My Runway Novels & Stories

Kabanata 2: Runaway "From now on, Cassidy will be going to inherit my Company. Tinatakwil na kita sa pamamahay na ito at kinakahiya kita na maging anak ko." Aniya na mas lalong ikinahina ko.

natatawang saad ni Rachel kaya sinamaan ko siya ng tingin. My hair was done in a messy bun at may mga nakalugay na curl sa side ng face ko. Pagtingin ko sa salamin ay halos hindi ko makilala ang sarili ko. The theme of this runway kase is very oceany, my dress is color blue and purple that looks like a large flower but in ocean style. Sobrang majestic ng mga pieces ng Artier. Because I remember how ocean make me feel comforted, plus the people around me also love ocean as well, the breeze, the calmness and the scent of it.

Ang mahaba nitong slit ay sapat para ipakita ang mahahaba niyang legs habang dahan-dahan siyang bumaba mula sa sasakyan. Nag-pose siya saglit, halatang hindi sanay sa ganitong eksena, pero hindi maikakaila ang natural niyang alindog. Ang kanyang buhok ay nakaayos ng perpekto, at ang kanyang makeup ay sapat para bigyang-diin ang kanyang likas na kagandahan. Ang mga mata ng lahat ay nakatutok sa kanya, parang isang Hollywood star na bumaba sa red carpet.

“Kapag umapak ka na sa runway, kalimutan mong may nanonood sa iyo. Ang isipin mo lang, ikaw ang pinakamagandang babae sa buong venue.” Napangiti ako. Huminga ako nang malalim. Kaya ko ito. Maya maya pa ay tumunog na ang music. Isa-isang lumabas ang mga naunang modelo. Pagkatapos, narinig ko na rin ang pangalan ni Atalia. “It’s your turn.” Tumango ako at nagsimula nang maglakad. Paglabas ko sa runway, tumambad sa akin ang napakaraming tao. Napakalaki ng venue. Punong-puno ng audience. May mga celebrities, fashion editors, influencers, business executives, media,

Marami akong natatanggap na mga papuri but there always will be a critics. But you know what really makes me happy? Iyon ay ang nakapanuod ng live sina Mama, Papa at Aubree ng first ever Runway show ko dito sa Pilipinas. Kitang kita ko sa mga mukha nila kung gaano sila napahanga at kaproud sakin. Agad nila akong sinalubong pagkalabas na pagkalabas ng dressing room.

50 Nakahanda na ang runway. Ang tanging nagsisilbing liwanag lang sa lugar ay ang kulay asul na mga pailaw. Isang pahabang daanan ang makikita sa gitna. Dito maglalakad ang mga modelo para ibandera ang mga mamahaling damit na gawa ng mga sikat na designer. May maliit na entablado karugtong ng runway. Medyo madilim sa entablado ngunit makikitang mayroon nang nakatayong individual.

Malakas akong napabuntong hininga bago nagsimulang maglakad sa maliit na runway na ginawa namin para lakadan ko. Todo ngiti akong naglalakad habang tumutugtog sa background ang kantang Woman ni Ariana Grande. I requested na iyon ang iplay dahil mas gusto ko ng maangas at unique na entrance kesa sa mga parang ikakasal na kanta.

This pair was a spring-summer runway collection of a famous brand in New York. Wearing my sleeveless top and skirt that perfectly matches my embellished flats, I smiled while looking at myself in front of the whole body vanity mirror.Ito ang Xylara Reyna version na gustong gusto ni mommy, yung kapag bumaba ako ng sasakyan ay maglilingunan lahat ng tao dahil may human doll silang nakita.Charot! I slung my black flap bag over my shoulder and walk down the circular staircase while smoothly sliding my fingertips on the handrail. "Mom, I'm ready."

Binalik ko rin agad sa cabinet at umalis na sa condo nito. Pagkarating ko dito sa opisina ay busy na ang lahat sa Runway and Fashion Trade Show Event. Isa ako sa na assigned sa run way competetion, kailangan kong makipag coordinate kay Ms. Nica Illustre kaso hanggang ngayon hindi parin sinasagot ang tawag ko. Naalala ko rin pala na may i-submit ako kay Mr. Raven, napansin kong bukas ang pintuan nito kaya agad akong pumasok kaso halos mapa atras ako sa aking nakita, hinahalikan ni Ms. Nica si Mr. Raven. Napahinto ito at parang na bad trip yata sa pagpasok ko.

At kahit anong gawin ko para matuon sa mga bagay na ‘yon—hindi ko maalis ang butas sa dibdib ko. Pagdating ng sasakyan sa airstrip, agad kong naintindihan kung bakit amused si Rune. Hindi siya kumuha ng ticket. May sarili siyang jet. Naghihintay ito sa tarmac—isang makinis at matikas na presensya sa ilalim ng madilim na langit. Kumikinang ang metallic nitong katawan sa ilaw ng runway, parang isang bagay na hindi ko dapat hawakan.