Pana Panahon Novels & Stories

Pansin niyang nag-iba ng kunti ang kilos ng mga ito, takot lang ng mga ito sa kanya. Napasigaw si Hera. "Wow, look at that Lance, oh my, there's a coral and a lot of different colors of small fishes!" bulalas ni Hera sabay turo sa tila parang bintana sa may living room. Sa sigaw na iyon ni Hera ay nagambala ang mga maliliit na isda at nagtago sa bahay ng mga ito.

Doon niya unang napagtanto na tila napakalaking problema ang oras para kay Anna. Malinaw na ang iniisip ni Anna ay may kaugnayan sa Daigdig ng Apat na Panig (World of All Directions). Bukod pa roon, nabanggit na rin ng matanda na ang pulso ng pamilya Fu ay nangangailangan nang agarang tulong mula kay Anna. Ipinapakita nito na kailangang bumalik ni Anna sa kanilang mundo bago pa lumampas ang tamang panahon.

Tila may nakakatakot na kanta sa kanyang tenga, paulit-ulit na tumutugtog. “Mula noong sinaunang panahon, ang pagsinta ay walang awang napagkakamalang bilang pagnanasa sa pag-ibig, Kakaiba ang pangmatagalang init at lamig na lumipas sa mga nakaraang taon, Tatlong bato, tatlong daan, tatlong habangbuhay at alikabok na bumabalik sa lupa, Ngunit ang pagnanasa ay hindi dapat madaig, at kapag nakita kita muli, sana tulad pa rin tayo ng dati,

"Unang-Panahon" "Sa panahong pinagkaloob bukal ba ito sa puso at loob?" "Sa kabila nang hindi pag sang ayon duon ba'y paroroon?" What could be the possible reason why I am here in this timeline? Ang mga bagay na kinakatakutan at inaayawan ko sa aking panahon ay ngayon ay nakaatang na sa aking balikat.

Kabanata 2 Grounded Panay ang utot ko bago tuluyang makaraos, at bago pa man makaramdam ng ginhawa sa sikmura. This is so embarrassing! Kailanman hindi ito sumagi ni sa aking panaginip!

Naked PANAY ang sulyap ko sa harap ng malaking salamin sa aking silid at panay rin ang pagikot ko roon. Halos isang oras na ata ako sa aking pagaayos at hanggang ngayon ay hindi pa rin ako matapos-tapos.

Tierra de Oriente, 1871 Volverá… Cambiará el curso del tiempo y el tiempo, Se escribirá otro capítulo. (Babalik… Babaguhin ang takbo ng oras at panahon, Panibagong kabanata ang siyang maisusulat.)

“TO THE ONE ALWAYS TOOK 1 STEP FORWARD AND 2 STEPS BACK” Hanggat may oras pa, marapat lamang na itama ang mga pagkakamali. Segundo, minuto, oras, araw, at taon. Hindi hihinto sa pagtakbo ang oras dahil lamang ikaw ay nasasaktan. Walang pakialam ang oras ng kapalaran sa iyo, iyon ang mapait na katotohanan— nasa gitna ka man ng pighati o kasiyahan, patuloy pa rin itong dadaloy.

*brrrr* ⊙_⊙ Uwahh kahiya super. Panira namang tiyan to eh. Wahhh pakilaho ako umayyy waahhhh! "Pfft!! Babe wakeup, your tummy is already hungry," ⊙_⊙ Babe daw?? Awieee wahaha. Kay gandang panaginip naman 'to. " Alam ko gising ka na, bumangon ka na nga diyan tss,"

“This gay will make sure that I can make you happy in bed. Kaya kitang pasigawin sa sarap.” “Pancho, that’s scary!” “Scary? Oh, you are now scared. Let’s see how you get scared.” Bumaba sa pagitan ng mga hita si Pancho. Mas matagal ang kanilang pagniniig sa kung anu-anong posisyon ginawa ni Pancho, hanggang tuluyan nilang narating ang kaligayahan.