Novelas y relatos de Mayor In Tagalog

Tiningnan muna niya ako mula ulo hanggang paa bago napapailing na tumingin sa akin. “Anak mayaman ka siguro, ano?” natatawang biro niya, but I didn't answer her. “Jeepney ang tawag d’yan. Oo, mura lang ang pamasahe riyan, kaya nga halos magtulakan sila sa pagsakay, e.” I thanked her, at naghanap ng jeepney na may sign board ng pupuntahan ko. After minutes of finding a jeepney, I finally found one at mabilis lang din akong nakarating sa pupuntahan ko.

"Hindi. Pumunta yung Mayor sa direksyon ni Paya, at umatras pabalik yung hukbo nya. Sa tingin ko wala na syang mapupuntahan nun kaya wala syang nagawa kundi sumama kay Paya." "Sinundan ko sila nun, pero bago pako may magawa, nakipagkita yung Mayor kay Paya sa isang abandonadong templo. Pero mukang di natuwa si Paya nung nakita nya yung Mayor. Pinatay nya kagad yung Mayor pagkakita pa lang sa kanya."

Isang ngiti ang sumilay sa kaniyang mukha na para bang may kung anong nakita siya sa akin na hindi ko mawari. "Scholar niyo siguro, Dad. Tutulong sa party," sagot ni Joaquin, hindi man lang ako tinitingnan nang diretso. Lumapit pa si Mayor sa akin. "Wait... what's your name, hija?" "M-Marikit po, Mayor," halos pabulong kong sagot habang nakayuko. Napatigil si Mayor. "Marikit?"

Bigla ko tuloy naitulak ang mukha ni Kai. Pagkapasok lang sa opisina ni Mayor nang mapagtanto ang dahilan kung bakit kami naroon. Ikakasal na kami ngayong araw at hinihintay namin ang pagdating ng magulang niya at ng nag-iisa kong kapatid na nandito lang din. Maging sila rin ay nagulat sa naging desisyon ni Kai. Pero wala rin silang nagawa, namalayan ko na lang nga, malapit ng matapos ang seremonya. “Bilang Mayor ng Quezon City, at sa kapangyarihang iginawad sa akin ng batas, ay buong puso kong ipinahahayag na kayo ay pinag-isa na bilang mag-asawa.”

wika nito. Nabasa ko ang pangalan nito n Emanuel Martinez. "Dederetsuhin na kita ginoong Mayor. Gusto ko mag karoon ng kuryente ang buong bayan, kahit ako ang gumastos ng lahat." wika ko na kina singhap ng babae at kina tigil ng sa pag ngiti nito. "Bakit parang naka kita kayo ng multo?" tanong ko sa kanila. "Imposible naman ang gusto ninyong sabihin Mr. Ferguson. Ang lugar na ito ay hindi na kaya maambuna----" agad kong sinalubong ang sinasabi nito

At sa harap ng bintanang iyon, nakatayo ang Alkalde. Nakatalikod si Mayor Paulo Santillanes, nakapamulsa, at tahimik na pinagmamasdan ang buong siyudad ng Nueva Esperanza mula sa itaas. Ang kanyang malalapad na balikat at perpektong tindig ay naglalabas ng isang nakakakilabot na kapangyarihan.

tumango siya at tumayo para siilin ako ng mas malalim pang halik. Kinabukasan ay tama nga ang sinabi niya at hindi lang yun panaginip. Ikinasal kami sa huwes sa kilala niya na mayor na kung saan may pinuntahan lang sa Maynila tapos nakiusap siya kaya tuloy panay mura ng Mayor sa kanya at ang Carlos ko panay ngiti lang at peace sign.

Nang tumingin ako kay Mayor ay tipid siyang ngumiti at bumati. “Good evening po, Sir,” pagbati ng taong kaharap namin kaya umiling naman si Papa at kinamayan si Caleb. Mabuti na lamang ay walang masiyadong tao sa labas, paniguradong pag-uusapan at pagkakaguluhan kami dahil nandito sa bahay namin si Mayor Caleb.

Magkatabi sina Daddy at Mommy. "Tungkol pala doon sa kamukha ng Mama mo. Kailangan ka free?" "Bakit po?" "Pupuntahan natin si Miss Yenny ba 'yon?" "Huwag na po, Dad. Ako na po ang bahala," sabi ko at nakita kong napatingin na rin sa akin si Mommy. "Anong gagawin mo, Anak?" Si Mommy. "Yung kaibigan ko po kasi, Mama niya po pala 'yon." Napaayos ng upo si Mommy.

Isa din silang natamaan sa sinabi nito . "yes of course anak ako ng mayor dito sa lungsod nagtatrabaho lang ako hindi dahil kailangan ko ng pera kundi experience" pagmamayabang nitong sagot sa kanila .Napailing nalang si Faith dahil may mga tao lang din pala na ganito kakapal ang mga mukha .Talagang bagay lang sila ni Maica na magkaibigan dahil kasing ugali niya ito .