Maria Labo Aswang Novels & Stories

Hindi makapaniwala si Sapphire sa nakikita niya sa telebisyon ngayon. Talagang nakaramdam siya ng pag-panic hanggang sa tuluyan siyang nawalan ng lakas at napaupo sa sofa. Si Angel Marquez! Si Angel Marquez ang may salarin ng lahat! Niloko siya nito at lubos niya namang pinagkatiwalaan ang babaeng iyon. At dahil idolo niya si Dr. Angel ay talaga nga namang pinaniwalaan niya ang babae ng walang pag-aalinlangan at pagdududa.

Magiging masarap na tigresa siya sa itaas ni Juancho o kaya ay malambing na leon sa ilalim nito— "MARIELYN BATUMBAKAL!" sobrang lakas na sigaw ng Lola niya kaya nabasag ang pantasya niya. Paglingon niya rito ay nakahiga ito sa sahig at nahihirapang tumayo habang masama ang titig sa kanya. Nakagat niya ang ibabang labi matapos matantong ang Lola niya ang naitulak niya! P*tay na naman siya nito!

Umalis na ako doon kasi tapos na ang laban. Nakauwi ako sa manisyon ng masaya. Binati ako nila Lola, White lady, Alina, mama niya at pati na rin si Geronimo dahil pinapanuod nila ako sa tubig ng swimming pool kanina habang nakikipaglaban ako sa demonyo. Inulan ako ng mga papuri nila. Ang astig ko raw. Mukha na raw akong may ibubuga sabi ni white lady kaya lalo akong natuwa.

Dismayado ang kanyang mukha at halatang galit sa akin. Nakita kong binuhat ni Lolo ang katawan ni Maria. Dahil nasa stage of shock pa ako ay hindi ko pa rin nagawang gumalaw sa pwesto ko. Pinanood ko lamang sila na kunin ang katawan ni Maria at linisin ang dugo mula sa sahig. "L-Lola... na-nasaan po si Maria?" Kabado ako at pinagpapawisan. Sana ay ligtas siya, iyon ang hiling ko sa utak ko. Pero ang sabi ni Lola ay patay na si Maria.

sagot ni Inay. Tumango na lang ako at hindi na nagreklamo. Kung ako ay tawag nila sa akin ay si Miss Manananggal, si Inay naman ang Reyna ng mga Aswang. Bakit? Simple lang ang basehan nila. Una, hindi kumakain ng luya si Inay. Nagsimula iyon nang may nag-alok sa kanya ng tinola na may maraming luya, tinanggihan iyon ni Inay dahil sa malalang ulcer niya. Pero sa mata ng mga tao dito, ang pag-ayaw sa luya ay katumbas ng pagkakaroon ng mahabang dila at pagnanasa sa dugo.

Ito ang Tunay na Maria Valdez—ang orihinal na binuo ng Konseho, ang babaeng akala ng lahat ay nabaon na sa Mindoro. "Sino ka?" hirap na tanong ni Javi, habang ang countdown sa kaniyang dibdib ay nasa 03:00 na lamang. "Ako ang Maria na hindi mo kailanman nakilala, Javi," ani ng orihinal na Maria habang dahan-dahang lumalapit. "Ang Maria na pinakasalan mo ay isang pira-pirasong anino ko lamang. Isang prototype na binuo mula sa aking mga labi upang magsilbing decoy. At ngayon, kailangan ko na ang aking puso."

Hindi pa rin nawawala ang demonyong ngiti sa mga labi nito. "Tumigil ka na Azreal. Ako na ang nakikiusap sa'yo." Pagkiusap niya rito. "Kung ganoon, sumama ka sa akin. Hali ka na..." Malambing na sabi nito saka inilahad ang kamay sa kanya. Umiling si Maria saka muling umatras. Nakita niya ang paggalaw ng mga ugat sa mukha nito at pagbabago ng anyo. Nag-iba na naman ang kukay ng mga mata nito pati ang mukha

"Sinong naghahanap? Pulis?" "Hindi. Lalaki. Mayaman." Tumigil ako sa pagpunas. Pakiramdam ko ay tumigil din ang mundo ko. "Anong itsura?" tanong ko, kahit alam ko na ang sagot. "Matangkad. Pogi. Naka-suit na kulay abo. Mukhang galit sa lahat ng bagay." Lucas. "Sabihin mo wala ako." "Maria, nakikita ka niya sa CCTV. Alam niyang nandito ka."

Chapter 13 Tapos na si Ella maglaba at magsampay. Ang pagtitiklop ay di niya na naman trabaho kaya makakauwi na siya. Ang gagawa na lamang ng pagtitiklop ay ang ibang katulong. Matapos nilang kumain ng tanghalian, diretso living room na sila para ibigay ng mag-asawa ang sweldo niya.

Oy Marita halina kayong dalawa dito' padilim na oh alam mo naman ang paligid dito Marita. Bakit po pala lola? Wala nanakot lang yang lolo mo, may mga aswang kasi dito tuwing gabi. Dito sila dumadaan sa amin marami kasing puno. Ay nako po lola tama nga si lolo pumasok na tayo baka paparating na sila.