Nagger In Tagalog Novels & Stories

"You’re a creep! Ang Napaka-hipokrito mo! Do you even understand how fucked up this is!?" "You’re acting like a child. Throwing yourself at him just to spite me? It’s pathetic." "Pathetic?" Napailing nalang ako sa kaniya sa frustrasyon. "Mas pathethic ka! Ikaw na isang matandang lalaki na nagtatago sa dilim ng club para lang panoorin ang inaanak niya na nakikipag-laplapan sa boyfriend niya? Kadiri ka, Ninong!"

[ asiwa - awkward ] Nais niya mang gawing magaan ang atmospera, hindi niya alam kung papaano. Palihim siyang tumalikod at nagsimulang katkatin ang dulo ng kanyang mga daliri. Ilang pag-angil ang kanyang ginawa. [ pag-angil - mutter ] Para bang gusto niyang pukpukin ang kanyang ulo sa labis na pagkairita. Pinipigilan niya lamang ang kanyang sarili, subalit labis na niyang gustong gawin ang kanyang naiisip.

Napamura ako, saan ko naman siya dadalhin? "I have a name, and it's Evander. Saan mo balak gusto umuwi ha?" matagal siyang natahimik kaya ako na nagdesisyon. "Fuck... you will be the death of me," sabi ko at tumungo sa condo ko. "S-saan tayo pupunta?" "My condo. Ayaw mo umuwi sa inyo eh, baka magtanong pa Tita mo kung bakit ako ang kasama mo."

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

I said while eating some chips that is on our table "Sige nga, bro. How sure you are that Enna is happy with someone else? Can't you see that ikaw ang mahal ni Enna at wala ng iba, bakit ba hindi maiintindihan 'yun? Alam ko na mahal mo rin siya, bakit mo pa ba pinapahirapan ang sarili mo?"

aniya mula sa malayo hindi ako nagsalita. (Can you be my friend and playmate?) Pimuntahan niya ako at huminto sa harap ko. "Nan neolang nolgo sipji anh-a! algess-eo?" aniko kaagad kong iniwasan ang tingin niya. (I don't want to play with you! Are you understand?) "Ani, hago sip-eo!" aniya inirapan niya ako. (No, I want to!) Hindi ba talaga marunong umintindi ang mga katulad niya?

sagot at tanong ko sa kaniya habang nakakunot ang noo ko. Kita ko ang gulat sa mga mata niya nang tignan niya ako. Bahagya naman siyang napakagat sa ibabang labi niya at humugot nang malalim na hininga bago sumagot sa akin. "S-She's my nanny. Siya ang nakasama ko noonh bata pa lang ako," sagot niya sa akin.

"Nay.." "Im sorry, hija!" pabiglang sambit nito at mabilis na ginaganap ang kanyang palad. "Bakit kayo nag so-sorry, Nay? hindi niyo naman kasalanan!" "Alam ko, at alam ko kung gaano ka nasaktan. Pero Anna, sana huwag kang magpatalo sa emosyon mo, ipaglaban mo ang dapat ay sayo, huwag mong hayaang matalo ka nang hindi lumalaban!"

Bakit ang hirap maging masaya? "Saan ka pupunta?" Tanong ni Kassey. "Kay Kaden. Hindi ko siya pwedeng pabayaan!" Ipiniksi niya ang kamay ni Kassey na nagtangkang pigilan siya. "'Andoon sina mama at papa. Pati si lola! They will make sure na okay si kuya. Please, stay away. Even just this time." Frustrated na ring pakiusap nito "Please? Para kay kuya Kaden?"