Mitoo Ako Prayer Novels & Stories

Chandria pov At nandito na nga ako sa favorite namin ni Loyd, at bumaba na ako Ng car ko, at naglakad Ng kaunti, at naupo sa Isang tabi, at binuhos ko lahat ng sakit, lahat ng sakit na nararamdaman ko. "God, nasa kulungan na si Sheila, pero bakit ganun, bakit parang kasalanan ko pa, bakit kasalanan ko pa Yung pagkakulong ni sheila, God sya ang may kasalanan sa akin diba, pero bakit parang ako Yung nagkamali, o nagkaroon Ng kasalanan sa kanila, God dapat lang naman magdusa sa kulungan si Sheila, pero bakit ganun, mali ba na pagdusahan Nya Yung mga gnawa nya sa akin, sa Amin ni Loyd, God help me ,tulungan mo ako, tulungan mo ako na makapag isip ng maayos ,kung ako lang, hirap na ako God, hirap

Nang mabigyan na sila ng mga Pagkain ay kanya kanya silang pwesto ng pagupo. "Kate, Ikaw ang maglead ng Prayer." Talagang alam na alam na ni Rare Ang mga pangalan ng bata kaya mas lalo akong humahanga sakanya. "Ok po! Dear God marami pong salamat sa biyayang ipinagkaloob nyo lagi saamin, Maraming salamat po at ipinadala nyo sina Kuya Rare and Ate Atarah dito. Sana po ilayo n'yo kami sa kapahamak, sakit, at disgrasya. Gabayan n'yo rin ho kami sa lahat Ng pagkakataon 'yun lamang po at Maraming salamat. Amen!"ang cute ng accent niya.

Dumungaw kami sa bintana and wave our hands as goodbye. "Mag pray muna tayo," usal ni Lyn. Tumango naman kaming lahat. Yumuko kami maliban sa nagmamaneho na si Annah, we pray in our individual mind. Sana Lord safe kami sa trip namin, sana magiging okay na ang lahat pagdating namin do'n, sana maintindihan ng pamilya ni Lyn ang nangyayari sa kaniya ngayon. This is all I pray in Jusus name, Amen.

We turn to you in prayer and ask you to bless us and this food you have given us. Help us to be generous toward others, and to work with them so that they too may eat well. Loving Father, may we all celebrate together around your table in heaven. We praise you and give you glory through Christ our Lord. Memoryadong memoryado ko pa ang prayer na ito na sinearch ko sa internet noon nung minsang may event kami nung highschool ako at ako ang inatasang maglead ng dasal for our dinner.

Nanginginig na itinaas ni Andy ang mga palad at pinaglapat ito. "H-hail Mary full of grace, the Lord is with thee, blessed art thou amongst women and blessed is the fruit of thy womb Jesus." panimula niya. Ilang segundo na walang kumibo bago niya narinig na may sumagot. 'Luh? Mali ba yung sinabi ko?' kinakabahang tanong ni Andy sa isipan. "Holy Mary, mother of God, pray for us sinners. Now and at the hour of our death, Amen."

Nakatitig lang siya sa puting kisame ng silid, ngunit ang kaniyang mga tainga ay abalang-abala sa pakikinig sa bulung-bulungan at tawanan ng kaniyang mag-ina sa ibabaw ng kama. “Pero bago tayo tuluyang matulog, magdarasal muna tayo kay Papa God, okay?” paalala ni Kiara sa dalawang bata. “Opo!” mabilis na sagot ng kambal. “Ipikit ninyo ang inyong mga mata,” utos ni Kiara. “In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit, Amen. Dear Papa God, thank you po sa lahat ng blessings na ibinigay Niyo sa amin ngayong araw. Sa bagong bahay, sa malambot na kama, at sa masasarap na pagkain na pinagsaluhan namin. Patawarin Niyo po kami kung minsan ay nagkakasala kami. Nawa’y gabayan Niyo

"I love you, baby girl! I missed you so much. Napakabata mo pa para sabihin ko sa'yo ang mga sinapit ko sa ilang nagdaang taon." "No, mommy. Ang mahalaga ho ay kasama po kita at buhay ka po! You know what, mommy? I always pray to God noon na sana makasama kita kahit alam kong imposible. But look at now, nakasama na kita at nayakap pa po!" "Tharia!"

"Wala ng magsasabi sa amin na wala kaming mommy kasi meron na kaming mommy at ikaw po iyon." "Thank you for choosing me too." “Did you hear that Lysithea? Did you hear that? My mommy na talaga tayo…. Jesus heard our prayers, right? Jesus is great!” halos kami ay natawa sa saya na makita ang kambal na tumatalon pa dahil sa sobrang saya. "Yeah, finally! Thank you Jesus! Thank you mommy in heaven!" sabay-sabay na wika nila habang magka-holding hand na tumatalon.

Sarado na iyon at wala na siyang matatakbuhan pa. “Lord, tulungan niyo po ako. Huwag niyo pong hayaang maulit na naman ang nangyari sa akin noon. Please. Please save me,” buong pusong panalangin ni Mona habang nililingon niya ang kaniyang likuran.

Kagaya ng nakasanayan naming tatlo ay sabay sabay kami lagi kumakain sa hapag kainan. Si Lev ang maglelead ngayon ng prayer kaya naman agad kaming nag sign of the cross at pumikit. "Maraming salamat po panginoon sa biyaya na inyong binibigay sa amin sa araw araw. Salamat din po sa mga foods na nakahain sa aking table. At sana po makapasa si mommy sa exam niya." Agad akong napangiti sa sinabi ng anak ko. Kasama ako sa prayers niya.