Malungkot Na Tula Novels & Stories

"Gagawa nalang ako ng tula para sayo. Tugma-tugmang tula para sa aking pinakamamahal na dalaga. Dilag na kasing ningning ng mga tala sa kalangitan." "Hindi naman tugma sa dulo eh," natatawang sabi ko. "Panty mo'y aking susungkitin maamoy lang ang mabango mong singit. At kung kili-kili mo'y maasim ito'y hindi ko papansinin. Sapagkat ika'y aking iniibig. Pansit mo man ay hindi kasarapan ito'y akin paring titikman. Nais kong ipatikim rin naman sayo ang aking masarap, mahaba at matabang hakdog. Maging ang aking itlog ay babatihin upang iyong matikaman at ikay maliwanagang ako'y iyo naman talagang pinakamamahal."

Noong isang gabi pa kasi ang huling kain ng dalaga. Sa kanyang paglalakad ay unti-unti nang nakararamdam ng panghihina ang dalaga. Ang nakapapasong init na nagmumula sa katirikan ng araw ay nakadagdag rin sa hilo na kanyang nararamdaman. Subalit hindi huminto sa paglalakad si Malaya. Nagbabakasakali kasi ang dalaga na may masusumpungan masisilungan. Pawang maalikabok ma lupa lamang kasi ang dinaraanan niya at pilapil.

tanong ko rito kaya ngumiti ito ng malawak "Malungkot kasi nawala ka" malungkot na wika nito sa akin kaya nakaramdam ako ng guilty dahil sa ginawa ko noon "Sorry kasi naging makasarili ako at hindi ko man lang naisip ang mararamdaman ninyo kapag nawala ako" paghingi ko ng tawad dito pero agad itong umiling sa akin

Tila buhay ko’y nawawalan ng pag-asa Mundo ko’y umiikot sa apat na sulok ng silid Tanging karamay, isang munting makinilya Kaulayaw sa kalungkutan, Itong aking munting Talento. Sa mundo ng mga tula, kalungkuta’y napapawi Tanging pangarap ay masilayan ang mundo Ngunit sadyang ipinagkait sa kaawa-awang nilalang “Saglit na huminto sa pagtipa ang aking mga daliri mula sa makinilya ng marinig ko ang pagbukas-sara ng pintuan.

Walang lingun-lingong tinahak ng binata ang kinaroroonan ng isang katiwala. Sumakit ang ulo nya sa pagkakakalog. "Damn! Hindi na ko kailanman iinom pa nang ganong karami. Pakiramdam ko ay may maliliit na martilyong pumupukpok sa aking ulo." anang nya sa sarili. "Give me a key!" utos nya. "Sir, naka-reserved na ho lahat ng cottage." Nag-isang linya ang kilay nya.

🎵 Dahil wala ring mangyayari, tayo'y walang mapapala 🎵 Wag mong pigilan ang pagbuhos ng ulan, 🎵 May panahon para maging hari 🎵 May panahon para madapa, 🎵 Dahil ang buhay natin ay sadyang ganyan 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Ang buhay ay sadyang ganyan, 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Sa buong tugtog nila, makailang beses ko atang nahuli si Kristoff na nakatingin sa akin. I don't know but, the thought of it makes my heart melt and maybe this is what they call 'a butterfly in the stomach?' Wew!

( Cali singing ) Kawawa si Ninong noong isang taon Nag-Paskong ang ulo ay tadtad ng bukol At ang pangyayari i-tsi-tsismis ngayon Dahil lang sa pagkain nitong Puto Bumbong Paalam sa Ninang nitong aking Ninong Na siya ay kakain nitong Puto Bumbong Subalit ang Ninong di doon pumaron Ang kanyang pinuntahan ay magandang babong Ngunit isang gabi si Ninong ay nahuli Nitong aking Ninang na champion sa karate Kaya ang Ninong ko pati kanyang babae Nagkabukol-bukol ang kukote Mula nang si Ninong magkabukol-bukol Ayaw nang kumain nitong Puto Bumbong Takot nang maulit mabali ang ilong

Hanggang sa naging interesado Ako sa iyo Kuya kung ikay tawagin Pero ako'y nagdadalawang isip pa rin Di kita kilala Di rin kita Makita Sa messenger tayo ay nag-uusap Sabi mo ay isa kang meranao Sabi ko nama'y ako'y isang ilokano Takot man Ako sa iyo Pero nagtitiwala pa rin naman Sana ay dika magbago At sana ay Makita Hindi sa f* Kundi sa personal Kung iyung mamarapatin Wag mo sanang kamuhian Ako ay isang bata lamang Na naghahanap ng kuyang mapagkaktiwalaan Hanggang dito na lang Sana iyung nagustuhan Aking tula na galing mismo sa puso at hindi lang sa aking isipan Kung nasaan ka man Mag-ingat ka sana

malungkot nitong wika habang may luha na tumutulo sa mga mata nito. "Sorry po La." wika ko dito at hindi ko na mapigilan pa ang aking sarili na yakapin ito. Agad na yumugyog ang balikat nito palatandaan ng pag-iyak kaya hindi ko mapigilan ang sarili ko na maluha na din. "Sorry La....Sorry po!" pabulong kong wika dito. Naramdaman ko naman ang paghaplos nito sa likod ko kaya napahagulhol ako.

She can smell and taste the liquor from him, it was strong and tartly. "Aw!" hiyaw niya kasabay ng malakas na pagtulak rito, nang makaipon ng sapat na lakas upang kumawala, nang kagatin nito ang kanyang dila. "Mal!" galit niyang bulyaw subalit napahugot nalang ng marahas na hininga nang hindi na ito gumagalaw, tulog na ito!