Paano Mag Lambing Sa Text 소설 & 이야기

Damn! Mabuti na lamang at tinted ang salamin ng kotse nito. Hindi kami nakikita sa labas kung ano'ng ginagawa namin dito sa loob. Useless na manlaban pa ako rito dahil talo rin naman ako. Kaya hinayaan ko na lamang ito. Still, hindi ko ibinuka ang aking bibig. Damn, pero bakit nakaka-tempt ang mga maiinit nitong labi na ngayo'y nanunudyo na buksan ko ang aking bibig para ito'y lasapin. I can smell his minty breath. Nakakapanghina nang laman at tila para akong nahihilo sa hatid nang kakaibang sensasyong lumukob sa aking pagkatao. I closed my eyes. F*ck! Para akong nalulunod sa hindi ko maintindihang damdamin. Ang hirap pangalanan.

Gusto niyang i-text si Oliver. Oliver, let me explain. Oliver, I'm sorry. Oliver, mahal kita. Pero binura niya lahat. Anong magagawa ng text? Ang kailangan niya ay harapin ito. Sumandal siya sa upuan at ipinikit ang mga mata. Sa bawat kilometrong nilalampasan nila pabalik ng syudad, palapit nang palapit ang kinatatakutan niya.

lambing nito kasabay ang paghakbang. “Sabi mo?” “Ang sabi ko, tara na, dear—” “Ahhh…. Sakit!” reklamo niya, piningol ko kasi ang tainga niya. Kulit e! “ ‘To naman, ang harsh. Naglalambing nga lang ako—” “Ayan, naabutan na tayo ng malakas na ulan! Ang bagal mo kasi, dami pang inarte.” Bilisan mo na,” pasikmat kong utos.

" Nilingon ko yung laptop ko. Marunong pala ito mag sorry? Pero wala akong pake. "Maliit ka naman talaga, pero maganda ka naman. Sorry na." Ramdam ko ang pag init ng buong mukha ko. Maganda daw ako? I know right. "Tsk, panget mo." Pag-tataray ko. "Ayun! Hahaha sorry na." "Tse, bababa lang ako. Nag text na sa akin 'yung foodpanda." Pag-papaalan ko. "Sige, nag text na rin 'yung akin."

"Uuwi na ako." "Ano? Liam, alas dose na ng gabi! Huwag ka nang bumiyahe, delikado!" tarantang sabi ko. "I can't wait until tomorrow, baby. I need to hold you. Now. Please?" lambing niya. "Just wait for my text." Bago pa ako makatutol, pinat4y na niya ang call. Napuno ng kaba at excitement ang dibdib ko, naghihintay. Makalipas ang halos dalawang oras, nag-text siya. Outside.

nahihiya kong sagot dito Talaga naman eh, paano ako gagamit ng isang bagay ni ang pagbabasa at pagsusulat ay hindi ko nga alam. "Ano ka ba. pwede ka naman magpaturo sa kambal kung paano gamitin iyan eh. Sandali, bibili ako ng para sa iyo. Isipin mo na lang na regalo ko ito sa iyo lalo na at mabait ka sa kambal. Isa pa, kailangan mo din talaga ng cellphone para kapag may kailangan ako sa iyo, tatawagan kita." nakangiti nitong wika.

Lumapit ang lalaki at bumulong nang malambing, “Pero miss na miss na kita.” Masyadong direkta ang paglalambing nito—maging sa mga text. Ramdam ni Jazz ang tindi ng nararamdaman ng lalaki, pero nag-aalala rin siya na baka matapos agad ang meeting ni Malachi at mahuli sila. Bumulong ulit ang lalaki sa kanyang tainga, “Lagi kitang iniisip. Gusto kitang i-text palagi, kaya lang natatakot ako na baka makulitan ka sa akin.”

Kahit na nagsusungit na o galit, may lambing pa rin. "Alin doon madalas gamitin n'yo?" "Depende lang, kung alin doon kami komportable." Tumango-tango siya. "Palangga ta ka," nakangiti niyang baling dito. Lumapad naman ang ngiti nito. "E 'yong, I like you?" "Naluyag ako sa imo." "Naluyag ako sa imo," ulit niya sa sinabi nito na may lambing.

May kung anong lambing ang dumulas sa dibdib niya. Kaya marahan niyang inilapat ang labi niya sa labi ng lalaki — isang mabilis, magaan, halos hindi naramdaman na halik. Parang dampi ng hangin o pagdapo ng tutubi sa ibabaw ng tubig. Isang sandaling mahalimuyak. Isang bawal na haplos.

Tinanong niya, "Gumagamit ba si Victoria ng mga hula sa teksto kapag nagta-type siya?" Gayunpaman, hindi alam ni Jordan ang tungkol dito, kaya nagtanong siya, "Ano ang ibig mong sabihin?" Ipinaliwanag ni Lauren, "Ang function ng text prediction ay magpapakita ng mga hula para sa iyong susunod na salita at iba pang mga mungkahi batay sa iyong kamakailang aktibidad, at iba pa."