Mitoo Ako Prayer の小説・ストーリー

Libre naman ito kaya okay lang sa aking gawin ito para sa ibang tao. "Lord, may You heal everyone's broken heart and soul. Please do not think that they have forgotten about You. Consider me as an instrument who prays for them. Ako na Po ang magdadasal para sa kanila. Nawa'y umabot Po sa inyo ang mga lihim na hiling at panalangin na binubulong ng mga puso nila. Maraming salamat Po sa pakikinig." I opened my eyes after offering my prayer. Mula sa pagkakaluhod ay naupo na ako. Nagulat ako nang mapansing pamilyar iyong lalaking nakaluhod sa tabi ko na ngayon lang ata dumating.

Naiinis ako sa sarili ko dahil karamihan sa mga narinig ko mula sa kanila ay maaaring totoo. "Lord, give me a sign! I need a sign. Kailangan ko ng paliwanag ni Shonee hanggang mamayang gabi. Kailangan niyang tumawag at makipag-usap man lang sa akin kung dapat ko pa ba siyang intayin. kasi kung hindi, hindi na ako mag-aantay. Pahagalagahan ko na lang kung sino yung nandiyan. Please lord, help me!" _______________

Pero pinalakas ni Ariella ang loob ko noong mga sandaling ‘yon, nirerecite niya ang prayer na palaging tinuturo sa amin ni Mama bago matulog hanggang sa makabalik kami kila Mama. “Angel of God, my g-guardian dear, to whom God’s love commits me here…” saglit akong huminto sa panggagaya ko na pag-rerecite ng prayer ni Ariella nang may marinig akong kaluskos sa mga halaman sa paligid ko. “ E-ever this day, be at my side…” Binilisan ko ang lakad ko nang maramdaman ko na parang may kung ano ngang elemento ang mga nasa halaman kaya gumagalaw sila kasabay ng hangin.

Para akong tangang naka ngiti rito sa kinatatayuan ko habang pinagmamasdan ang lalaking naka hoodie. Pumikit ako at pinagsaklob ko ang dalawa kong kamay. "Lord, sana hindi lang 'to free trial. Sana ito na talaga 'yon! Last wish ko na 'to sana pagbigyan niyo po ako. Kapag lumingon siya rito sa puwesto ko, akin na siya. Siya na ang the one ko... Pleaaaaaaaase." Idinilat ko ang mga mata ko at...

Nang malapit na siya sa harapan mas lalo pa siyang naiyak ng sobra. Hinawakan ko ang kan'yang kamay at dinala sa harap ng altar. "Good Morning everyone;" malugod na pagbati ng priest sa amin at sa lahat ng nasa loob ng simbahan.. "In the name of the father, and of the son and of the holy spirit." "Amen; "assembly responce. "Grace to you and peace from God our father and the Lord Jesus Christ." wika ng priest. "With your spirit." assembly response again.

She's truly a good friend at hindi ko hahayaan na mawala siya. “Bahala na, siguro naman ay may malalapitan pa ako. Hindi ko pa lang maisip kung sino.” “I'll pray na sana nga ay masolusyunan na ang problema mo at maging matatag ka. Higit sa lahat, ang gumaling na si Tita.” “Thank you, Casey. Worth it talaga lagi ang pakikipag-usap ko sayo. Hindi mo rin alam kung gaano ka-powerful ang prayers mo.”

They made the sign of the cross first before Aurora started praying. “Père Almigty mort. Merci pour ce jour. Merci d'avoir laissé tante Gail dormir avec moi et mon papa ce soir. J'espère que vous nous bénissez tous les jours avec de la gentillesse et de la patience, car Ryo en manque. Au nom de Jésus, je prie, amen.” [translation: Dead Almigty Father. Thank you for this day. Thank you for letting aunt Gail sleep with me and my daddy tonight. I hope you bless us everyday with kindness and patience because Ryo lacks them. In Jesus name, I pray, amen.] Matapos niyang magdasal ay muli itong nag-sign of the cross kaya nag-sign of the cross na lang din siya. Tumingin ang bata sa kanya at ngumiti.

Huminga na lang ako ng malalim bago ako huminto para buksan ang master bedroom. Naupo ako sa kama bago hinaplos ang kama. "Dad, mommy...I miss you so much pupuntahan ko kayo sa sementeryo mamayang hapon nakabalik na ulit ako dito." aniko na lang. "They have been with God for a long time, they are doing well now, and they have no problems to worry about, Nay..." sambit niya tumingala ako sa kanya nang bitawan niya ang salitang 'yon sa akin.

Tuluyan naman humagulhol si Kaytie na mabilis na yinakap ng matanda. “Hindi naman siguro ‘Nak, may awa ang Diyos. Ipagdasal natin na pumabor sa atin ang tadhana, magpahinga ka muna sa itaas at dadalhan kita ng makakain mamaya.” Bilin nito. Tuluyan napasunod si Kaytie at nagpunta sa silid niya.

"When you pray for others, God listens to you, and He blesses them. So when you feel happy, blessed and protected, remember, someone has prayed for you." Natawa ako. "Sino namang magdadasal para sa akin? Masama kamo kong tao, 'di ba?" Hindi siya nakakibo kaya tumalikod ako upang kumuha ng chips. Paalis na sana ako nang mahagip ng tingin ko ang ceiling. Wala roon ang magandang chandelier na nakita ko noong unang lipat ko. "Baka may gusto kang sabihin sa akin, Elias?"