Peace And Quiet Novels & Stories

Maganda daw doon at makakapagrelax siya papaano dahil tahimik at hindi kasing gulo at ingay ng Maynila. Her best friends house was so lovely with a lovelier view. The place was peaceful and nobody can hear her even she screams of her frustrations in life. Napakatahimik at napakapayapa ng lugar. Tanging mga ibon lamang ang maririnig pati ang huni ng panggabing mga kuliglig. Perpekto ang lugar upang mapayapa ang kanyang isip at sugatang puso. Para makapag-isip siya at kahit papaano ay hindi marinig ang ingay ng magulong lungsod.

His eyes are screaming for danger and vengeance, but it is odd that I felt safe and secure while staring at it. “I want to live a peaceful life. A life that is not chaotic and problematic. " I stated habang nakatitig sa kawalan. The silence between us stretched. It is not awkward like in some case. It is peaceful for me. “I want my children and my family to be safe. Gusto kong mabuhay nang walang iniisip na threat sa aming kaligtasan. Na magagawa naming lahat ng naisin naming nang walang inaalalang sakuna na maaring mangyari anumang oras. I have been craving for that kind of freedom since then. I continued while still leaning on him.

After everything that happened—lahat ng gulo, lahat ng away, lahat ng luha—I think I can finally breathe. The morning sun feels soft, parang gentle reminder na okay na talaga ang lahat. I even smile habang naglalakad papunta sa kotse, feeling that rare peace I haven’t felt in months. Walang threat, walang shadow sa likod ko. Just silence. Pero minsan, kinakabahan ako sa katahimikan na nararanasan ko.

So calm and comforting that can make me feel relaxed. This is the life that I wanted. Kahit na ambisyosa ako at madaming mosang na nakapaligid sa akin, mas pipiliin ko parin ang ganito klase ng pamumuhay. Yung simple lang at tahimik. Tahimik in the sense that I found my own peace here.

"Ano 'yun?" "Hindi ko muna sasabihin. Surprise muna," sabi niya sabay kindat. "Hala, daya mo talaga!" reklamo ko habang hinahabol siya papasok sa pinto. "Basta, magugustuhan mo 'yun. It sounds like... peace," sabi ni Kalix habang isinasara ang pinto. "Peace? Ano 'yun, Pax? Justice?" tawa ko. "Secret muna. Basta, let's just enjoy the cinnamon rolls tonight," sagot niya.

Sobrang tahimik ng paligid at tanging paghampas na lamang ng alon sa dalampasigan ang tanging maririnig. Some people call this peace. Ang maupo sa gilid ng dagat at pakinggan ang paghampas ng alon. But he doesn’t find peace right now. Hindi niya makapa ang ‘peace’ nan ais niya. Hindi niya alam. There’s something wrong. O baka siya ang mali?

sabi ni Sebastian, may bahagyang ngiti sa labi, “the sea looks amazing today.” “Ah, yes. The sea.” Halos pabulong. Ngumiti si Sebastian, ‘yung tipong alam niyang naiintindihan nito ang double meaning. Lumapit ito sa railings, tumingin sa dagat. “Sometimes I forget there are places this calm,” sabi niya. “No noise. No people. Just peace.” “Rare for you, huh?” sabi ni Althea. “Very,” sagot nito. “You don’t get silence when you run a company.”

Nakaramdam ako ng labis na inis pero wala lang akong sinabi. I am not settling for less. Ito ang hinahanap ko noon. The peacefulness. No sparks and everything but peacefulness. Walang takot na pwedeng sumira. Walang takot na baka pwedeng may humadlang. Walang takot na may umagaw. Just peacefulness, and calm.

“Then now you know.” Hindi ko mapigilang makaramdam ng nagliliparan sa loob ng sikmura ko. Everything here feels quiet and peaceful, even my heart and mind calms down. I didn't know there was this kind of field near my house. Masyado na nga ba akong nakukulong at kahit sa mga ganitong bagay ay wala man lang akong kaalam-alam? “It’s peaceful and beautiful.” “Like what I've told you.”

At doon ako mas lalong napapangiti, kasi mukhang tama talaga ang desisyon kong dalhin siya dito kina Kuya Chase. I mean, look at this place. Maluwag, tahimik, walang city noise na parang laging nagmamadali ang mundo. Yung paligid, sobrang kalmado, tipong kahit wala kang gawin, automatic na humuhupa ang stress mo. Sariwa ang hangin, yung klase ng hangin na parang nililinis pati utak mo. At higit sa lahat, may mga batang pwedeng manggulo at umabala sa peace na nararamdaman mo… pero in a good way. Yung istorbo na tatawanan mo, hindi yung ikakainis mo.