Mommy Issues Novels & Stories

Hindi na niya alam kung paano mag-hindi may mommy dahil sa dami raw na binili na gamit para sa soon na baby namin. Si mommy talaga, sabik magka-apo kahit wala pa naman.

Gusto kong malaman kung may tinatago ba sila sa akin sa loob ng siyam na taon. “Mommy, are you okay? Does your head hurt again?” Nawala agad ang mga iniisip ko nang makita ang anak ko na lumapit. Agad ko siyang binuhat sa aking kandungan. “Mommy’s fine now that I see my lovely baby!” malambing kong sagot saka pinaghahalikan ang pisngi ng anak ko. “Yeah, right! You only need me, Mommy! Kaya don’t you ever marry any man, ha?” naka-pout nitong wika pero animo’y binabantaan niya ako.

"Mukhang medyo nagka-problema tayo. Naniwala si Mommy sa sinabi ko kanina na papakasalan kita. Papunta na siya rito ngayon para mag-asikaso ng kasal natin." Hindi naman kinabahan si Lia. "Huwag kang mag-alala. Kapag dumating si Tita, ipapaliwanag ko sa kanya ang totoo. Sigurado namang hindi ka na niya pipilitin pagkatapos nun." "Kilala ko si Mommy, hindi siya sumusunod sa normal na takbo ng isip. Kung ano ang karaniwang ginagawa ng iba, siguradong hindi iyon ang gagawin niya. Natatakot ako na baka may gawin siyang lalong maglalagay sa 'yo sa alanganin."

"Well, single ako at wala akong girlfriend." "Eh bakit hindi mo iconsider at ligawan ang mommy ko? Siya ay bata, maganda, may magandang katawan, mahinahon, maalalahanin, at magaling magluto." Hindi napigilan ng maliit na bata na ipromote ang kanyang ina. Gusto rin niyang lutasin ang mga problema ng kanyang lolo at makahanap ng isang lalaki na mag-aalaga sa kanyang mommy. Ang mga mata ni Sebastian ay kumislap sa gulat. Ang batang ito ay nakakagulat na kawili-wili.

pagharap niya sa akin, "alam naming mabuti kang tao. Alam naming mahal mo ang anak namin. Pero nasa sitwasyon na siya ngayon na… kailangan naming maging praktikal. She’s pregnant. Magkakaroon na siya ng sariling pamilya. At hindi naman patas sa'yo na maghintay ka o lumaban ka pa sa sitwasyong ganito." "Hindi po ba pwedeng pag-usapan nang maayos?" tanong ni Mommy ko. "Kung may problema, bakit parang desidido na kayong paghiwalayin sila? They still have a chance to fix things, don't they?"

dagdag ni Mommy, mas tuso ang tono, “isisi sa iba.” Napalingon ako sa kanya at doon ay pareho kaming ngumiti. Parehong may naiisip. “Sky…” bulong ko. Perfect target. Bagong dating. May issue na sa past. At higit sa lahat ay walang kakampi. “Kung sakaling may mawala…” dagdag ko, mas mababa ang boses, “madaling ituro sa kanya.” Tumango si Mommy. “At mas lalong kapani-paniwala,” sabi niya, “dahil sa background niya.”

Hanggang nagpakasal sila at nabuntis si Mommy, doon nagsimula ang kalbaryo nilang ni Mommy nang tangkain gahasain ito kaya napaanak ito nagmaaga dahil sa paglalaban. Akala nila noon ay ayos na dahil ligtas sa kapahamakan ang kanilang anak pero pagdating ng tatlong buwan kung kaylang na ito ang kanilang hinihintay na makasama ang kanilang anak ay bigla nalang itong pumanaw. Hindi natanggap ni Mommy kaya nagkaroon ito ng sakit isang mental depresyon. Hindi namin namalayan napahaba pala ang aming pag ku-kwentuhan namin.

Sabi ni Mommy may sira daw ‘yun sa utak. “A woman who leaves her son behind, you want me to be that womans’ husband?” Malamig na tanong niya sa’kin. “No! Hindi ganoon si Mommy. Naging.. naging bad lang ako sandali. Sabi niya hintayin ko raw siya pagkatapos kong mag-pee tapos hindi ko siya hinintay. It was my fault I didn’t listen to her. But my Mommy is a good person Dad! Believe me!” Pagdedepensa ko. My Mommy is a loving mommy. She is not a bad person. Ayaw kong magbigay ng bad impression about kay Mommy kay Dad!

Tanong niya sa Mommy niya nung balingan niya ito. "UGH! I need a break!" Iritableng sambit ng Mommy niya at hinihilot ang sentido na umalis. Nagtaka siya sa inakto ng Mommy niya kaya naman tinitigan niya isa-isa ang mga kasama para alamin kung ano ang problema ng Mommy niya. "You were spacing out Son." Sagot ng Daddy niya. Tumango naman ang mga kasama niya.

tila nag-aalalang sambit ng Mommy niya. Iyon din ang problema niya sa kanyang Mommy, kasi masyadong malambot ang kalooban nito. Hindi katulad nila ng kanyang Daddy na wala sa bokabularyo nila ang salitang awa at konsensiya. “Mom, ‘di ba, dito rin naman siya matutulog? Kaya ano pa ang ipinag-aalala mo riyan?”