Nakakagulat นิยาย & เรื่องราว

hehege "Akala ko kasi gusto mo pa eh. Kaya tuloy nag lalagay lang ako ng pagkain sa plato mo. Ang sarap naman kasi ng pagkain dito. At isa pa ay gusto ko lang na ma busog ka sa date po natin na ito hmm. Wag na magalit yan. Sige ka magkakaroon ka ng wrinkles nyan." pananakot ko pa dito. Sabay hawak sa noo nito at hinilot yun. Naka kunot kasi eh. Galit na naman.

Paano pa nga ba ako makakapagtago? "DAMN YOU! FUCK! BUT--- HOW? PAPAANO KA NAKAPASOK NANG HINDI MAN LANG NAMIN NAPAPANSIN? O BAKA TALAGANG SINADYA MO PARA MANILIP?" Gigil na asik pa niya at kita ko ang ugat niya sa leeg na lumalas na dahil sa nararamdaman niyang galit at inis.

nakangiting sabe ko. THE END!

they top my shoulder "mabuti at di ka natuluyan" tang**** redden to sira ulo talaga "gago karin kahit kailan redden noh kung ikaw kaya tuluyan ko dyan kung makapagsalita ka parang gusto mo na talaga ako mamatay ahh" "di katalaga mabiro pari syempe ayaw ko no wala nang ninong ang magiging anak ko na di kuripot kasi itong si Dellion ni piso napakuripot ehh ayaw magbigay"

Nakapasok lang ng bar kasama ng mga barkada ay malandi na at naglalandi na? "Alright, now tell me, how much is the bet?" Nagkamot ng ulo si Niko at umiling. "Hindi naman pera." "Ano?" "Pangsabong na manok." Inunat ko ang mga braso at natatawang tinampal ang maliit na mukha ni Niko. How naive he is. Pinaglalaruan siya ng mga pinsan at ako pa talaga ang ginawang instrumento.

I'm not actually pregnant. "Saka na . . . kapag nagtaka."

sabi nito "Naku h'wag na kaya, bess. Nakakahiya sigurado puro mayayaman ang mga nanduon." tanggi nya dito. Hindi nya maiwasang makaramdam ng panliliit isipin pa lang n'yang puro mayayaman ang nasa paligid nya. E ano naman sila. Baka pagtinginan pa nga sila duon ng iba. Kaya nga kung ano anong alibi ang iniimbento nya sa kaibigan sa tuwing mag aaya ito sa kanya sa kahit anong handaang ganap sa kanila, wala rin naman itong magawa. "Gaga. E anu ba naman tingin mo sa sarili mo, hindi tao?" eksaherado nitong bulalas.

Galit na singhal nya habang nakatitig sakin. "A-ano namang kahangalan y-yung tatanggapin ko ha? Y-yung ikakasal na yung babaeng inalagaan ko ng apat na taon? Y-yng babaeng ni hindi ko pinadapo ng lamok? Yung babae bang minahal ko hanggang sa huli ng hininga ko? Yung babaeng nagawa akong saktan? Pero nagagawa ko paring habulin. K-ksi kuya hindi ko kaya. Hindi ko sya kayang mawala!" Mahabang litanya ko habang pagod akong nakatingin sa galit na mukha nya.

"Kung gano’n… sino?" Naputol ang video. Biglang nag-brownout. Lahat ng ilaw ay namatay. At sa dilim, narinig nila ang isang pagsabog.

Pagkatapos ay ngumiti ito, ngunit ang mga ngiti niya ay parang hindi totoo. Para lang iyung snowflake. Habang nakatapat dito ang araw, mabilis lang itong mawawala... “Matagal na akong may namimiss simula pa lang noong ako ay 11 na taong gulang, pero hindi ko siya mahanap sa haba ng taon na nagdaan. Naramdaman mo na ba ang ganoong klase ng pangungulila? Mayroong tao na katulad niya ang nasa mundo, pero hindi mo lang siya makita!”