Malungkot Na Mukha Novels & Stories

Hungry Amara Masakit ang katawan ko, lalo na ang pagkababaë ko. Gosh! Hindi ko akalain na ganoon kalaki at ganoon rin kasarap. Namula bigla ang aking mukha ng maalala ko ang pagkalalakï nito. Pinahawak ba naman niya sa akin. Eh, ako na wala pa talagang karanasan sa ganitong eksena. Nailang talaga ako at sobrang nahiya.

I already missed my bed, my pillows and my blanket. Umabot ng halos dalawang Linggo bago tuluyang gumaling ang mga sugat ko sa mukha at sa aking mga mata. At nang araw na inalis ang benda sa aking mukha at mga mata ay natuklasan ko na hindi na ako nakakakita. Wala akong makita kundi pawang kadiliman lamang kahit pa nakamulat naman ang aking mga mata.

Mukhang hindi siya nakatulog kahit isang minuto buong magdamag. Malinaw ang maiitim na bilog sa ilalim ng kanyang mga mata, at gusot na rin ang kanyang buhok na para bang ilang beses na niya itong nahila sa sobrang pag-aalala. Maging ang kanyang damit ay hindi na maayos, na para bang hindi na siya nagkaroon ng oras para asikasuhin ang sarili. Teka lang. Bakit ganito umasta si Marcus? Baka naman totoong may gusto na siya sa akin?

Pero bakit? Pilit akong pumiglas para kumalas ito sa akin at masilayan ang kanyang mukha. Tama nga ang nararamdaman ko. Pagkalayo sa akin ay agad itong tumalikod at pasimpleng pinunasan ang luha sa mga mata at muling humarap sa akin. Hindi ko maiwasan ang mapangiti ng titigan ko ang gwapo nitong mukha. Namumula ang kanyang mga mata.

"Daig mo pa iyong kamatis na malapit ng mabulok. hahahaha" Gusto ko siyang hampasin sa mukha. Kamatis na malapit ng mabulok? Kahit nga pimples wala siya makita sakin wrinkles pa kaya? Ang bata bata kaya ng mukha ko. Baby Face! "Maliligo na ako. Binabalaan kita ha. Huwag na huwag kang pumasok sa banyo kundi lagot ka talaga sa'kin." Pero hindi na siya nagsalita.

Mukhang mababait din naman 'yong iba kong kasama. "Facial wash at malamig na tubig lang ang hinihilamos ko," Parang 'di naman siya satisfied sa sagot ko. "Weh, 'di nga? ako nga kung ano-ano ng pinapahid ko sa pagmumukha ko pero wala pa ding pagbabago. Ang laki na nga ng gastos ko dito," naiiling-iling pa nitong sabi.

Mukha siyang mahina at may sakit. Ngayon, mukha siyang malusog, kahit medyo maputla pa rin. Gayunpaman, nakatayo siya nang tuwid na may lakas na katulad ng sa isang malusog na tao. "Imposible!" bulalas ni Kairo, nawawala ang kanyang pagpipigil.

Hashtag Kendaveyp*rnlivenow yata to! Pero natatawa nalang ako minsan sa pagmumukha nya, hindi kase maipinta ang mukha nya. Pipikit at isang mata at lalaki ang mgs mat nito tapos bigla-bigla nalang napapasigaw, ang sakit tuloy sa tainga. Parang tanga diba kalalakeng tao tapos tako---ayy oo, bakla nga pala sya. Amboring naman mapagtripan nga...

Kay sarap haplusin ng preskong mukha nito. 'Grabe kahit tulog ay wala man lang mababakas na kapangitan sa mukha niya, samantalang heto't parang naisubsob sa kawali sa sobrang oily ng aking pagmumukha. Dagdagan pa sa itsura kong parang sinabunutan ng sampung demonyo,' sa isip isip niya.

Mukha siyang maamo at mabait kapag tulog s'ya. Hindi pa 'ko nakuntento. Inilapit ko pa ang mukha ko para mas mapagmasdan ko s'ya nang malapitan. Ngayon lang naman 'to, siguro'y hindi ko na uli magagawa ito kaya samantalahin at sulitin ko na. Habang nasa kalagitnaan ako ng pagpa pantasya't pag-hanga sa mala-adonis niyang mukha ay bigla naman siyang dumilat.