Passionate Teacher Quotes Novels & Stories

Gomez, iyong matandang English teacher namin na palaging tinutulugan ng kanyang mga estudyante dahil sobrang nakakaantok kung magturo. "It's just YOU. That's your thing, not me." Pagtatama ko kay Audrey. Kahit hindi ko nakikita ang kanyang itsura, alam kong napapatirik ito ng kanyang mga mata dahil sa sinabi ko. "Whatever. But guess what? Syempre kapag may umalis, may bagong darating. So, this is the exciting news, I heard the rumor that there's a hot, sexy, and gorgeous new teacher who applied to our University. I think she will be our new English teacher. What do you think?"

"Come again? My apologies, I did not hear what you said. "Of course you won't hear me because you are listening to music in the middle of my discussion." He looked at his students and pointed at me like he did awhile ago. "Anyone else in the class who's not interested in my lesson just like her? You can get out of my class; I don't waste my time teaching someone who's not into learning. It's like forcing a dog to read."

Galit na galit ito at dinuro pa ako. "Huminahon po kayo Mr and Mrs. Tevez. Idadaan natin ito sa magandang usapan. HIndi niyo na kailangan pang sumigaw dahil may mga bata tayong kaharap." mahinahon namang sagot ng Teacher at pumagitna pa.

Ang tanong niya ay parang kumalabit sa isang bahagi ng aking puso na matagal ko nang hindi binubuksan. Ngumiti ako ngunit mababakas sa aking mukha ang pag-aalinlangan. “Honestly, Ma’am… I miss teaching. I miss the classrooms, the students, the smell of chalk and markers, even the sound of their laughter and complaints. Ang saya ng buhay ko noon. Simple, pero puno ng saysay. Ngunit ngayon… everything has changed. Hindi ko alam kung kaya ko pang bumalik.”

"Alam mo bang never kong na-miss ang pagtuturo simula nang maghiwalay tayo?" Natigilan siya sa pag-alog-alog sa ibabaw ko. Slowly, his laughter subsided until his gentle face was directed toward me. "Now I remember the things I used to enjoy doing, and now that you remind me... Teaching has always been my passion. But I forgot about it when you were gone, Elle... You are more important to me than my passion... Iniwan ko ang passion sa pagtuturo dahil ikaw ang nagpapaalala ng passion kong iyon... Nang hindi na kita ulit nakita, nawala na rin iyon sa akin... But thank you for reminding me..."

Plus blackout pa. Hinubad ko na ang mga damit ko at humarap sa salamin. Damn, I'm so beaten. Pero unti-unti na ding nasasanay ang katawan ko. That Lesbian is a monster teacher. But I admit na magaling siyang magturo. Her discussions are easy to understand. Hinding-hindi kami mahihirapan sa pag-intindi and afterwards, ituturo niya naman sa amin ang tamang execute ng mga movements. She's a good mentor.

Tahimik akong nakikinig, sinusubukan ding buuin ang sagot ko sa isipan ko. "Akira Quezon?" Tawag ni Ma’am Castillo. "What are your thoughts?" Nagulat ako, pero agad kong inayos ang sarili ko. "Understanding human behavior is important for teachers because it helps us respond to the needs of our students," sagot ko nang may kumpiyansa. "When we understand their emotions and behavior, we can adjust our teaching methods to ensure they learn effectively. It also allows us to build stronger connections with them."

Okay lang siguro kung mga yayamanin ang mga bata. Pero hindi naman maikakaila ang isa niyang rason kung bakit siya nagpasiyang maging teacher kahit sobrang hirap mag-aral. Gusto niya kasi noon na makatanggap din siya ng bulaklak at letters tuwing Teacher’s Day at may mag-surprise sa kaniya tuwing birthday niya. “Nandiyan na nga si Teacher Ell! Ang tagal!”

"Just go away. Gusto kong mapag-isa. If you are a real teacher, hindi ba dapat ay asikasuhin mo ang mga parents? Ask if they are okay?" "Done that. Tired. Hindi masamang magpahinga kahit sandali. Ilang oras mula ngayon, sisimulan na ang activities." Magsisimula na rin ang stress niya. "You're beautiful," komento nito. Ipinakita niya ang kanyang kamao. "This is more beautiful. Dahan-dahan ka sa pananalita mo. Teacher ka pa naman." Mapakla itong ngumiti. "Teacher ka pa naman. That word again. I've been hearing that a lot."

Kahit hindi niya lubos na nauunawaan ang mga usapan ng matatanda, naramdaman niyang hindi masaya si Katreese. “Ninang,” mahinang sabi niya, “gusto mo ba ng chicken leg? Sabi ng teacher namin, masustansya ‘yon. Kung gusto mo, ibibigay ko sa’yo… pero kung ayaw mo, ‘wag mo pong pilitin ang sarili mo.” Kita mo, kahit limang taong gulang pa lang, alam na niyang hindi dapat pinipilit ang iba sa ngalan ng pagmamahal.