Negosyo Quotes Novels & Stories

“Gano’n ba ang tingin niyo sa akin? Isang piyesa sa chessboard na puwedeng ilipat kung kailan ninyo gusto?” “Mas mabuti nang ikaw, kaysa mawalan tayo ng negosyong pinaghirapan ng tatlong henerasyon.” “Negosyo?” Bahagyang lumakas ang boses niya. “Hindi negosyo ang buhay ng tao.”

“She told you that?” Tumango si Gener Samonte, bilang tugon sa tanong ni Senyor Gaspar. “Well, I guess I need to hear it from the horses’ mouth. Kakausapin ko muna si Sophie, ganoon din si Tony. But whatever the case, gamitin mo muna ang lahat ng perang nakalap mo, para mapalago ang iyong negosyo. You need a starting point. At hindi ka makapagsisimula nang maayos kung ibabayad mo lang sa akin ang lahat ng pera mo. Bayaran mo na lang ako by installment, once na maka-pick na muli ang iyong business.”

Inilahad niya ang kaniyang kamay sa pinto. "Pasok na po kayo Sir." Anita na naroon pa rin ang malapad na ngiti. "Thank you Mr. Erazzo." aniko sa seryusong tinig. Kahit gusto kong ngumiti, bilang isang negosyante dapat kakikitaan ka ng pagiging strikto at hindi pagiging malambot na puso dahil pwedeng gamitin iyon laban sa iyo ng mga kakompetensya sa negosyo.

“Define negotiable.” “Depends,” sabi niya, nakatingin diretso sa akin, “how much you’re willing to give me.” “Thirty percent,” agad kong sagot. “Bold.” “Fair.” “For you or for me?” “For the one who holds the compound.” Sandaling katahimikan. “Forty-five,” kontra niya. “Thirty-five.” “Forty.” “Thirty-eight.” Ngumiti siya. “Thirty-eight and dinner.” Nanatili akong walang ekspresyon.

Ayaw pa sana nitong umuwi. "Ano ka ba!" saway sa kanya ng nobya. "Parang hindi naman tayo magkikita bukas. Unahin mo muna ang negosyo mo dahil mukhang marami-rami din naman akong gagawin. Patas lang tayo." sabay wink sa binata. Hindi naman umimik ang nobyo. Para itong bata na nakasimangot pa rin dahil hindi napagbigyan sa kahilingan.

Nakatingin lang siya sa abuelo habang sinasabi nito iyon. “Sales are essential to business, but if you are not making a profit along with those sales, you are putting your business at financial risk. Kaya walang negosyante na susugal kung sa tingin nila ay hindi sila kikita mula sa ’yo. Kung sa tingin nila ay wala silang mapapala sa ’yo.”

Tumikhim na muna siya bago nagsalita. "As you can see, may Import at Export na ako. At hindi ko na kailangan pa ulit ng isa. Gusto kong ibenta sa iyo lahat ng shares na hawak ko doon. Take note, I am the C.E.O of tha't Import and Export Company. Kaya naman, kung bibilhin mo sa akin ang inaalok ko sa'yo, papasanin mo na ang lahat ng mayroon ang kumpanyang sinasabi ko." Mahabang paliwanag niya. Hindi naman ako intiresado sa proposal niya dahil sa totoo lang, sapat na sa akin ang firm ko at masaya ako sa kumpanyang hawak ko. But why does Nico sell that kind of business to me? "Are you running out of money man? I can always help you, you dont have to sell one of your families business." He laugh

Piso dalawa ang puhunan sa isang basahan, pwedeng mabenta ng dalawang piso at singkwenta sentimos, limang piso ang dalawa, sa isang basahang mabebenta nila ay may piso at singkwenta sentimos ako at sakanila ang piso. Iisipin niyo siguro na ang liit sentimo. Hindi, narinig ko kasi sa isang chinese ang kasabihang quantity over quality. Marami akong nakilalang negosyante dahil sa lugar na to ay talamak ang pagnenegosyo ng mga dayuhang intsik. Marami akong natutunan sakanila dahil minsan ay iba ang kanilang daldal kapag negosyo na ang pina-uusapan nila ng kanilang customer na nangyari namang naririnig ko dahil sa pagtambay ko sa gilid ng kanilang mga tindahan. Nanatili ako sa barong-barong ko at

"Marahil ay maaari nating pag-usapan ang isang kompromiso. Isang pansamantalang pakikipagsosyo, hanggang sa tumatag na ang merkado. Ano sa tingin mo?" Saglit akong nag-alinlangan, isinasaalang-alang ang kanyang proposal. Ngunit mabilis kong ibinasura ang ideya. Si Mr. Peñoloso ay isang batikang negosyador, at anumang kompromiso ay malamang na pabor sa kanya. "I'm afraid that won't be possible," mariing saad ko. "I've made my decision, and I intend to stick with it."

“Huwag mong kakalimutan. Ang business ay hindi isang one-time deal. Maaari kang makipagkita at makipagnegosasyon para sa isang deal ng walo o sampung beses. Normal lang ‘yun.” Tumango si Cordelia. “Kailangan hindi ka tumigil sa pakikipag-usap mo sa mga kliyente. Makikipag-deal lang sila sa’yo kapag pamilyar na sila sa’yo!” “Mm, naiintindihan ko.”