My Four Husbands Chapter 1 นิยาย & เรื่องราว

Warning Content!! Ang chapter na ito ay hindi angkop sa mga batang mambabasa, maaari mo itong laktawan kung wala ka pa sa maayos na edad. At kung ikapppw rin ay sensitibo sa mga ganitong pangyayari ay maaari mo na rin itong laktawan. Yun lang po salamat. Chapter 48 Calista POV

Hanggang sa magising na lamang siya isang araw at maramdamang mag-isa na siya sa sarili niyang marriage. Napamulat si Sophia. Mas masakit pala kapag binalikan mo ang masasayang alaala. Dahil mas lalo mong naiisip kung gaano kalaki ang nawala. Biglang may tumunog na makina sa driveway. Pamilyar na tunog iyon sa kaniyang tainga. Kotse ni Adrian ang dumating kaya agad siyang natigilan. Napatitig siya sa pinto. Bumalik na ang asawa niya. At sa unang pagkakataon matapos niyang malaman ang katotohanan ay hindi niya alam kung paano ito haharapin. Hindi niya alam kung kaya niyang magpanggap.

Several women discreetly looked his way, one even whispered something to her friend before both of them giggled. Hindi ko rin naman sila masisisi. Pierre was... unfairly handsome. Matangkad. Malapad ang balikat. Sharp jawline. Neatly styled black hair. Even dressed casually, he looked like he’d stepped straight out of a magazine. ...And he’s my husband. The thought alone made my heart flutter all over again. Seriously. How was I supposed to survive two whole weeks like this? “Hi, ma’am. What would you like to order?”

Si Ali. "My wife is my father's mistress," sabi nitong umakbay kay Elyssa. "That's our story," dagdag nito. "A misunderstanding, of course," dagdag nito sabay kindat. "Tskkk, nagpromote pa..." sabi naman ng lalakeng mukhang masiyahin. "Mauna na kami sa loob. Naghihintay na rin mga asawa namin doon," sabi naman ng isa pa. Mahaba ang buhok nitong nakatali.

Hindi naman kasi tayo mapapakain ng pagmamahal na yan, aminin man natin na kailangan natin maging successful sa lahat ng bagay. “Alam ko pero kailangan ka din ng asawa mo, kahit sa simpleng pangumusta at pagiging concern lang ay ipakita mo iyon sa kanya.” Tila natigilan si Ralph nang sambitin iyon ni Ayamea, sadyang napaka-matured talaga nito kaysa kay Ralph. Si Ralph ang iniisip lamang ay ang kanyang sarili at ang pagiging mayabang sa pera at kayamanan. Nang tumunog ang elevator at tuluyan nang magbukas iyon, ngumiti si Ayamea kay Ralph at hindi na hinintay pang lumabas si Ralph kaya nauna na si Ayamea naglalakad mag-isa. Alam ni Ayamea na babalikan nito ang asawa.

Kahit magbayad siya nang million million sa kung sino sinong tao inutusan niya upang hanapin ang asawa niya ay wala din siya napapala, kahit isang balita lang kung asan ang asawa ay hindi ng mga ito maibigay. "Fuck!" I angrily whispered to myself when ever I couldn't do anything to find my wife. I have money and everything pero hindi ko man lang magawang makita at mahanap ang asawa ko. "Hanggang ngayon ba hinahanap mo pa din siya?" Tanong ng kapatid nitong si Marvin sa kanya matapos nito makita ang isa sa mga investigator na binabayaran ng kapatid mahanap lamang ang asawa nito.

Nanikip ang dibdib ko sa bawat salitang binitiwan niya. Ang mansiyong ito, na dati’y tila tahanan ay naging kulungan. They were kind at first, but the moment my father left for States, their true colors surfaced—they became worse than the villains I see in movies. Unti-unti akong naging estranghero sa sarili kong tahanan. And now, being forced to marry a complete stranger feels like I’m being pushed off in a massive cliff. “Ma, pwede naman po nating kausapin ang mga Delgado—”

Umayos ako ng upo. "It's just that, from the mother side siya kaya iba ang apelyido niya. And you know what?" "What?" sabay na sabi namin ni Jane. Pati siya ay naintriga na at hininto ang pagkain. "He's the greenest flag ever! He's already 24 but when I looked him up, I read an interview of him from a magazine and they questioned him about a girlfriend thingy. Tapos sabi niya he is very serious about relationship and will only enter a relationship to marry!"

nakangiting pakilala ni BK sa kan’ya sabay turo ng chopper. Gusto niyang matawa sa asawa pero patuloy pa rin sa paggalaw ng anak sa tiyan niya. Para siyang may discharge na inilabas din. Sana hindi dugo. “S-seriously, may pangalan?” “Yes, baby.” Lumapit ito sa kanang pintuan at binuksan iyon. “Welcome aboard, my wife.” Naiiling na kinuha niya ang kamay nito. Aalalayan siya nitong sumakay.

“Hindi ba matagal nang nasa ospital si nanay?” Pagkatapos ng sagot niya, agad siyang sinampal nito. Umiwas siya, pero natamaan pa rin ang kaniyang mukha. Walang pakundangan ito. “Magpakabait ka muna. Paulit-ulit kong tinitiis ang kawalang-galang mo dahil sa relasyon nating mag-ama. Ang kapatid mo ay nakikipag-usap na ng kasal sa isang lalaking mula sa pamilya Lopez. Huwag kang gumawa ng kahit anong ikakasira nito. Hindi kita mapapatawad kapag sinira mo ang kasal na ito.”