Naligaw นิยาย & เรื่องราว

KABANATA 48 Mahigpit ang hawak ni Catalina sa grab handle ng kotse dahil sa makapigil hiningang pagpapatakbo ni Rostam ng sasakyan. Mabilis ngunit maingat dahil mayroon silang dalawang batang kasama sa likuran na may suot na headphone at abala sa hawak na gadgets para pansamantalang iwanan ang realidad. Ito ang naisip ni Catalina para ma-distract si Azalea at Norman na mukhang epektib naman dahil hindi nito inaalis ang mga mata sa nilalaro nila.

Nagawa na niyang hilahin ang lamesita patungo rito nang mapuna ang pagpatong nito sa tuhod ng papeles. Kanina pa niya inaalok ng mauupuan ang lalaki. Pero mariin lang itong tumatanggi. Animo'y napapaso ito na mapadikit sa kahit na ano at sino na nasa loob ng kanilang pamamahay. "Hindi na A-Agata." Nagawa pa nitong lumunok ng sariling laway nang isatinig ang pangalan niya. "Tapos na rin naman ako sa sadya ko rito."

Ang Mount Samat. Kilala ang lugar na ito bilang Dambana ng Kagitingan para sa ating mga namayapang bayani ng ikalawang digmaang pandaigdig. Ito ay sinasabing isang tulog na bulkan at may kataasan na 545 metro. Masasabing lubos na naalagaan ang pook na ito dahil lamang ang luntiang kulay ng kapaligiran at preskong hangin. Sa pakiwari ko, ito ang unang beses na masasabi kong napakaganda ng Pilipinas at napakamabiyaya ng Maykapal sa ating lahat.

Walang makakahalata sa malinis na planong isasagawa niya. Napangiti siya nang umalis si Micah na sa tantiya niya'y naghahanap ito ng comfort room! Gotcha! Bingo ka ngayon sa'kin Montenegro! Ngiting tagumpay ang makikita sa mukha ni Ferra at sumenyas sa kaniyang limang tauhan para dukutin ang target.

maikling sabi nito at tuloy-tuloy na naglakad papasok sa medyo may kasukalang gubat. Hindi na ako nagulat pa sa sinabi nito dahil mayaman naman sila. Bukod sa pag-aaring resort, mayroon din silang sampung chains ng gasoline station sa aming probinsya. Dati ring mayor ng San Bartolome ang ama nito.

Nicklaus POV NAG PARK kame malapit sa kinapaparadan ng motor niya. Pag bubuksan ko sana siya ng pinto kaya mabilis akong bumababa pero ng makababa ako naka baba narin pala ito. Nag mamadali itong lumapit sa kinaroroonan ng motor nito. At ganun nalang ang panlalaki ng mata ko ng yakapin nito ang lalaking nakatayo malapit sa motor nito.

PAGLAPAG ng jet, hindi dinala sina Talia at Agent Rafael sa main terminals. Sa halip, lumapag ito sa isang pribadong strip sa dulong bahagi ng Red Harbor Freeport, isang industrial coastal zone sa Singapore sector na kilala sa under-the-table trades, no-questions-asked docks, at ghost warehouses. Sa mundo ng insiders, iba ang tawag dito— Grey Wharf. Isang lugar na hati ang mundo.

THIRD PERSON NAIA INTERNATIONAL AIRPORT — MANILA ANG UNANG SUMALUBONG kina Luna ay ang maalinsangang hangin ng Maynila—malayo sa malamig at kalmadong simoy ng hangin sa Switzerland. Nakasuot ng oversized shades si Luna, habang buhat-buhat ni Nathaniel si Davin na mahimbing pa ring natutulog. Sa kanyang magkabilang gilid ay sina Dash and Desmond, tahimik lang ang mga ito na nakahawak sa kamay niya.

"Northern hemisphere, 3,826.26 miles north of the equator sir." Ilang code ang pinisil muli ni Ave. Nagpakita sa monitor ng desktop ang lokasyon ng nagbukas sa database ng isang international bank na pagmamay-ari ng mga Jungslagger. Nakita ni Ave na sa isang progresibong siyudad naganap ang pagbubukas ng database. "Liverpool." Itinuturo ng arrow ang eksaktong lugar ng nagbukas. "Captain send men to Liverpool now." Mula sa kabilang linya ay sumagot ang tao ni Ave sa Sri Lanka. "Yes sir."

C-105 Jeselle Humigpit ang hawak ni Seven sa kamay ko, habang bumababa kami sa maliit na bangkang sumundo sa amin papunta sa private villa namin sa El Nido. Madilim na nang dumating kami pero buhay na buhay pa rin ang paligid. Marami pa rin tao sa dagat. Mahina rin ang tunog ng mga alon at ang simoy ng hangin ramdam ko sa balat ko pero kere ko lang naman ang lamig noon hindi mainit ay hindi gano'n kaginaw.