Pained Quotes Novels & Stories

Bigla nitong sabi na nagpatahimik sa akin. Hindi ko alam ang isasagot ko. Hindi ko na rin naman alam ang gagawin ko at kung tatanungin ako kung kaya ko pa ba o hindi na... ang isasagot ko ay hindi na. "The pain is too much... Ewan ko po." Sagot ko makalipas ang ilang minuto. Sa ilang beses ko sigurong pagtanggi na iwasan si Nathan, ngayon lang ako nagsisi. Ewan ko ba, bakit kasi ngayon ko lang narealize na tama pala ang nabasa kong quote.

“Ang bagay sa kanya ay mga tira-tira lang.” Bahagya lang akong ngumiti. Tahimik lang akong kumain. Hindi ko alam kung ano ang isasagot. "Don't forget the pain once the wound has healed. Be careful with your words in public," seryoso namang sinabi ni Laurence

Ipinag-ekis pa nito ang dalawang braso sa tapat ng dibdib nito, kaya nama'y halos lumuwa na ang d*de nito. Kahit umihip ang malamig na hangin, pakiramdam niya'y sinisalaban siya. Umaakyat ang init sa ulo. "Fvck!" Lihim siyanh napamura. Halos nakaluwa na ang malusog nitong dibdib sa suot nitong v-shape na pantulog. "Oh, god! I can't take this anymore. Ang hirap magpigil!" hiyaw ng isipan niya.

PAINFUL LOVE CHAPTER 8 "Pa-alis na si carmela sa lugar kung saan pinahiya siya ni Daniel sa maraming taong naroon, Walang tigil ang pag-agos nang kanyang mga luha,At bigla niyang Naalala ang kanyang ina na lagi siyang pinagsasabihan. "Inay, Bakit ba kasi bigla kanalang nawala inay, Ang hirap ng buhay ko ngayon inay, Hirap na hirap na ako sa kalagayan kong ito.

Why I can't have those smile? Naramdaman ko na lamang ang mainit na likidong banayad na tumutulo sa aking pisngi.Whenever I'm hurt parati na lamang pag-iyak ang nagagawa ko.Whenever I'm sad and no one to talk to...tears are falling down. Why I can't have my Mom's advice and love?Why I can't have her comfort? Why I can't have my Dad's loving arms that would hug me tight whenever I am in pain?

Baka kung anong gawin nito sa sarili! "My wounds is burning. I can't endure it." He's sobbing. Hinaplos ko ang likod nito. "Ssshhh, everythings gonne be fine." Malambing kong sambit. "It's hurt when our love ones go away with a smile in death. It's torture me as I cann't imagine. It's like i'm in hell. "He sighed. "I fucked up,"mapaklang dagdag nito.

Kailangan kong iiyak lahat para lumuwang man lang ang paninikip ng dibdib ko. Ano ba ang naging kasalanan ko para magkaganito ang buhay ko? I know this is my fault, I let him hurt my feelings. God, wala naman sana akong ibang hiniling, kundi ang makasama s'ya ngayon sa espesyal na araw ko. 'Yon lang naman sana. Napakasapat na para sa akin 'yon. Why you're so unfair to me God? Why do I need to feel this damn pain? Bakit ako na lang lagi? Sila na naman oh, tama na ako. Quotang-quota na ako.

Her I love you. This is right. For the sake of loving her, this pain will be worth it. Napangiti siya at umungol sa panibagong hataw ng sakit na nanunuot sa kanyang mga laman. Half of his body is screaming in too much agony. He heard the sound of the whiplash invading his back inch by inch. It's easy to fade away and let go. To stop breathing and just die so the pain will stop right at once. But his Julie is waiting. And he can't keep her waiting. He gave her his word. He said he loves her. And he is going to love her more starting with this pain and after this pain.

Last niyo na rin naman 'tong magagawa sa'kin, kaya lubos-lubusin niyo na. Mamatay na rin naman ako. I sighed. Stop being so dramatic, Ciara. You wanted this, so bear with it. "Bakit ba sobrang lampa mo? Maglalakad ka na lang, madadapa ka pa." I talked to myself as I stared at my wounds. I remember those times that I can't stand properly anymore whenever he's hurting me. "Hindi ko alam na ganito siya magmahal pabalik, a countless amount of wounds and unbearable pain." Suddenly, my voice became so down and gloomy, while tracing my body through the body mirror.

Bakit ang sakit-sakit naman nito? Wala akong naging lakas para silipin sila sa kusina. Para akong nakalutang sa sakit. The pain… it's like it pierced through within. Parang sasabog ang utak ko at ramdam na ramdam ko kung paano unti-unting nababasag ang puso ko. Tinakpan ko ang bibig ng mas lalong lumakas ang mga iyak ko. I can't afford to let them saw how miserable I am.