Novel & Cerita Mga Tulang Pilipino

Hanggang sa mapagod silang tatlo kaya niyaya nya ang mga itong kumain kasama ang kaniyang lolo. She's obviously a lolo's girl. Malakas sya dito kaya kada uwi nya ng Pilipinas ay palagi sya nitong ini-spoiled. They ate fried chicken, lumpia at gulay na malunggay. Kumain rin sila ng manga bilang panghimagas.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Bandang alas dos nang hapon ng dumating kami sa naturang lugar, nasa bandang dulo kami sa Gen Trias kung saan nakatayo ang isang abandonadong building. Sandali pang nagmatyag ang mga tauhan ko, hindi lang basta basta ang mga tauhan kong iyon dahil mula sila sa kung saan saan sangay ng gobyerno dito sa Pilipinas at sa US, some were ex navy seal na nagdecide nang mag stay sa Pilipinas. "There are thirty people inside, twenty are adults and ten are children including your son." paliwanag sa akin ni Albert na dating ex navy seal.

Hindi kase sapat ang pera niya upang magtagal ng maraming araw kaya dapat niyang matipid hanggat maari. Eto ang malupit na katotohanan sa Pilipinas, kahit maliit at parang kulungan ng ibon atvkahit sira sira ang pasilidad ay makapal pa rin ang mukha ng mga may aring paupahan ng wala man lang maintenance.

S wala naman akong ibang inatupag kun'di ang mag aral, kumain at matulog. Wala rin akong masyadong kaibigan dito na matatawag kong sanggang dikit tulad ng mga naging kaibigan ko sa Pilipinas noon. Ganoon pa man, may matatawag pa rin naman akong tropa and that was Azul Dela Vega. Pinoy rin kaya naman kaagad kaming nagkasundo. Nauna nga lang siyang nagtapos kaysa sa akin, kaya nauna na rin siyang bumalik sa Pinas.

Hindi ako ang Diyos! Pia and I laughed quietly a bit. "Hindi 'yan, tanga!" [Oh ano naman tanong mo ngayon?] "Sino sa palagay mo ang unang pilipinong nag mura? At bakit kaya siya napamura?" [Ano ba naman 'yan lance! Marunong na bang magsalita 'yong mga ninuno mong homo sapiens noon, ha?] "Namo!" [HAHAHAHAHAHA!]

Hindi ako ang Diyos! Pia and I laughed quietly a bit. "Hindi 'yan, tanga!" [Oh ano naman tanong mo ngayon?] "Sino sa palagay mo ang unang pilipinong nag mura? At bakit kaya siya napamura?" [Ano ba naman 'yan lance! Marunong na bang magsalita 'yong mga ninuno mong homo sapiens noon, ha?] "Namo!" [HAHAHAHAHAHA!]

PAGBABALIK SA PILIPINAS — ANG PINAKA-KILIG NA SANDALI NA MAGHALIK SILA Ang araw ng pagbabalik sa Pilipinas ay napakaganda — ang araw ay sumasikat nang malakas, at ang dagat ay malinaw at kulay-asul.

From: Chapman Group – Philippines Subject: Strategic Expansion Project Matagal niya itong tinitigan. Ang pagbabalik sa Pilipinas ay hindi na lamang tungkol sa negosyo. Ito ay tungkol sa mga tanong na matagal niyang tinakbuhan. Sa mga matang maaaring makakita ng katotohanang matagal niyang ikinubli. Huminga siya nang malalim. “Hindi pa,” bulong niya. “Pero darating.”

putol nito. Nag salubong ang kilay ko dahil doon, "Sino?" tanong ko. "Ang mga Mafia, sila ang pangunahin na tumutugis sa mga kapwa nila pumap*tay at marami pang iba." wika nito, nahihimigan ang pagka seryoso ng boses nito. "Sila ang pangunahin na kumikilos talaga bago pa tayo bumalik sa Pilipinas. Sigurado ako na alam nila ang galawan ng mga ito." wika ni Trevor.