Patawarin Mo Ako Novels & Stories

"Patricia! Paano mo nasasabi ‘yan? Kapatid mo si Paris!" Ngumiti lang si Patricia nang malamig at humarap sa kanya. "Hindi ko siya kapatid. Anak mo siya, pero wala siyang kinalaman sa akin. Simula ngayon, wala na akong kinalaman sa inyo. Huwag na huwag kayong lalapit sa akin para humingi ng tulong. Kahit isang sentimo, hindi niyo makukuha sa akin."

It seems like sorry no longer have any deep value. "Patawad pero hindi ko matatangap o maibibigay ang kapatawaran na hinihingi mo. Ginusto niyo ang lahat ng ito, kahit nakiusap na ako ay hindi kayo nakinig. Tapos ngayon, hihingi ka ng patawad...para saan? Para sa ikakagaan ng konsensya mo? Sana, inisip niyo kung saan hahantong ang mga desisyon niyo bago kayo gumawa mg hakbang." Hinanakit na saad ko at ilang beses akong napalunok dahil pakiramdam ko ay may maraming bikig sa aking lalamunan.

Napangiti ako sa inis. 𝘛𝘪𝘯𝘶𝘵𝘶𝘳𝘪𝘯𝘨 𝘱𝘢 𝘳𝘪𝘯 𝘱𝘢𝘭𝘢 𝘯𝘪𝘺𝘢 𝘢𝘬𝘰𝘯𝘨 𝘢𝘴𝘢𝘸𝘢!

Patawarin mo si daddy. Darating ang araw na babawi ako sa ‘yo. At kapag dumating ang araw na ‘yon ay ako ang pinakamasayang tao sa buong mundo. Yanne, sorry dahil nawala sa atin ang mommy mo. Ako ang may kasalanan ng lahat kaya lumaki ka na walang magulang sa tabi mo.

Paghingi ng tawad ni Moira. " Alam yan talaga gusto ko sayo, ikaw na nga yung nasaktan ikaw pa ang humingi ng tawad...At ito gustong-gusto ko oh... tong pisngi mo na namumula habang napipikon... hahaha" Pang-aasar habang kinukurot nito ang mga pisngi ni Moira. "Che...! Ewan ko sayo... " Pabirong sabi ni Moira.

“Nandito ako sa inyong kumpanya, pwede ba tayo mag-usap?” “Freya, hindi pa ba sapat na nasaktan mo ako? Ano pang gusto mo?" Ang boses ni Patrick ay malamig na parang yelo. “Buntis ka ngayon. Gusto mo bang bugbugin ulit ako ng asawa mo?"

"He deserves to be happy." "Pakakawalan mo talaga ang isang Patrick Romano? Paano kung nagtatampo lang sa 'yo 'yung tao kaya hindi ka kinakausap? Paano kung kailangan lang pala ng lambing mo? Ibaba baba mo nga 'yang pride mo minsan."

Humawak ako sa hita nito at saka tumingala. "Patawarin mo ako, 'Tay...patawarin mo ako dahil sa panibagong kahihiyan na ibinigay ko sa inyo. Patawarin ninyo ako...patawarin n'yo ako kung naniwala ako sa kaniya na mahal niya ako. I'm sorry, Tatay..I'm sorry po." Humagulhol akong yumakap sa binti ni Tatay.

That is true, bakit naman ako magiging masaya kung ang possessive non na pakinggan. Damn you, pussy. Calm down, you borikat!

It’s my pride. “I’m sorry if I hurt you. Patawarin mo ako. Natalo ako ng galit ko. Mahal na mahal kita kaya hinanap kita. Please stay with me. Please be with me,” aniya sa pagitan ng mga hagulgul niya. Bigla ko na lang naramdaman ang likidong bumasa sa mga mata ko.