One Mistake Quotes Novels & Stories

"Ang buhay mo at ang hustisya para sa tatay mo ang nakataya rito. Kung magkamali ka, kahit isang beses lang, masisira ang buong plano." Natahimik ako. Tama siya. Walang espasyo para sa pagkakamali. Pero habang iniisip ko ang setup na 'to, may isang bagay na pumasok sa isip ko na biglang nagpabigat sa dibdib ko.

Napangiti ako doon, "Salamat inay, pero may nagawa akong mali at galit sa akin ngayon ang mga kaibigan ko." Bumuntong hininga siya, "Well, that's life. Hindi natin mapipigilan na mangyari iyon. Maging ang Tita Maggie mo at ako ay may kaunting hindi pagkakaunawaan minsan.” Sabi niya, “Pero alam mo ba? Na nagbibigay-daan sa amin na matuto mula sa aming mga pagkakamali at nagbibigay-daan sa amin upang lumaki. At iyon ay isang magandang bagay. Hindi mo kasalanan ang pagiging tao at nagkakamali."

“Alam mo bang milyon na ang nagastos ko sa’yo ngunit hindi mo pa rin mahanap-hanap ang babaeng iyon? Isang pagkakataon na lamang Mr. Vidal, kapag hindi mo pa nahahanap ang babaeng iyon, YOU ARE FIRED!” Dumagungdong ang salitang iyon sa loob ng office ni Thaddeus kaya labis ang takot at kaba ng lalaking nasa harapan n’ya. “Now, kung wala kang magandang balita sa akin ay umalis ka na sa office ko. I have a lot of things to do, you are wasting my time!”

"You faced a very rough college life and still made it here. I'm proud of you, na kinaya mo lahat ng ito mag-isa." "Hindi naman po ako mag-isa talaga ma'am andyan po ang mga kaibigan ko at lalo na itong anak ko. Gano'n po pala talaga kapag isa ka ng ganap na ina. Kakayanin mo lahat. Lulunukin mo lahat para sa kaniya. Mahirap. At hindi maiiwasang magsisi. Pero nagkamali na ako e. Wala nang mangyayari kung sisisihin ko pa sarili ko. All I need to do is to go on. Laban lang. Hindi pa naman huli ang lahat for me. Nagkamali lang ako, but my world didn't stop just because I failed once. Just because I've been too reckless and made a mistake. Because that mistake has been my steering wheel, which I

Madilim ang aura ng mukha ni Tristan habang nakatitig sa manager. Mabilis na nagyuko ng ulo ang manager at salesman. Ang akala nila ay iisang tao lang ang importante doon. Malaking pagkakamali talaga ang ginawa nila dahil lang sa suhol ng isang tao. "Huwag nang mag-abala pa. They already learned from their mistakes." Inunahan na ni Jade si Tristan. Parang walang narinig si Tristan at tinanguan ang tauhan. Mabilis kumilos ang mga ito at kinuha ang dalawa.

Sapat na iyon para patawarin ko siya. Afterall, we're just mere people. Imperfect and flawed. Sometimes we make mistakes because of too much emotions. Like death, it's inevitable. We can't stay pure, that's a fact. But the important thing is, recognizing your mistake and learning something from it, so you can act accordingly next time.

"Come again, Sir." “I’m sorry. I’m sorry. I’m sorry.” Rinig na rinig ni Igneel ang pag-iyak nito. Nagpakawala siya ng malalim na hininga saka ihinarap ang babae. “Hindi ako galit o ano pa man. Sana ay magbigay ito ng leksyon sa iyo. We are born to make mistakes and that’s what makes us human, and most of the time, the most effective way of learning is from a mistake. Stuffing up is a normal part of life. If we didn't make mistakes we'd never learn anything. But if you're worried about bouncing back, or find yourself only paying attention to the things that go wrong, there are ways you can turn it around. Mistakes teach us what doesn't work and encourage us to create new ways of thinking and

Pinikit niya ang kan'yang mga mata hanggang sa dalawin siya ng antok. Nagising si Terrence na masakit ang ulo at ginala ang mga mata sa loob ng kwarto. "Hindi ako pwedeng magkamali nasa Mansyon ako ngayon. Pero, paano? Hindi ko naman natatandaang nag drive ako pauwi. Pinikit ko ang mga mata ko at nirecall ang nangyari kagabi. Hanggang sa makita ko si Celestina. Sabi na nga ba siya 'yong babaeng nakita ko bago ako antukin at kanina hindi panaginip ang lahat. Nandito siya sa loob ng kwarto ko. Napatingin ako sa ilalalim ng comforter ko at may bakas pa ng katas ko. May nangyari ba sa amin ulit? Pero, bakit hindi ko matandaan? Ang natatandaan ko lang ay pinaligaya niya ako. Medyo sumasakit na an

Walang salitang lumalabas. Napabuntong-hininga siya, parang nag-shift ng gears pati sa emosyon. “Tungkol sa nangyari kanina… hindi ko dapat ginawa ‘yon. Hindi dapat ako nakialam nang gano’n sa isang ka-trabaho. Mistake. Hindi na mauulit.” Ang salitang mistake ay tumama sa akin na parang balde ng nagyeyelong tubig. Pagkakamali.

I barely said in between my sobs "Hindi to pwede malaman ng kahit na sino. Even Niko! Ipalaglag mo yan." "no! I won't!" "Ano nalang sasabihin sa'yo, satin ng ibang tao? Na disgrasyada ka? Na nagpa buntis ka sa step brother mo? masisira ang reputasyon natin pag tinuloy mo yan!" "No!" "Yon nalang ang tamang paraan para maitama mo yang kagagahan na pagkakamali mo." "Dad, you can never correct a mistake by doing a mistake again."