (nagmumukhang nag-iisip): "Pero, Mommy, sana po 'pag bumalik si Daddy, buo na tayo, ha?" Mikee (nagmumukhang nagsusuri): "Huwag na po nating gawing mahirap. Masaya na kami basta magkasama tayo, Mommy." Mikaela (huwag hayaang makita ang luha, subukang ngumiti): "Oo, Mommy. Basta, sana po ay maging okay ang lahat."

Kahit na walang nakakaalala sa kanya sa mundo, gagawin ko. “Ngayong wala nang natitira sa bahay para magsilbi sa atin, magbakasyon tayo para ipagdiwang ang pagbubuntis ng nanay mo. Magagamit din natin ang panahong ito para kumuha ng mga bagong tauhan,” sabi ng tatay ko pagkatapos niyang kumalma. Pumayag naman sina Queenie at Rosie at masayang umakyat sa taas para mag-impake ng kanilang mga bagahe.

Kahit nakakahiya na magpapahinga ako ay 'yon ang gagawin ko. Buong maghapon ay wala akong ginawa kundi ang matulog sa loob ng maliit ko na kuwarto. Ininom ko na rin ang gamot na ibinigay ni Sir Jacob sa akin kanina. Nakapagpahinga ako kahit papaano. Wala naman akong ibang nararamdaman kundi 'yon lang naman na kumikirot kong kaselanan. Nagluto si Manong Caloy ng meryinda kaya kumain naman ako. Matapos 'yon ay lumabas ako sa bahay ni Sir Jacob. Hindi naman ako lumabas sa gate. Doon lang ako sa may garden. May duyan doon kaya tumungo ako doon para umupo. Ang sarap-sarap rin ng hangin na nalalanghap ko at para rin akong nasa probinsiya namin. Naalala ko tuloy ang naiwan kong pamilya sa probinsiy

Walang makakaintindi sa mga maliliit na teknikal na detalyeng iyon. Natawa ako. "Ang Internet ay isang espada na may dalawang talim. Sino ang nakakaalam kung kailan ako magiging target sa hinaharap?" Napaungol si Martin saglit at tumango. "Sige. Ano ang susunod mong plano?"

"Hey, why are you crying?" "Masaya lang ako kasi hindi ko na kailangan pang mamalimos ng pagmamahal. Simula pagkabata ko, hindi ko naranasan na mahalin kahit pa ng sarili kong mga magulang. Tapos kay Prince ako ang palaging lumalapit sa kanya para mahalin niya ako. Pero ikaw... Ikaw..." Niyakap siya nito. "Shh... Pinapangako ko sayo na hindi mo na ulit mararanasan lahat 'yon. Mahal kita, Gin."

NewChapter 1. (Ang STORY na ito ay kwento ng anak ni Tyler at Maya na si Timothy Montemayor. Sana ay magustuhan ninyo at suportahan ang istorya ng mga anak ni Tyler at Maya. ****** (Karla pov) Pinahid ko ang pawis ko sa noo gamit ang bimpo na palagi kong dalawa. Kumakalam ang aking tiyan dahil sa gutom.

"Makinig ka, Macario, hindi ako si Matilda-ako si Jia at nagmula ako sa Taong 2025. Mahirap ipaliwanag pero dahil sa kapangyarihan ng suot kong kwentas, nakakapaglakbay ako sa ibang panahon." Napamaang si Macario, napatingin sa kwentas saka napangiti. "Marahil ay napagod ka lamang," "Pakinggan mo muna ako, Macario. Nakasulat sa librong 'yan ang mga naganap sa panahon ng Supremo." Nanatiling nakamasid lamang ang binata, naguguluhan ngunit nakikinig.

dagdag pa ng binata. "May isa pa nga palang kailangan kong sabihin at medyo nais kong ituwid ang maling pagkakaakala. Ang magiging anak ng aking hipag ay magiging unang apo sa tuhod, kung kaya't ito rin ang magiging tagapagmana ng lahat ng ari-arian ng Madrigal tulad ko noon bilang unang apo. Sa ikalimang kaarawan ng bata ay doon isasagawa ang pagsasalin ng lahat sa kanya. Kailangan lang na mapatunayan na ang bata ay isang Madrigal." sabi ni Kevin. Doon nagsimula ang mga bulong- bulongan at mga alingasngas at medyo napahiya si Kenzo ng mga sandaling iyon.