Memes Tagalog Novels & Stories

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Umupo siya sa upuan kaharap nito at malapad ang ngiting iginanti dito. "Mukhang maganda ang tulog mo kagabi?" nakangiting puna ni Nica kay Janice. "Hindi ka nagkamali, kagabi ang most memorable night ko na hinding-hindi ko makakalimutan!" Makahulogang sagot ni Janice sa kapatid habang hinahaplos ang leeg. Napangisi si Nica at sinundan ng tingin kung saang humahaplos ang palad nito. "Mukhang may masamang insekto ang humalik sa leeg mo."

Sobrang laki ba naman at dami ng tao that time. Maya maya pa ay tinawag niya si Joan na hinatak naman si Joshua at sinama pa nga si Kiel kaya napaiwas agad ako ng tingin. What the hell! Ang naisip ko lang na iimbitahan ay sina Joan at Joshua. Hindi naman kami masyadong magkakilala at nag-uusap netong si Kiel! "Hi Iya!" Masayang bati na naman ni Joan sa'kin kaya ginantihan ko ito. "Bakit pala Kuya Elon?" Takang tanong pa ni Joan sa Kuya niya.

Hindi pa rin bumabalik ang utak na mukhang nawala. "Magmaneho ka na! Ano pang tinutunga-tunganga mo riyan? Pasko? Setyembre pa lang, uy! Undas na muna bago ang mismong kaarawan ng kapaskuhan." Inis kong turan nang hindi na ako makatiis pa.

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

Ang mga comments sa social media… “Katulong lang pala ang Queen ng party!” “Akala ko socialite, pero taga-probinsiya pala.” “Kaylee Sydney Carnegie: ang babaeng nagpanggap at nadiskubre!” Naramdaman ko ang init sa pisngi ko. Ang katawan ko, parang may sariling isip, umiiling-iling sa kaba at galit. Ang bawat tawa, bawat bulong, parang tinatamaan ang puso ko.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Nag-scroll pa ako ng ibang pictures at halos lumuwa ang aking mata nang aksidenting mapindot ang like button. Nag-panic ako dahil gusto kong bawiin ang react na 'yon pero nag-loading bigla ang page, kung minamalas ka nga naman. Paano kung online siya tapos nakita ang notification na may estrangherang nag-like ng larawan niya at isipin niyang ini-stalk ko siya? Well, siguro matatawag nga itong stalking pero ngayon lang naman. Mabuti na lang at bumalik din kaagad ang matinong signal pero may comment na roon at na-mention pa ang pangalan ko.

excited siyang nag type para mag reply Me : [Shet first date natin mambuburaot ka? Kahit gaano pa siya kinikilig kailangan hindi siya obvious at mag mukang pabiro parin ang panlalandi niya From : Gabino [Hahaha.. Mas malaki naman allowance mo eh] Me : [Tsk. Binawasan nga e. G na G ako ngayon] From : Gabino [tss palusot. Pag katapos mamili daan tayo dito sa bahay tulungan mo kong mag balat ng carrot at patatas ah]