Parangnormal Activity Novels & Stories

“Yeah… I get that.” Hindi na sila nagmamadali. Hindi na sila laging naghahabol ng threat. Ngunit hindi rin sila nagpapabaya. Sa kanilang screen, makikita ang libo-libong signals—normal traffic, communication pings, automated processes, at user-generated commands. At sa gitna ng lahat— May mga anomalies. Hindi kasing lakas ng dati. Ngunit mas refined. “Here,” sabi ni Adrian, pinapakita ang isang pattern.

Siya ang dati kong kababatang kinupkop ng aking ama noong nakitaan niya ito ng potensyal. Sa kasalukuyan, ginagamit ko ang paranormal activity bilang isang raket. Hindi naman kasi talaga ako nakakakita ng mga multo at saka wala din akong kakayahang maitaboy sila so bale ginagawa ko lang itong source of income. Hanapbuhay ko ang mga patay. Isang gabi, nakatanggap ako ng tawag mula sa isang network station at iniimbitahan kami na magsagawa ng paranormal activity sa isang minumultong bahay.

Paano n'ya nakukuhang umakto ng normal na parang walang nangyari? Hindi na naging normal pa ang araw ko. I was a bit confused and unorganized, hindi ko na magawa ng maayos ang trabaho sa araw na ito. I'm preoccupied of what he just said earlier. Paano nga kung masaktan ulit ako? I couldn't bear another heartbreak, not this time.. Dahil sa palagay ko hindi ko na kakayanin.

paliwanag ni Andy. "Bakit?" "Kasi napapagod na ako maging abnormal sa paningin ng lahat. 'Yung oras ng mga school activities tapos bigla kang magpa-passed out. Akala nila sinasadya ko lang gawin iyon kaya hinahayaan nila ang katawan ko sa isang tabi, bihira lang ako makakita ng may pakielam." malungkot na kwento ni Andy.

Parang isang malaking palakol ang tumama sa kanyang kaluluwa. Maraming beses itong mas masakit kumpara sa atake sa katawan ni Fane. Mas mataas ang resistensya ni Fane sa sakit kumpara sa karaniwang tao, ngunit napasigaw pa rin siya sa sakit. Nahirapan rin siyang huminga. Ito ba ang kahulugan ng level two na difficulty?

Parang may malaking bagay na bumara sa lalamunan ko. Parana may sariling isip ang kamay ko at marahang humaplos sa kanyang dibdib pababa sa matitigas niyang abs. "Ehh," kagat ang labi kong inisa isang pasadahan ng daliri ko ang bawat sulok ng kanyang abs, lalo na ng umabot ang daliri ko sa linyang iyon pababa. Ngunit ganun na lang ang gulat ko ng hawakan niya ang kamay ko na gumagapang na pababa sa v line na iyon.

"Hindi ba mommy pinalaki mo ako ng normal kaya ipinasok mo ako sa regular school? Pwede ba akong mabuhay at makadama ng normal? Pwede ba akong makadama ng normal na saya at normal na sakit?" "Hindi pa ba normal ito sa iyo Payne? Hindi pa ba normal sa iyo na nakakapunta ka sa school nang mag-isa at nakaka-uwi ka dito sa bahay ng mag-isa? Hindi pa ba normal Payne na nakakasali ka sa mga school programs at nakakalaro ka sa mga chess competitions? Hindi pa ba normal na mayroon kang bestfriend na si Maya na laging nandiyan para sa iyo? Hindi pa ba normal na hinahayaan kitang kumilos dito sa bahay, sa school ng gusto mo?"

Muntik nang malaglag ang panga ng lahat sa narinig- At mayamaya pa ay sabay-sabay na hagalpakan nang tawa ang lahat. Pinagpapawisan na siya. Hindi niya magawang igalaw ang katawan dahil kahit na nagtatawanan pa ang mga ito ay kakaiba ang awra ng mga ito. Hindi niya alam kung paranoid lang siya at kung ano-ano ang naiisip- o sadyang gano'n lang ang hatid ng mga ito sa lahat. Nakakatakot at nakakakilabot...

“Pareho pa rin ang mga aktibidad niya, pero patuloy pong nakabantay ang mga tauhan natin roon. Wala pong dapat ikabahala sa ngayon.” Bahagya akong napangiti—isang mapait, malamig na ngiti. Walang dapat ikabahala. Ang mga salitang iyon ay parang paulit-ulit na panlilinlang. Sa mundo namin, ang katahimikan ang pinakamasamang senyales. “Keep monitoring,” utos ko. “Anything unusual… kahit gaano kaliit. I want to know immediately. Naiintindihan mo?”

Parang micro-surveillance, pero sa kilig na level. Grabe, ganito ba talaga kapag may kilig at mission combined? Parang double dose ng adrenaline, excited at alert at the same time. Internal monologue ko: “Chanton, calm down. Wag mo i-stalk like this. Pero okay, konti lang, parang fun spying mode.”