Malalim Na Tula 소설 & 이야기

Dinala agad siya ni Lian sa tahimik na silid ng mga kasulatan, kung saan nakatago ang mga lumang mapa at rekord ng mga daungan. “Ano po ang inyong nakita?” tanong ni Lian nang may paggalang. Tinuro ni Tandang Kulas ang isang bahagi ng malaking mapa—isang lugar na may markang “Bawal Daanan” sa loob ng mahigit isang daang taon.

Tuluyan na rin itong kumalma. …

anang ina nang mapagsolo sila. Pilit na ngumiti si Pael habang inaayos ang tali ni Malik sa punong niyog sa tabi ng palayan. Pagkatapos ay tinanaw si Rada na abala sa panonood ng mga water lilly sa kalapit na sapa. Una na itong binalaan ni Lourdes na mag-ingat sa mga nagkalat na limatik roon. Nakinig naman ang dalaga kaya't nagkasya na lamang ito sa pagmamasid. Maaring naalala rin nito na sa sapang iyon ito unang dinikitan ng mga limatik o mas kilala sa tawag na linta. At katulad noong una ay larawan pa rin ito ng panggigilalas sa mga namamalas sa paligid. Pansin niya ang pagkahilig nito sa mga halaman. "Wala po iyon inay." buwelta niya sa ina.

KINABUKASAN, dahan-dahang nagmulat ng mata si Talia habang mabigat pa rin ang kanyang ulo. Ilang segundo siyang tulalang nakatitig sa kisame nang bigla siyang may maalala “Ang lab?”

nakangising turan nito sa'kin. "Sus, Aling Melba. Mas gugustuhin ko na lamang na mamatay kung siya rin lang naman ang matitirang lalaki sa mundo!" palatak ko. "Reminder lang, hija. May kasabihang, tulak ng bibig kabig ng dibdib. Huwag mo 'yang kalimutan."

Tiningnan naman ako ni Token bago umupo. Mahusay naman siya. Sunod naman ay walang iba kundi si... "Nagmula sa Tuktok ng tatsulok, hanggang sa r***k ng sulok, Ako po si Ulap McCloudy, dalaga, estudyante, at tatak ragatak District G. Asan ang inyong palakpak, isapak ninyo sa akin. Pak!"

Kaya nawala ang kaba ko at pag alala. " Kinabahan kayo ano? Akala niyo ano na ang nangyari hahaha!" pabirong tawa nito. " Kinabahan talaga ako Marlon akala ko ano na nangyari sayo. Masarap pa naman ang ulam mauubos na naman namin ni Warren ang isang kalderong kanin . sabi ko. Tawa naman ng tawa si Warren at ang dalawang mag asawa. Nawala ang kaba ng dibdib ko ng nakita kong masarap ang kain ni Marlon.

Tuloy-tuloy pa rin kasi ang buhos ng ulan na noon ay may kasama nang mahinang pagkulog at kidlat. Pakiramdam ng dalaga ay hinaplos ang puso niya dahil sa pag-aalalang nabasa niya sa mukha nito. "Gan'on ba? Maraming salamat, Thorin," ani Malaya saka ginawaran ng ngiti ang binata. "Wala 'yon. Goodnight, Laya. . ."

Tumawa sila—malakas, malaya, masaya. At sa gitna ng kanilang tawanan, sa gitna ng alon na humahaplos sa kanilang mga paa, sa gitna ng kalangitang puno ng bituin—may isang pangako na hindi na mababawi: Hindi na sila mag-iisa. Hindi na sila tatakbo. Hindi na sila mawawala sa isa’t isa. Saksi ang dagat. Saksi ang buwan.