Ms Makulit Novels & Stories

Ang Unang Proyekto Nilang Magkasama Matapos ang ilang araw na pahinga at pag-aaruga ng pamilya, unti-unti ring bumalik ang dating sigla ni Maeve. Nang sumapit ang Lunes, muli siyang tumuntong sa Bulacan State University of the Philippines na suot ang paborito niyang puting blouse, maong na pantalon, at simpleng ponytail. Kung noon ay mabigat ang bawat hakbang niya, ngayon ay mas magaan na. May ngiti na ulit sa labi, masigla na ulit siyang nakikipagbiruan kay Bea, at tila unti-unti nang bumabalik ang dating Maeve.

Lakas talaga mang-asar ng isang 'to! Sakto pagkatapos namin kumain ni Maki inanunsyo na suspended na rin ang pasok ng government worker starting 1PM. Hindi na kami nagpatumpik tumpik pa ng oras ni Maki agad kaming bumalik sa aming puwesto at nag-ayos ng gamit, nag shutdown ng pc at nag ayos ng sarili. "What if pagkabukas ng elev noh nandyan si crush mo? Itutulak talaga kita papasok bakla!" sambit ni Maki.

Maamo kasi ang mukha nito na kinapapalooban ng mala-diyamanteng mata, matangos na ilong ay ang manipis nitong labi na kapag ngumingiti ay makikita ang pantay-pantay nitong mga ngipin at ang malalalim nitong biloy sa magkabilang pisngi. At ang kaguwapuhan nito ay hindi lamang nagtatapos sa mukha nito, malapat din kasi ang katawan nito at napatunayan niyang ang sarap-sarap nitong sandalan. Pagkatapos ay maganda pa ang height nito, tantiya niya ay nasa anim na talampakan din ito. "Nandito na tayo."

Year 2017, Barangay 1003 Trese Mapayapa, Philippines MIKAY Maaga pa lang ay nagising na ako para maghanda ng almusal, at makapag-ayos na rin para sa pagpasok ko sa eskwelahan. Kahit antok na antok pa ako ay wala akong choice kundi bumangon. Mamaya mabubungangaan na naman ako ni Mama.

Masayang natututo sina Yumi at Maki gamit ang learning machine. Ngumiti si Yumi. “Kuya~, matututo ka ng English words dito.” Natuto si Maki ng daan-daang salita sa loob ng isang umaga. Naghahanda siyang i-upgrade ang English vocabulary hanggang level ng grade six. “Ding-dong!” Akala ni Andrea ay may gustong bumili ng learning machine mula sa mensahe sa second-hand app. Mensahe mula sa may pangalang hj: “Totoo bang ibinebenta ang learning machine na ito?”

Naroon ang ararong pambukid, pesticide containers, abono, palakol, karitela at iba pa. Si Malik ay nasa sabsaban ilang dipa mula roon. Nakatali ang kalabaw sa isang puno ng niyog. Hindi nalalayo roon ay ang sampayan ng damit na nakatali sa magkabilang puno ng mangga at santol. Humakbang patungo roon ang binata. Hinila ang kamisetang nakasampay at mabilis na nagpalit ng damit. "Is he Malik?"

sabi niya sa akin. I gasped and said, "Huwag mo na pong isipin 'yon, Ma. Naiintindihan ko naman kung bakit hindi n'yo ako napagpatapos ng pag-aaral dahil sa kahirapan ng buhay. 'Wag mo na pong isipin 'yon. Ako na lang po ang gagawa ng paraan para makapagtapos ako ng aking pag-aaral. Hindi pa naman po siguro huli pa para mag-aral akong muli, eh. Gusto ko po talagang makapag-aral pang muli. Sayang po. Hindi mo na po responsibilidad na papag-aralin ako. Ako na lang po ang gagawa ng paraan, Ma. Maghahanap na lang po ako ng matatrabauhan ko dito sa probinsiya. Dito na lang po ako mananatili, hindi na po ako babalik sa Maynila."

'MAS GUSTO KITA' May word na 'MAS' ibig sabihin ba may pinagkumparahan siya? Alam na ba niyang kambal kami? Shutik!

Anong malaki? [Malaki na ang 6M Marky. Naibigay ko na sayo lahat at naibenta ko na ang mga gamit ko.] [Toneth, kulang pa ang perang bigay mo. Sa tingin mo ba sapat na to? Buhay namin ang nasira dahil sayo. Nawala ang hanapbuhay namin dahil sayo. Tang.ina, itong 6M mo, ilang buwan lang namin ito kinikita noon.]

"Maraming salamat po, Ms. Barroga!" "Walang anuman! Pag-aralan n'yo ang modules na binigay ko, para sa unang session natin ay masubukan na agad natin gumawa ng chocolate cake," sabi ko'ng nakangiti. Positibo naman ang response na natanggap ko. Ang kagandahan dito sa BJMP ay mayroon silang sariling pastry kitchen at oven. May programa kasi ang LGU, magkakaroon ng training para sa mga interesadong maging panadero. Gagawa sila rito ng tinapay tapos ibebenta sa labas. Ang kikitain ay ilalagay sa account nila sa bangko at hahawakan ng pamilya nila sa labas. Hindi na sila mahihirapang magsimula ulit sa buhay oras na makalaya.