Pampataas Ng Boses Novels & Stories

Ngunit nakatatlong hakbang pa lamang siya nang biglang may isang bulto ng tao ang mabilis na humarang sa kanyang dinadaanan. "Ikaw ba si Beatrice Valderrama?" Ang boses ay pambabae—matinis, pino, ngunit may dalang malinaw at hindi itinatagong poot. Isang boses na puno ng panghuhusga at pagka-irita.

Ang aking boses ay mas seryoso. “Sigurado ka bang kaya mo itong kunin?” “Oo, pakiusap… pakiramdam ko ay napakapakshet na mainit. Ang aking p**i ay kumikilabot para sa iyong titi. Isa pang segundo at maaari akong maging ganap na pakshet na baliw.”

ungol ko nang mahina, ang boses ko ay puno ng sarap na hindi ko pa nararanasan noon. “You taste so sweet,” sabi niya sa pagitan ng kanyang mga halik, ang boses ay mas lalong naging paos at mabigat. “I knew you would. All those other men never got to feel this, never got to touch what is mine now.”

Hindi pa pala niya pinapatanggal. Itʼs my name in morse code, pinatattoo niya iyon 6 years ago. “Hi, how can i help you?” seryoso niyang saad. Pati boses nag-iba, bakit parang nasaktan ako noong marinig ko ang boses niya? Boses niyang parang walang nangyaring masakit sa aming dalawa? Boses niyang akala mo ay masaya siya.

wika niya nang pumasok sa isipan niya ang isang katanungan, bakit kepyas niya ang masakit gayung nagpakalunod siya sa pag inom? "Wala na ko sa ibabaw mo para magsabi ka ng wait," wika ng boses na kilalang-kilala niya kahit super hina iyon. Sapat na ang mala-dj nitong boses para makilala niya ito –si Lorenzo Villarama.

“Boses ni Tony Sandoval. Hindi ako maaaring magkamali. Kilalang-kilala ko ang boses na ‘yon.” Umakyat ang galit sa kanyang utak. Nagpuyos ang kanyang damdamin. “Ang kapal ng mukha mo!” Nasabi niya sa malakas na tinig. Nilingon niya ang pinanggagalingan ng boses, ngunit napigil ang kanyang paglingon ng neck collar na nakabit sa kanyang leeg. Naalarma si Amanda. Mabilis nitong nilapitan si Sophie.

sobrang lalim pa ng boses. Kahit na natatakot ay tumango ako ng hindi siya nililingon. "Sige p-po." Napatikhim naman ako ng biglang pumiyok ang aking boses sa huli kong salita.. Nakaraan ang ilang segundo ay Wala siyang naging sagot.. Naramdaman ko namang nilingon ako nito at ramdam ko ang bahagya nitong pag ayos sa kanyang kina uupuan.

sagot nito na medyo na palakas ang boses. "Ikaw, mahiya ka sa pera ng ginagastos sayo, kaya hindi kung ano-ano ang inaatupag mo dyan. Tinawag ka lang para kumain, ang dami mo ng sinabi. Pwes hwag kang kumain." wika ko sa malakas na boses. Inuubos niya kasi ang pasensya ko. Kanina pa siya sagot ng sagot sa'akin.

halos mapunit ang boses ni Zamarha, punong-puno ng kaba at takot. Napahinto ang kasambahay. “Madam…? Kayo po ba ’yan?” tanong niya, biglang bumaba ang boses, tila may kinatatakutan. Saglit siyang napalingon sa paligid, parang may nagmamasid.

Hindi siya pwedeng magkamali boses ni Perla ang narirnig niya "hindi .... Hindi...!" Ng marinig niya ang boses ni pumpkin noon ay masungit ito at mataray.Palaban sa kanya.Hindi pa niya nariring ang boses ng dalaga ng Perla kaya wala siyang idea. Hindi pa ring niya nakikita ang tinding at katawan ni Perla na dalaga na bago na meet si pumpkin kaya di niya akalain si pumpkin ay si Perla.