Orphan Novels & Stories

Dagdag pa ni Justine, "Pero special ang kaso ng batang 'to. Base sa records, orphan siya ng isang anti-drug police na namatay in the line of duty. Nung dinala siya sa ampunan, pinalitan ng mga pulis ang pangalan at apelyido niya para protektahan siya sa posibleng paghihiganti ng mga sindikato. Hindi na makita sa records ang tunay niyang pangalan." Ramdam ni Elijah ang matinding pintig sa kaniyang sentido. "Nasaan siya ngayon?" "Hindi pa po alam. Dalawang buwan lang siya sa ampunan bago siya may nag-adopt. Sinundan ko 'yung impormasyon ng nag-adopt pero dead end po lahat."

Tumango ako sa tanong niya. "We are the same." Napatigil ako sa pagkain at napatingin sa kanya. "What do you mean?" "I'm an orphan too." she took a deep breath. "Long time ago when I was only eight years old, my mother brought me to the orphanage and she just left me there without explaining anything. Sa pagkakatanda ko may kapatid pa ako but ako lang ang iniwan niya dun and I don't know kung saan napunta yung isa. I remember that time I'm always crying dahil nag-iisa nalang ako hanggang sa mag nine years olad na ako. Merong mag-asawa na naghahanap na pwedeng ampunin at ako ang napili nila. At first, ayoko pa ngang sumama sa kan

Kailangan ko nang mamili sa pagitan ng minamahal at kapatid habang maaga pa. Sa buong dalawang oras na klase kong iyon ay wala akong naintindihan. Walang pumasok at rumehistro sa isip ko. Kanina pa kasi ako nababagabag sa isiping kailangan kong mamili kina Heart at Caleb. Dati ay magkakaibigan kami ng mga ito pero magmula noong namatay ang kapatid ko ay wala na akong kaibigan. Ang masaklap pa ay naging close sina Josh at Heart.

Happy memories was filled with darkness, laughter was replaced by suffering and the smile was replaced by strange sadness. "T-Theo, don't stay away please. Don't leave me, I need you. I can't fight if you're not by my side. I beg you my love. Don't be like this. You said, you will stay by my side and you will not walk away from me like the others. But what happened? Why did you stay away from me? Why did you leave me? Why --- When I already love you, when I already believe in you, when I'm used to your presence then you just leave me and stay away as if nothing happened? You even broke your promise. Why Theo? W-Why? Why!"

"Ano? Trina-” “Hinding-hindi ko gugustuhing makasama ang taong kayang sigawan ako. Minsan na akong inabuso, Noah.” tumutulo pa rin ang luha sa mukha ni Trina habang mapait na nakatingin kay Noah. “Ang totoong dahilan kung bakit ako nagpunta sa orphanage na ito ay dahil iniwan ako ng aking mga magulang. Madalas silang nag-aaway, nagsisigawan, nagkakasakitan, nasasaktan sila sa harap ko at kahit ako nasasaktan sa mga away nila, hindi sila tumitigil. Hanggang isang araw, naisipan nilang maghiwalay. At kahit isa sa kanila ay walang gustong alagaan ako."

Pero may isa pang biglang bumangabag sa puso ni Charity, ngayong nakita na niya ng malinaw ang mukha nito, tila ba naging pamilyar bigla iyon sa kaniya at may naalala siya mula sa nakaraan. "Charity Mercaez, 23, an orphan, unemployed, single and poor," tuloy-tuloy na turan ni Cameron, binigyang diin pa talaga nito ang salitang 'poor'. "Y-yes. Paano mo nalaman?" Utal niyang tanong sa lalaki. Sabagay, wala naman imposible sa isang tulad nito.

" tanong ng ginang dito. "Pwede Mom, actually nabo bored ako today. Shall we?" yakag niya sa Mommy niya. Kasalukuyang papunta rin sa Mall si Mari at hindi na muna siya uuwi ng Mansyon, dahil balak niyang mamili ng mga laruan para sa orphanage na kan'yang sinusoporatahan. Ang De Catalina Orphanage kong saan kinukopkop ng mga madre ang mga batang nasa lansangan at wala ng mga magulang o guardian. Doon pinag-aaral sila at tinuturuan ng kagandahang asal.

"Hindi po, eh..." I've been having difficulties sleeping again, and I'm wondering whether my insomnia has returned, along with its companions. Questions like.... Am I estranged or do I consider myself an orphan? Does it matter? Will I ever speak to my parents again? I think I must, but do I really have to? When will that be? What will I do if Aquilino will not show up? What if he didn't want this kind? Paano na ako?

Ang pinakatago-tagong lihim nina Liana at Kira ay mananatili at lalaki sa orphanage na ito. Kumurap si Kira. Napalunok siya nang maalala ang gabing iyon. Bumuntong hininga siya at tiningnan ang gate na kinakalawang. Walang bantay sa gate kaya malaya siyang makakapasok sa loob. At nang nakapasok siya rito ay kitang-kita niya ang kalunus-lunos na sitwasyon ng orphanage. Ang bubong mismo ng orphanage ay halatang luma na dahil kulay kalawang na rin. Pinatung-patungan lang ng mga mabibigat na gulong upang hindi liparin ng hangin.

It feels as if she’d drifted into another world, far from all noise and worry, and despite the darkness, there’s a calm trust that the sea is not her enemy, but her home. Hinayaan niya ang sariling lumutang habang nakatitig sa kalangitan. Her eyes are brimming with tears. Masikip ang kanyang dibdib at gusto niyang ngumawa. Ngayon niya lang naramdaman na orphan nga pala siya. Wala ina, walang ama. Just a girl… doing her best to live a good life. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at kinanta ang kanyang narinig niya kanina na kinanta ni Caius.