Novel & Cerita My Works

Iniabot niya ang kanyang ipad para doon na ako magtingin. “Teka, hindi ka ba papasok sa company?” Tanong ko nang maalala ang bagay na iyon. Nakabihis na din kasi siya. “Nope. we’ll leave in the afternoon.” “Hala, parang hindi ka na pumapasok. Nag ta-trabaho ka pa ba?” Tanong ko sa kanya. “Of course. I can do my work wherever I am.” Yabang naman! Hindi na ako sumagot at nag focus na sa pag search. Maghahanap na din ako ng interior designer at inspired theme for our room, hihi!

Nagsalubong ang mga kilay ko ng dahil sa sinabi niya, “Ano naman ‘yon?” “Work,” sagot niya. Sinubukan niyang alisin ako sa kandungan niya ngunit nagpumiglas ako kaya hindi niya ‘yon nagawa. “Work? Sabi mo naman dati ay wala ka ng trabaho kapag gabi. Bakit ngayon ay may biglang trabaho ka ng gagawin?”

Paktay wrong timing pa ang nasabi ko dahil naging alalahanin pa nila ang balitang nalaman galing sa akin. “Akala ko for good na kayo rito?” sunod mahinang saad ng Tita Marycole. “Ahm kasi po nag-aaral si Atlas at may trabaho po ako roon, Tita,” tugon ko tipid siyang nginitian. “Pwede naman dito ka na lang magtrabaho. Sa ACTV ka ba nagtatrabaho?” “Opo Tita. Work from home—”

Pagkatapos no'n ay umalis na ako roon. Akala ko pa naman ay trabaho, ibang pila pala napuntahan ko. Para pala sa magpapagawa ng ID. Hindi ko naman alam.

Almira Isang linggo na ang nakaraan at masasabi ko na gamay ko na din ang klase ng trabaho ko kay Sir MB. Palagi akong kasama ni Sir sa mga meetings niya at kung wala naman ay nasa opisina ako doing paper works para matulungan ko naman si Sir Gab.

lahat ng gagawin ay pulido hindi pumapalpak at magaling mambola sa mga customer niya. Hindi ako masaya sa bagong mundong ginagalawan ko, pero sa tuwing naiisip ang anak, nabubuhayan ako ng loob at pilit na hinuhusayan ang trabaho. It may not be a decent work pero, ang lahat ng gumagawa nito, kasama na ang mga ka-trabaho, alam kong malalim ang kanilang dahilan. Hindi ko man alam kung ano, batid kong napakahalaga nito...

biglang nawala ang ngiti ko sa sinambit nito kasi muling sumampal sa akin ang katotohanan na ganito ang sitwasyon ko. "Alam mo naman hindi ako pwede umalis Reign masyadong mahirap gawin iyon, mahirap akong makahanap ng trabaho alam mo naman ang records ko kahit anong gawin ko walang kompaniya o trabaho ang handa akong tanggapin—"

“Just do it.” At habang nakatitig ako sa likod niyang paalis, isang thought lang ang sumagi sa isip ko: Iba ‘tong trabaho na ‘to. Hindi lang ito corporate. May kasama ‘tong kilig, inis, at potential na masaktan. Pero kahit gano’n… wala akong balak umatras.

Ngayong marami ng nangyari sa pagitan naming dalawa ni One. Umiling ako sa sarili ko. Hindi ko na rin maintindihan ang takbo ng utak ko. "Kumusta na rin pala ang trabaho mo Tue? Sorry, di pa ako nakakapunta sa workplace mo. May mga ginagawa rin kasi ako, maraming pinapagawa sa school."

Matigas niyang sinabi ang huli. Nakahinga ako ng maluwag. That's not work kaya, "Ayoko." Sambit ko. "That's not a work." Kung tatanggap ako ng pera dapat galing sa pinagtrabauhan ko. "It's a work. Cooking is working. Chefs jobs is cooking. Attendance is a must at work. I'm asking you to be in the house so... And come on! Not avoiding me is a huge work for you. Am I not right?"