Off Gun Novels & Stories

My outfit was very contrary for the job, and no one will suspect. Inayos ko ang mga kakailanganin kong weapons. Medyo matao ang destinasyon ko ngayon kaya maliit na sandata lang ang pwede kong dalhin. Sinukbit ko ang aking handgun sa thigh holister belt sa ilalim ng aking bestida. Isinilid ko din ang blowgun sa ilalim ng aking bra. Tama lang ang blowgun na ito para sa target ko. May bala itong maliliit na karayom na may deadly poison sa dulo. Whoever it hits will die instantly in less than a second.

Old school, manual, pero walang mintis. “And the last two, the heavy hitters,” seryosong dagdag ni Laxus habang nakatingin sa natitirang baril sa table. Alam ko na ang susunod... the real system-stoppers. “Ito naman ay ang Glock 19,” aniya habang iniaabot ang isang matte black na pistol. “It is a compact gun—maliit pero hindi katulad ng ibang pocket guns na laging may issue sa trigger. It’s the most reliable system you’ll ever hold. Parang isang foolproof na code, it won’t fail you when you need it most.”

Alas-cuatro y media pa lang kasi ng madaling araw. Lahat sila ay may bitbit na Dragunov SVD. Napapailing na lang ako. Talagang sosyalin na ngayon ang mga kriminal. Nahiya naman ang hawak kong Desert Eagle at isang Beretta 92FS na nasa gun holster ko sa kanilang hawak. Pero di bale na, isang hagis ko lang naman sa kanila ng dala kong M67 Hand Grenade ay siguradong kalansay na lang nila ang matitira. So they better not come across with me or else, they will taste the sweetness of my babies.

Mabilis namang inabot ng gobernador ang baril at mariing sinuri ang bawat anggulo ng baril na hawak nito. "Huwag kang mag-alala, governor. Ang mga ito ay de kalidad na mga armas. Tiyak na magagamit mo ang mga ito sa iyong mga kalakaran" Mariin kong ikinuyom ang aking kamao sa aking mga narinig. So, ito ang negosyo ni Deon Montenegro? Ang magbenta ng mga unregistered guns. Huwag ko lamang malaman na pati droga ay ibinebenta nito. Talagang ako ang magpapakulong dito.

My techy gadgets that I invented can even hear their pulses rate even though their kilometer aways away from me. Sunod-sunod na putok ng baril ang siyang nangibabaw sa kabilang linya. It's a safe place to use guns without silencer, I'm confident that there will be no innocent people around the corner. Before attacking we always make sure to evacuate innoccent people without alerting the enemy's base. That's how clean we move.

"Ikaw lang naman 'yong resident doon sa subdivision na makaka-isip pumasok sa bahay ng may bahay eh tapos samantalang 'yong bahay mo literal na out of bounds. Sobrang taas ang security." "Those were I test my inventions, okay naman 'di ba?" nagyayabang na sambit nito. "But anyway, let's continue with our main agenda." Naglabas ng dalawang klase ng pistol gun si Neiro mula sa bag na dala niya at saka iyon ipinakita kay Serene. He then raised his right hand with a grey pistol. "This is Sig P365." And then he raised his other hand. "And this is Glock 43."

Mabilis kong hinawakan ang likod ng ulo niya at inuntog sa poker table. I pulled my Glock G19X, my favorite 9mm, na laging nakasuksok sa likuran ko habang nakadiin pa rin ang kamay ko sa likod ng ulo niya para hindi niya maiangat iyon. I aimed next the gun to the British man na alam kong espiya nga and pulled the trigger bago pa makabunot ng baril ang gago. I smirked when I saw the man’s body drop dead na may tama sa kaliwang mata. One down! Nagsigawan ang mga babae at mabilis na nagtakbuhan palabas. Natakot agad. I chuckled. Saglit lang naman ang commercial ko pero ayaw pala nilang pagtiyagaan panoorin. Mabilis kong itinutok sa batok ni Congressman Rodillo ang baril nang naramdaman ko na g

“Oy, pre! Baka gusto mong sumali!” Ngunit sa halip na ngumiti o makisama, inilabas ni Wild ang baril mula sa loob ng kanyang jacket. Isang itim na handgun, maliit pero nakakatakot tingnan sa mga mata ng mga hindi bihasa rito. “Gumalaw pa kayo… at hindi ko na kayo pagbibigyan.” Biglang natahimik ang paligid.

I said, taking the seat across from her. Max stood beside me, silent but ready. Her men were scattered around the room—pretending to relax, but their eyes were twitching. Triggers waiting to be pulled. “I heard you’re offering something new,” Natasha said, fingers tapping the table. “Ammo that doesn’t exist yet?” I smirked. “Not yet on the market. High-yield, silent discharge. No residue. Perfect for someone who kills quietly.” I watched her face, the subtle tightening of her jaw. “Interested?”

Iyon ang nagsisilbing gasolina sa kanyang nanghihinang kalamnan. Ikalimang araw ng rehabilitasyon. Sa firing range ng pasilidad, nakatayo si Haven, hawak ang kanyang paboritong customized handgun ang Glock 19 Gen 5. Bagaman nanginginig pa ang kanyang kanang balikat dahil sa shrapnel wound mula sa pagsabog, sunod-sunod ang kanyang pagpapakawala ng mga bala. Bang! Bang! Bang!