Malungkot Na Mukha 소설 & 이야기

Nagpapadyak pa s'ya na pumasok sa kan'yang kwarto. "Ayaw n'ya ba sa maganda kong mukha? Mas gusto n'ya ba ang may maskara? Bakit parang walang epekto sa kan'ya ang alindog ko? Ni hindi n'ya nakitaan ng kahit na kaunting paghanga sa mga mata nito which is very common sa mga lalaki na nakakasalamuha n'ya. Busangot ang kan'yang mukha na ibinagsak ang katawan sa kama habang nagngitngit ang kan'yang kalooban dahil sa pandededma ni Tyrone.

Mukha ba 'kong kasapi ng budol-budol gang? Tumingin ako sa salamin at sinuri ang mukha ko. Sa gwapo kong 'to? Ito ba ang mukha ng isang mang-gagantyo? Tsk! Napailing na lang ako at nagsimula ng maligo. After 30 minutes…

Umigkas ang maputi niyang balat, kaya lalo lang nagpagana sa mga hayok. Ang amoy ng alak at pawis nila ay dumampi sa mukha niya, mabigat, marumi, at nakakasuka. Napakuyom siya ng mga kamao at ipinikit ang mga mata... wala na siyang nagawa kundi ang tanggapin ang kakahinatnan niya ngayon.

Lahat ay nagbubulungan ng mailantad ang mukha nito na siyang hindi nila nakailang mangkukulam. Ang mangkukulam gaya sa nawari ko ay isang babae. Umiiyak ito na siyang napagbasa sa kanyang mukha. Puno ng pasa at sugat ito sa katawan. Bukod rito ay napuputikan at nadudumihan ang kanyang suot na damit na nadungisan rin ng lupa ang kanyang pagmumukha.

Mukhang na badtrip pa yata sa aking sinabi pero sinubukan ko pa rin kausapin. “Sanay naman akong gano'n kapag wala akong ganang kumain pagkagabi,” “Ano?” dumilim ang mukha nito sa sunod kong sinabi. Ano ba naman mali sa aking pagkakasabi kasi mukha pa itong nagalit. “Pagluluto kita. Hindi effective sa akin ang nakasanayan mo—”

umiiyak niyang muling sambit Wala siyang makita na kahit na anong reaction mula sa mukha nito kaya naman mas lalo siyang napahagulhol ng iyak. Sa totoo lang, habang lumilipas ang oras, nakakaramdam na din siya ng panghihina ng katawan. Kagabi pa siya walang tulog. Hindi din siya makakain at wala din siyang balak na kumain.

malamig niyang tanong habang walang kahit anong mababanaag na ekspresyon sa kaniyang mukha. Wala akong makitang inis o galit sa mala anghel niyang mukha kahit pa alam niyang binato ko siya ng sandals ko. Napakurap-kurap ako at pilit hinahamig ang aking sarili. Tao ba siya? Ngayon lang ako nakita ng gwapong tulad niya. Makinis at walang pores! Matangkad at maganda ang pangangatawan!

Nakasuot siya ng puti, na tila hindi masyadong magarbo, ngunit hindi mo matatanggal ang iyong mga mata kapag nakita mo ito Light ang makeup sa mukha ng babae. Malamig at walang emosyon ang tono ng pananalita niya. Ito marahil ang dahilan kung bakit parang hindi sapat ang ngiti sa mukha ng babae, kahit pa mainit ang ngiti sa kanyang mukha.

Maang akong na napatingin sa pinanggagalingan ng boses nito at nanlaki ang mga mata ko nang makitang hindi ito nag-iisa bagkus ay kumpleto silang apat. Sa pagkakangisi ng mga ito ay alam na alam ko kung ano ang tumatakbo sa isip nila! Naku, paktay na this! Sa saglit kong pagkalingat ay nalusutan ako ng isang kalaban na kumalmot sa mukha ko. Ginantihan ko rin ng sapak sabay tadyak. Not my face! " Sali kami! Wohoooo!" malakas na sigaw ni Niña!

Sobrang lukot at mukha at laglag ang mga balikat. Hindi ko nga alam e kung maayos pa ang mukha ko dahil sa kapal ng makeup na nilagay ko kanina ay baka nabura na ito dahil sa pag-iyak ko sa ospital pero wala akong pakialam. Umupo ako doon. Blangko ang mga mata habang nakatingin sa kawalan.