Patawarin Mo Ako Novels & Stories

Dahilan, na pareho kaming napatigil. "I said, I don't know you, pwede bang bitawan mo ako. Wala kang karapatan para hawakan ako nang ganyan. Hindi kita kilala at mas lalong hindi mo rin ako kilala." Malamig na boses niya. What the fuck ang tapang naman ng babaeng ito.

wa. "Patawarin mo ako sa lahat ng ginawa ko. Patawarin mo ako sa lahat dahil nasaktan ka namin, nasaktan kita. Patawarin mo ako sa lahat lahat Selena. Pinag sisihan ko lahat ng ginawa ko. Nasaktan ka namin ng sobra sobra at patawarin mo kami ng dahil doon." hagulgul dito.

Wala wala man lang akong maalala. "Ako Vexana huwag mong sinasagot ng pabalang ha!!! Hindi porket wala ako dyan ay ga ganyanin mo na ako!!! Baka" hindi pa ito tapos mag salita ay pinatayan ko na siya ng tawag.

Pwera nalang kung sinaktan ka ng sobra sobra ng taong iyon. “Hindi ko maggawang manloko Zoren. Oo, ngayon wala akong maalala sa nakaraan natin pero as ako, hinding hindi ko gagawin yun lalo na kung talagang mahal na mahal kita. Nabanggit mo na nag ibang bansa ako para tustusan ka, ginawa ko yun para sayo hindi para sa ibang lalaki.”

saad niya na parang may utang ako na kailangan niyang singilin Mariin akong napapikit. Mukang mapapalaban... na naman.

Pero mayroong pilat ako na patuloy na nananariwa at magagamot lamang iyon kung makapaghihiganti ako. “Young Master, malapit na ‘ko sa mga pumaslang sa ‘yo. Pangako, ipaghihiganti kita.” Mariin kong sabi. Ito ang pangako ko sa ‘king sarili. Ito ang tanging naging lakas ko. Salamat sa galit na ‘to, naging mas malakas ako.

“B-Blair, patawarin mo 'ko!” Patawad? Ganoon nalang ba palagi? Kapag gumawa tayo ng kasalanan na sinadya natin, sorry lang at umaasa na tayong mapapatawad tayo at maaabswelto sa kasalanang sinadya? Umiling ako. “Hindi ko alam kung mapapatawad kita, Cloud.”

Wala sa sariling napatango ako. Gosh, ano nanyayari sa asawa ko? Could anyone pinch me or slap me cause I'm fucking dreaming.

"Patawarin mo ako anak. I am sorry if I made you fell workless. I'm sorry for the comparison. I'm sorry for everything habang umiiyak. Somehow, gumaan din ang loob ko sa mga sinabi niya. Nanatili lang din kaming magkayakap. "Ako Ang dapat humingi ng tawad mom. I'm sorry for disappointing you so much." "No," sagot niya saka humiwalay sa pagkakayakap at hinaplos ako sa pisngi. I am proud of you. Tandaan mo iyan," Nagpatuloy kami sa pag uusap. Mom and angel are the most precious people in my life that I will never ever trade for anything else.

I assured. "I'm really sorry.Please patawarin mo na ako."Inangat niya ang tingin sa sa akin at pinagmasdan ako gamit ang nangungusap niyang mga mata. "Don't ever think na ipagpapalit kita, okay? I will never do that." "Thank you."