May Pasok Ba Novels & Stories

"Of course not, Pauline. Sa tingin mo ba ay magbabakasyon tayong dalawa sa ibang bansa? Hindi. May passport ka ba? Wala ka naman sigurong passport, kaya paano ka naman makakaalis ng bansa? You need passport para makalabas ng bansa, Pauline. Do you have a passport?" Napahiya ako. "Wala. Wala akong passport," nahihiya na sagot ko sa kanya. "Iyon naman pala, eh, kaya hindi tayo magbabakasiyon sa ibang bansa dahil wala kang passport. Ako lang ang makakalabas nito dahil may passport ako pero ikaw ay wala, Pauline. Maiiwan ka dito sa bahay kung sa ibang bansa ako magbabakasyon ng isang linggo o mahigit pa. Dito lang tayo magbabakasiyon sa Pinas, Pauline. Pumapayag ka ba talaga na sumama sa akin na

Panimula ni Madam "Magiging apat na araw na ang pasok mo, for now. Baka kasi kapag inaraw-araw e manawa ang mga parokyano. Ayaw mo bang magpa-table para may mga extra income ka?" Mabilis at mariin siyang umiling. Natawa si Madam. "Okay fine. Ikaw lang naman ang iniisip ko para mas marami kang pera. " "Hindi na po kailangan. Okay na po ako sa kinikita ko ngayon."

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

Baka walang pasok si Ysa ngayon. Tamang tama wala ring pasok si Bash ngayon at kahit may pasok. Di yon papasok mag luluksa pa yon. HAHAHAHA Pagkatapos naming tumawa sa nasaksihan nag simula na kaming kumain.

“Sa `yo na kung gusto mo. Nag-lunch ka na ba?” Ininom nito ang Descendant of the Sun juice niya. “Tapos na. Nauuhaw lang ako. So, kamusta ka na? Hindi ka matinong kausap sa chat. Nag-alala ako. Kamusta kayo ni Militar?” Suminghot muna si Mace bago sumagot. “Magkikita nga sana kami mamaya, eh.” “Wow! Talaga? Puwede ba kaming sumama?” hiling ni Poppey.

Papayag ba siya? “Can I?” tanong ko. “Of course, you can. Mukhang hindi kayo sanay na malayo sa isa’t isa. Pero syempre, hindi mo siya pwedeng isama every time na lumalabas tayong dalawa para puntahan ang client natin.”

“Hindi ko nga alam kung bakit hindi ako makakalas sa’yo, ang sarap kasi ng p—” “Heh! Huwag mo ng ituloy!” awat niya. “Bakit? Anong P ba na masarap ang nasa isip mo?” anitong nanunukso. “Bastos! Anong P ba ang ipinagsisigawan mong masarap ang kinakain mo?” “Madumi ang isip mo, P, as in pasensya. Masarap kang kasama dahil pasensyosa ka.” “Okay, puro pasensya na lang ang ibibigay ko sa’yo magmula ngayon. Maghanap ka ng mapapasukan ng T mong malaki at mahaba!” aniyang tawang ng tawa.

"Oo nga, ang building na iyon ay sira-sira na, saka maniniwala ba kayo na ang isang mahirap ay makakapag-asawa ng mayaman?!” "Malalaman din natin yan sa saturday!" "tama, wag nang masyadong excited. makikita na rin naman natin." "hahaha tignan natin kung talagang may mabubuga yan. Hindi ko alam kung paano yan na-promote kaagad," "kailangan mo na ding maghanap ng AFAm"

Pwede bang pumunta ka muna sa grocery store Miss Pastrana? Can you get these for me?" May ibinigay itong listahan sa kanya. "Ahh, okay po sir." Tsaka, kumain ka nalang din sa restaurant na madadaanan mo. Hindi kasi ako magpapaluto ngayon kaya sa labas ka nalang kumain. Here's the money. Kung gusto mong mag stroll muna sa mall, gawin mo.

Kinabahan din siguro siya sa pwedeng madatnan eksena. “Okay na ba ang lahat dito? Wala na kayong ibang kailangan? I-utos mo lang kung meron pa. Use your card kung may kailangan kang bilhin. May ATM naman diyan sa baba kung kailangan mo ng cash.” Umupo ako sa tabi niya nang dahan-dahan. Nagpapalitan sila ng email ng isang kliyente niya.