Paper Hearts Mga Nobela at Kwento

My heart just won’t stop from beating wildly! Humaplos pataas-baba ang kamay niya sa likod ko habang ang isa ay pumirme sa gilid ng bewang ko at minsan ay pumipisil doon. Pakiramdam ko ay may dumadaloy na kakaibang init mula doon sa tuwing ginagawa niya iyon. So sensual. So needy.

“Pero sana hindi mo rin isipin na wala lang ‘to.” Dahan-dahan kong binuksan ang kahon. Nasa loob ang isang bracelet. Simple lang. Silver, manipis, may maliit na palawit sa gitna na hugis puso. Sa likod ng puso, may nakaukit na letra. A and K. Amara and Killian. “Hindi ako magaling sa grand gestures. Hindi ako romantic gaya ng nasa pelikula. Pero kaya ko matutunan, kung ikaw ang kasama ko.”

Napapaisip siya kung ito na ba talaga ang dulo ng isang bagay na buong puso niyang pinanghawakan. “Mommy, tingnan mo!” sigaw ni Amara mula sa reading corner. Bitbit ng bata ang ginupit niyang heart-shaped paper na kulay pula, may guhit-guhit na crayons. “Para po sa inyo ni Daddy!” masaya niyang sabi.

Nakadaiti pa ang kanyang pisngi sa matipuno nitong dibdib at rason iyon para malaya niyang marinig ang pintig ng puso nito. Who would have thought that that heart was also capable of loving? Who would have thought that hat heart would fall for her? That in few months’ time, she would be his wife and she would start building a family with him? And above all, who would have thought that she would be able to tame... his stone heart? ---THE END---

Pero asawa siya. She has every right! Dahan-dahan niyang binuksan ang pink na paper bag. At bumungad sa kanya ang isang heart-shaped na baonan. Heartshape. Napatingin siya sa dala niyang paper bag. Simpleng brown. Bahagyang lukot sa gilid. Walang design. Walang ribbon. Walang heart. Walang “love” na note. Wala man lang kahit maliit na card.

YOU DESERVE THIS KIND OF PRESENT. I LOVE YOU! FROM YOUR HANDSOME MAN, GAVIN DANKWORTH Mariing naipikit ni Bethany ang kanyang mga mata at dinala ang hawak na card malapit sa kanyang puso. Kilig na kilig siya. Damang-dama niya ang maraming paru-paro na tila sumasayaw sa loob ng kanyang sikmura. Nakagat niya pa ang labi. Pakiramdam niya ay siya na ang piankamaswerteng babae sa balat ng lupa na nabubuhay ng mga oras na iyon. Walang tatalo at tutumbas sa kasiyahang nasa kanyang puso ng mga sandaling iyon dahil kay Gavin.

Nang buksan ko ito, nanlaki ang aking mga mata. Bluebells Flower. Isa sa mga paborito kong halaman, ang bulaklak na sumisimbolo ng everlasting love. May card sa tabi nito. Nanginginig ang kamay kong binasa iyon. “I miss you. You have always been on my mind and in my heart. …Ben” Napahawak ako sa aking bibig, pilit pinigilan ang hikbi. Idinikit ko ang card sa aking dibdib at tuluyan nang umiyak.

Madali niyang makita o tawagin ang mga ito kapag may inuutos siya. Inusog niya ang bulaklak upang ilagay ang bag niya. Puro bulaklak na ang kanyang mesa. Naagaw ang kanyang atensyon sa isang pulang heart shape card. Nakakunot ang noo niya habang inabot niya ang card. Binuksan niya ito at binasa ang nakasulat.

At may maliit na paper na may nakasulat na "Sorry for what happened last night" Biglang namula ang pisngi ko, kaya dali dali akong pumasok sa kwarto. Tiningnan ko ang laman ng paper bag, may nakalagay na nakacrochet na cardigan at may tatlong maliliit na tulips na nakacrochet din. Napakathoughtful din pala niya. Hindi ko alam na marunong pala magsorry ang isang Damian Cruz. Lagi lang kasi syang nakabusangot at poker face.

"That was the second time I heard you apologize in just a few minutes. Pero sa tono mo, hindi ka dapat na paniwalaan. No sincerity, no heart. Huh! Ano nga ba ang aasahan ko sa isang tao na may heart disease?" "Magaling na ako!" "That's bad news to me." "Bakit ba kasi hindi mo man lang ako inimbitahan?" Kumunot ang noo ni Ponce. "Alam mo na birthday ko ngayon?" Sa halip na sumagot, ibinigay ni Faith ang bitbit na paper bag. Tiningnan naman agad ng binata ang laman niyon. "Wow!" bulalas ng dalaga sabay kuha sa iron man figure at pinasadahan iyon ng humahangang tingin. "Limited edition 'to, ah?"