My Runway Novels & Stories

Sa sobrang hiya ko sa sinabi, hindi ko na napansin ang mabilis niyang paglapit. Hinihimas na niya ngayon ang pwet ko! “Hindi ba ay mas mahal ang bayad kapag rumampa sa isang runway?” “Ah, oo, kaya naman kitang bayaran. Basta maayos ang lakad mo at postura. Next-next week pa naman kaya pwede pa akong mag-hire ng magtetrain sa’yo.”

Dahil sa labis na pag-aalala sa kanyang bestfriend at sa pag-aasam na makita ito, hindi na nag-atubili pa si Katerina na sumunod kay Isaac sa Dimicri International Airport. Isaac will be taking a private flight at dahil matalik nitong kaibigan ang may-ari ng naturang airport mas mapapadali ang paglipad nila patungong Japan. Rain's men also come with them.

Two East Boutique Pumara ako ng taxi at saka sumakay rito. What the hell just happened?!

To be honest medjo kinakabahan ako this is not my first time naman na mag walk sa runway pero ewan bahala na basta kapag nanibago lang ako dahil ngayon na lang ulit ako sumabak sa runway. Anyways it is my time na para lumabas kaya humugot ako ng isang malalim na hininga at ibinunga iyon. Kaya mo yan lanie! payting Pag bukas ng kurtina agad akong rumampa sa runway. I walk using my signature walk which catwalk with a little twist. I was wearing a white long neck dress with a pearl earring, necklace and bracelet from Yale Jewerly Company. My face is at the fierce mode and straight forward. I was in the middle when i saw a person who was watching how i walk. No another that. Yael. He's looking a

Sumunod na ang buong team kay Milo. Maya maya lang... Kami na lang ni Zadrick ang naiwan. Bahagyang bumaling sa akin si Zadrick. "May I see the outfit I'll be wearing on the runway?" Hindi ako sumagot. Tumayo lang ako at tahimik siyang pinangunahan hanggang sa studio room. Pagkabukas ko ng pinto, agad na bumungad ang buong runway collection. Nakaayos ang bawat piraso sa loob ng malalaking glass cabinets.

Tumango naman ako at lumakad na kami papunta sa sasakyan nila. It's really good to go back. ******* LMCD22

Huminga nang malalim si Haile at itinaas ang kanyang walkie-talkie. “Models ready. Music on. Lights set—three, two, one… go.” Nagbigay ng isang maliit na tango si Hudson, saka tumalikod at naglakad patungo sa pasukan ng runway. Sa sandaling iyon, naalala ni Haile ang sinabi nito kagabi—na ang tumayo sa kanyang runway ay isang karangalan. Panandaliang lumabo ang kanyang paningin.

ELLIA ELLIZE (Lumipas pa ang maraming taon) Naglalakad ako ngayon at suot ko ang isa sa pinakamahal na damit sa buong mundo. Ang pangarap ko na makapag-rampa sa runway ay nangyayari na ngayon. Kung noon ay rumakampa na ako pero sa mga local brands lang dito sa US ay iba na ngayon.

Bago pa man tumulo ang mga luha niya, binawi na niya ang braso sa pagkakahawak ni Rence saka mabilis na tumakbo papunta sa backdoor ng Kampo. Hindi niya alam kung saan pupunta but she ran away. Nanlalabo ang paningin niya dahil sa pag-iyak pero sinubukan niya pa ring makalayo sa Kampo kahit papaano. It's dark but she didn't mind. Ang mahalaga makalayo siya kahit papaano. Kasi hindi niya alam kung paano haharap kay Rence pagkatapos ang lahat ng sinabi niya.